Festival

Whatsappende groupies en in slow motion dansende mensen op Buiten Westen

Dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Aan de hand daarvan wordt een algemeen oordeel gevormd. Deze week: Buiten Westen. Bekijk alle foto's hier.

De DJ's kregen iets van verkoeling tot zich in de vorm van een rij ventilatoren.Beeld Pieter Dammen

Mensen
Er heerst een knus sfeertje op Buiten Westen en het ons kent onsgehalte is opvallend hoog. Althans: bij aankomst in het Westerpark tekent zich een tweedeling af: de ene groep komt per bootje aangevaren, de andere is verder van huis en arriveert per trein.

Zoals wel vaker wanneer de temperatuur extreem is in Nederland, gaan de meest gehoorde gesprekken over het weer. 'Hee, hoi. Ja echt súperwarm. Doei!' De blote bast biedt ook gespreksstof op een dag als deze. Los van de vraag of de het imago-technisch een verstandige keuze is, is het asociaal. Niemand vindt het fijn om de bezwete rug, armen of andere ledematen van zijn buurman tegen zich aan te voelen tijdens het dansen. En dat is nog los van de geur. Ja, het is warm en je hebt een goed bovenlichaam, maar echt lekker is het niet.

Eten en drinken
Naast het weer en de blote bast, sprak iedereen over het gevarieerde en enorme aanbod eten. De vijftien eetstands hebben een eigen gebied naast Het Ladderhuis. Het geheel doet denken aan een Amerikaanse foodcourt met in het midden picknicktafels en in een vierkant daaromheen de eetstands. Hoewel etende mensen op een festival nooit charmant zijn, heeft dit iets weg van een grote schranspartij. Het eetfeest oogt massaal en de plastic grijze matten op de vloer maken het er niet per se gezelliger op, maar maken het opruimen de volgende dag wel een stuk makkelijker.

Aan de andere kant is eten geen modeshow en willen degenen die hier beland zijn maar één ding: eten. Kiezen was nog nooit zo moeilijk. 'Ik neem de hamburger. Of nee, doe maar köfte. Hm, er is ook nog pizza, saté en lef andere stands met eten. Weet je wat? Ik ga wel daarheen waar de langste rij staat, dat is waarschijnlijk het lekkerst.'

Aankleding
Kleinschalig is Buiten Westen met 15.000 mensen allang niet meer en het lijkt erop dat het bezoekersaantal de komende jaren blijft groeien. Maar de organisatie heeft alles goed voor elkaar. Nergens staan rijen en de knusheid die het feest voorheen uitstraalde, heeft het nog steeds. Afgezien van Pleinvrees zijn de podia niet te uitgestrekt en dragen de verhogingen op het terrein bij aan een kleinschalig gevoel. Het nadeel is dat als je niet recht met je neus voor het podium van Pleinvrees, Paardenkracht of Zeezout staat, je alle muziek door elkaar heen hoort.

Daarnaast is het opvallend schoon. Drie Amsterdamse jongens hebben met hun goede gedrag een schoonmaakdienst opgericht, 'De helden van nu'. De stichting regelt vrijwilligers, die zorgen dat de boel netjes blijft in ruil voor gratis toegang tot het festival en wat munten. De wereld gaan deze 40 jongens en meisjes er niet mee veranderen, maar het draagt wellicht wel bij aan wat bewustwording. Het met plastic en sigaretten smijtende publiek, vergeet soms wel eens dat ze te gast zijn in een openbare ruimte. Fijn ook, dat de 'helden' niet rondlopen in een fluorescerend oranje hesje, maar in tuinbroek en gympies.

Muziek
Het is moeilijk om een menigte goed los te krijgen met dit weer. De goede oplossing lijkt de set aan te passen op de temperatuur, zoals rond een uurtje of zeven bij Zeezout gebeurt. Deephouse met een haast Indiaas tintje weet een oververhitte menigte zich over te geven aan de hitte en te vertrouwen op verkoeling van je buurman met een waterpistool.

Het hoogtepunt van de dag is het laatste uurtje Pleinvrees, waarin de spanning goed wordt opgebouwd. Enige minpuntje is het overvolle podium met groupies van de dj, die meer van sms-en dan van zijn muziek lijken te houden.

Algemeen oordeel
Voor een dag waarop de gemiddelde Amsterdammer het liefst knock-out in een park ligt, zwemt of überhaupt niet beweegt, is Buiten Westen behoorlijk geslaagd. Een in slow motion bewegende menigte deed zijn best, maar tot grote hoogtes wilde het overdag niet stijgen. Logisch, dansen wordt met een broeierige 32 graden een behoorlijke opgave en dat gebeurde daarom pas toen de zon lang en breed gezakt was. Genoeg andere dingen om van te genieten gelukkig. En die compenseren ruimschoots voor een veel te warme dag in Amsterdam-West.

Beeld Pieter Dammen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden