Wielrennen dankzij ronde van Orteliusstraat terug in de stad

Na 63 jaar van afwezigheid keerde de Ronde van de Orteliusstraat terug in de Baarsjes. 'Als je de ogen sluit, ben je weer even terug in de Jaren '50.'

Beeld Floris Lok

Organisator Rim Voorhaar (47) staat voor zijn eigen woning. Twee handen in de zij, een wit wielerpetje op het hoofd en een grijns die de komende week niet van zijn gezicht verdwijnt. "Dit had ik niet eens durven dromen," zegt Voorhaar. "Kijk nou, het staat vol."

Net als tijdens de eerste zeven edities van het straatrondje, kort na de oorlog, wordt deze zondagmiddag het leven gevierd. Toeschouwers lachen onbezorgd, drinken bier, barbecueën met buurtbewoners, dansen op de muziek en juichen voor hun wielerhelden. De mannen op de fiets krijgen zichtbaar goesting van het enthousiaste publiek.

"In die zestig jaar is eigenlijk weinig veranderd in de straat," zegt Voorhaar. "De mensen kijken vanaf balkons en vanuit de ramen naar de wielrenners. Dat was destijds hetzelfde. Alleen zijn de meeste kozijnen inmiddels van kunststof, maar de sfeer is net als toen. De geur, het geluid, alles. Als je de ogen sluit, ben je zelfs weer even terug in de jaren '50."

De grootste blikvanger van het wielerfeest is oud-wereldkampioen op de baan Piet van Heusden. Als 87-jarige weet hij nog hoe het vroeger was in de Orteliusstraat. "Er kwamen toen nóg meer mensen kijken," zegt Van Heusden kort voor hij zelf op de racefiets stapt. "Maar dit is echt prachtig. Dat ik het nog eens mag mee maken. Dat is zo mooi."

Erehaag voor oude kampioen
De organisatie stuurt Van Heusden kort voor het einde van het dagprogramma solo over het parcours. In zijn oude rode koerstrui en op zijn groene fiets uit de jaren '50 gaat de Amsterdammer door een erehaag van mensen. Gejuich en applaus weerklinken in de straat. De besnorde hoofdrolspeler zwaait links en rechts vol genoegen naar zijn fans.

"Sjongejonge. De handen gingen wel op elkaar hè?," zegt Van Heusden bij het afstappen. "Leuk dat ze aan me denken." Terwijl Van Heusden zich na de ereronde in burgerkleding hijst, beginnen de fixies aan de finale van de dag. Ruim 35 rondjes maken ze vol. Amsterdammers Luc Ducrot en Edwin van Kerkhof heersen op het onderdeel waar de fietsen niet uitgerust zijn met een rem.

Als motorrijders
Vooral de eerste rondes levert dat open monden op in het publiek. Voor de vier scherpe bochten die het parcours kent, wordt door de wielrenners nauwelijks vaart geminderd. Als motorcoureurs, met knieën die bijna de stenen raken, worden de bochten aangevallen. Een paar vrouwen verlaten hun plek in de bocht omdat ze het niet langer aan kunnen zien. Van Heusden doet het weinig. "Die jongens hebben de fiets leren beheersen op de wielerbaan. Ze hoeven zich geen zorgen te maken." Als winnaar Ducrot met twee gebalde vuisten over de finish in de Orteliusstraat komt, is de achtste editie van de Ronde officieel ten einde.

Bij de tenten waar voedsel genuttigd wordt, verzamelen de renners en bezoekers zich vervolgens. Voorhaar grijnst nog steeds. "Ik denk dat we dit volgend jaar nog maar eens organiseren."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden