Column

Wie mijn tijdlijn leest, zou hierin een gevaarlijke psychopaat kunnen ontdekken

Jeroen Wollaars, verslaggever bij NOS Nieuws, schrijft wekelijks op woensdag een column in Het Parool over media en de ontwikkelingen in de digitale wereld. Voor tips is hij te bereiken op j.wollaars@parool.nl.

Jeroen Wollaars. Beeld Floris Lok

Iemand vroeg me of ik bij de persconferenties rond de NSS-top iets over de NSA zou durven vragen. 'Of mag je dat niet van je baas?' Als je bij de NOS werkt, denken mensen dat vragen en complete verslagen eerst langs de hoofdredactie moeten voordat ze worden uitgezonden.

Niet dus. Ik herinner me mijn eerste werkdag als verslaggever bij het Journaal. Ik kwam netjes met mijn uitgeschreven teksten bij de eindredacteur, zoals ik dat bij AT5 gewend was. Hij keek me wat meewarig aan en stuurde me weg. Als het fout was, hoorde ik het ná de uitzending wel. Niet ervoor. Ik wil maar zeggen: er is geen politbureau, we denken samen na en overleggen samen, maar uiteindelijk stel ik de vraag die op dat moment logisch is.

Dat is nogal een lang antwoord. En omdat die vraag of ik wat durfde te vragen via Twitter kwam, antwoordde ik binnen de 140-teken limiet: 'Ik sta maandag oog in oog met Obama en durf alles.' Dit was vrijdagavond. Het bezoek van Obama aan Amsterdam werd al weken voorbereid en op een gegeven moment begin je als journalist daar iets van te merken. Ik moest mijn paspoortgegevens doorgeven, een pasfoto, foto's van mijn perskaart.

Producers van de NOS waren in druk overleg. Waar komen we te staan? Wat kunnen we filmen? Er gingen geruchten dat de Amerikanen jammers zouden meenemen, zodat alle mobiele telefoons en zendsystemen zouden uitvallen. En dus werden er nog wat extra kabels getrokken. Ik bereid me voor door in het Rijks de halve audiotour over te schrijven. Een bewaakster kijkt me recht in de ogen. Probeert in te schatten wat ik aan het doen ben. Iedereen is nerveus.

Maar als ik thuiskom, heb ik weekend en wil ik twitteren over een Deense serie die ik volg: 'Zin in The killing.' En dan opeens valt het kwartje. 'Ik sta maandag oog in oog met Obama en durf alles' en 'Zin in The killing.' Wie mijn tijdlijn leest, zou hierin een aankondiging van een gevaarlijke psychopaat kunnen ontdekken. In de uren daarna wis ik tweets en vraag ik mensen die mijn bericht hebben overgenomen om dat ook te doen.

Is het zelfcensuur? Of een aansporing om iets minder te twitteren over futiliteiten? Het is hoe dan ook de sfeer waarin we verslag doen van het bezoek van de leider van de vrije wereld. Meegezogen in de bubbel vol veiligheidsmaatregelen die deze man waar hij ook gaat, elke dag weer ergens anders, veroorzaakt. En waarin geen ruimte is voor vragen: zijn medewerkers applaudisseren na de persconferentie zo hard, dat elk ander geluid verstomt.

 
Ik bereid me voor door in het Rijks de halve audiotour over te schrijven
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden