Plus

Welke voorstellingen moet je nog zien op de Parade?

Tot en met zondag zijn er nog tal van kleine, fijne voorstellingen te zien op de Parade.

De Parade duurt nog tot en met zondag Beeld anp
De Parade duurt nog tot en met zondagBeeld anp

Een jaar geleden ontmoetten Joep Hendrikx en Jos Nargy elkaar op de Parade; ze raakten aan de praat over hun voorliefde voor literatuur en spraken af hun favoriete schrijvers aan elkaar voor te lezen. Te beginnen met de experimentele poëzie van de Amerikaanse beatdichter Allen Ginsberg.

Geinig
Nu zijn Hendrikx en Nargy terug op de Parade. Onder de naam Poëzieboys spelen ze in een piepkleine tent op een met pingpongballen bezaaide vloer de voorstelling Ginsberg. Alle facetten van Ginsbergs rijke oeuvre komen in een half uur aan bod: terwijl Nargy geëxalteerd, ritmisch en opzwepend vuilbekt hoe hij/Ginsberg alle gaten en welvingen van zijn meester verkent, somt Hendrikx droog wat weetjes en anekdotes op.

En terwijl de een zachtjes Father Death Blues zingt, probeert de ander de 'allerállerlaatste 25 exemplaren' van een Ginsbergbloemlezing te slijten aan het publiek. '500 pagina's voor slechts 25 euro; dat is nog geen 5 cent per gedicht. Uitprinten is duurder!'

Voor de tent passeert een bonte parade, voorgegaan door een jongeman met een witte bontmuts op en een meisje met een bord waarop 'free hugs' staat. Verderop, bij de theater­toren, verkoopt een blonde jongen de 'laatste twee kaartjes' voor Sinds de scheiding van de mens, een geinige muziektheatervoorstelling over de enorme kracht van de liefde en de mens die vroeger vier armen en vier benen had, twee gezichten en twee geslachtsdelen.

Grapjes
Van dat soort voorstellingen - klein, met wat liedjes, een grapje hier en wat poëzie daar - zijn er meer op de Parade. In Hoe De Wereld Woorden Kreeg, bijvoorbeeld, halen drie dichters van Poetry Circle Nowhere jeugdherinneringen op en zingen ze over knetterpoeder, koetjesrepen en raketijsjes: 'In mijn herinnering had alles een gouden laagje.'

in Forever Over - een fraaie, zeer fysieke combinatie van dans, mime en theater - ruziën de boomlange spierbonk Vincent van Woerkom en de even atletische Sue-Ann Bel over de vraag of ze nu twee of tweeënhalf jaar een relatie hebben gehad. 'Maar nu is het al drie maanden uit en dat is best lastig.'

Een aanrader is ook De Nieuwe Rus van de Ulrike Quade Company, waarin drie jonge acteurs en een aantal griezelig enge poppen op een straffe clubbeat de verbeten strijd verbeelden van de controversiële Russische politicus, dichter en schrijver Eduard Limonov (de auteur van De Russische dichter houdt van grote negers).

Kwinkslag
In fraaie scènes vaart Limonov uit tegen zo'n beetje alles: de Sovjetstaat, zijn mededissidenten, het kapitalistische Amerika én het Rusland van Vladimir Poetin. 'Gisteren werd je opgepakt om wat je dacht. Vandaag om wat je hebt.'

Wie trek heeft in wat luchtigers moet zeker naar De Slechtste Singer-song-writer van Nederland. Dat is géén Alex Klaasenachtige parodie, maar een aangepaste versie van de clubtour van Gerson Main (in wie we de man met de witte bontmuts herkennen, die het publiek met gratis knuffels naar zijn enorme tent lokt). Gerson vertelt aanstekelijke verhalen en zingt lieve liedjes. Met een kwinkslag, dat wel. Het blijft de Parade.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden