Plus

Wie springt er nog uit in 'the era of stuff'?

In een wereld vol overdaad is het voor modeontwerpers moeilijk met iets nieuws te komen, bleek tijdens de Paris Fashion Week. Gelukkig waren daar Thom Browne en Rick Owens.

De voorjaars- en zomershow 2018 van Thom Browne was als altijd explosief, zelfs een tikje hysterisch. Beeld Getty Images
De voorjaars- en zomershow 2018 van Thom Browne was als altijd explosief, zelfs een tikje hysterisch.Beeld Getty Images

De Parijse modeweek is de hekkensluiter van een maand durende ronde, vol shows die begint in New York en via Londen en Milaan uiteindelijk in de lichtstad eindigt. Waarbij Parijs de naam heeft de meest creatieven te vertegenwoordigen.

Voor de getoonde voorjaar-zomer mode 2018 heerste er een lichte, opbeurende (lees: commerciële) mood (die hebben we vaker gehoord), maar het ontbrak helaas aan mode met een hoofdletter M: vernieuwende, unieke, kippenvel veroorzakende ontwerpen waarvan het hart van de echte modeliefhebber een sprongetje maakt.

'Alles is immers al gedaan' is misschien een dooddoener, maar Angelo Flaccavento, een gerespecteerd Siciliaans modecriticus, stelt op het gezaghebbende thebusinessoffashion.com onomwonden dat Parijs werd overspoeld door een ton aan levenloze kleding, op de automatische piloot gecreëerd door vermoeide designteams die geen tijd krijgen om gloedvolle ideeën te ontwikkelen.

Tijd is geld, waarom dan niet voortborduren op die overknees of andere bestsellers van dit seizoen?

De consument shopt toch als een gek, more lijkt nog steeds more, en met één klik is elke gewenste identiteit - al was het maar voor een paar uur - je winkelmandje in te slepen.

Vandaag cool in streetstyle van Off-White, morgen Siciliaanse godin in Dolce & Gabbana. Flaccavento spreekt van 'the era of stuff', het tijdperk van de spullen, waarbij hij een supermarkt vol algemene producten vergelijkt met de hedendaagse catwalks.

De mise-en-scènes bij shows van gevestigde merken worden elk jaar groter, maar is dat van oudsher geen truc om de zwakte van het getoonde te maskeren?

Moderne baboesjka
Oef. Dat is niet mis. Maar gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel. En des te blijer word je van ontwerpers die wars van trends en niet al te commerciële kopzorgen, gesteund door een schare trouwe fans, hun eigen koers varen.

Neem Rick Owens, Amerikaan die al meer dan twintig jaar in Parijs woont. Zijn collectie, getoond op de binnenplaats van het Palais de Tokyo ging over herkenning en acceptatie van de ongemakken die onderdeel zijn van onze huidige realiteit.

Owens hintte vooral op klimaat- en vluchtelingenproblematiek in zijn, zoals altijd, experimentele collectie. Model Eva Borovska liep als een moderne baboesjka, ingezwachteld in een asymmetrische gedrapeerde jurk van T-shirtstof én met een 'gevulde tas' vol emotionele bagage die buik en geslachtsorganen moest beschermen.

"Ik heb ongemak zo veel mogelijk ­geromantiseerd, zei Owens tegen voguerunway.com. "De show gaat over hoop." Overigens zag Owens zelf geen vluchtelingen in de laatste looks van de show. 'Eerder meringues.'

Over relativeringsvermogen gesproken. Thom Brownes Parijse debuut afgelopen dinsdag, zes uurtjes na Chanel en kort voor Louis Vuitton, was er ook een voor in de geschiedenisboeken.

De show van Rick Owens in Palais de Tokyo. Beeld Getty Images
De show van Rick Owens in Palais de Tokyo.Beeld Getty Images

De Amerikaan tilde het onderwerp diversiteit op de catwalk naar een nieuw niveau met zijn 'obesitas aliens'. Maar kijk daar doorheen en de collectie is een ode aan couturetradities. Zo was aan een madrasjasje drie weken gewerkt. Elke gekleurde strip was met de hand op tule aangebracht.

Broeken met drie benen
In tegenstelling tot zijn ingetogen karakter zijn Browne's shows explosief, soms zelfs een tikkeltje hysterisch. Dan weer stappen modellen uit doodskisten, vliegen 3D-vlinders rond op mannenkruizen, komen er broeken met drie benen voorbij of gaat de Britse hoedenmaker Stephen Jones volledig los.

Dit keer kwam er een eenhoorn voorbij, gebouwd door het team van theatersucces War horse. "Ik hou van entertainen zonder te intellectueel te zijn," zei Brown een paar jaar geleden, toen ik hem sprak in zijn kantoor op Manhattan.

"Ik wil verhalen vertellen en niet dat mensen na afloop van een show denken: leuk. Aan leuk heb ik niets. Ik wil mooie kleren maken die conceptueel interessant zijn, die mensen laten lachen of boos maken. Ik ben niet geïnteresseerd in commerciële kleren die zo de winkel in kunnen.'

Zijn fans, waaronder Michelle Obama, vinden het prachtig. Zij droeg een jas van zijn hand - geïnspireerd op stropdassen - naar de tweede inauguratie van haar man. Browne was de eerste Amerikaanse ontwerper die mocht ontbijten in het Witte Huis.

Later volgde nog een lunch. Of hij nu bevriend was met de Obama's? Het antwoord: "Ik denk niet dat ze 's avonds bij de haard zitten en zeggen: I wonder what's Thom doing?"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden