Recensie

Weinig vernieuwend Awakenings blijft absolute hemel voor technoliefhebber

Ook dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Vandaag: de zaterdag van Awakenings.

Mensen
Awakenings ontvangt een bonte stoet mensen: jong en oud, dik en dun, gespierd of met een bierbuikje (die mag weer deze zomer, als we verschillende kranten mogen geloven), opgedoft of juist in praktische kleding. Op Awakenings kan je zowel je tante als je buurjongen tegenkomen.

Zoals ieder jaar is ook het buitenland goed vertegenwoordigd. We horen Pools, Italiaans, Duits, Vlaams en er zijn zelfs een paar Zuid-Afrikanen die vertellen dat ze speciaal voor Awakenings naar Nederland zijn gekomen.

De 35.000 bezoekers hebben een ding met elkaar gemeen: iedereen geniet. De zon doet z'n werk meer dan uitstekend. Veel mannen lopen rond in hun blote bast en ook een enkele bikini wordt gespot.

En dat kan allemaal best. Zoals alles eigenlijk wel kan, vandaag in Spaarnwoude. Zien en gezien worden doet er op Awakenings niet toe; doen waar je zelf zin in hebt en genieten des te meer.

Aankleding
Het zal de ervaren bezoeker van Awakenings meteen zijn opgevallen: het terrein heeft exact dezelfde indeling als voorgaande jaren. Maar waarom zou je iets veranderen wat goed werkt?

De tenten en buitenpodia zijn als altijd op vernuftige wijze neergezet, waardoor de verschillende dj's elkaar nooit overstemmen. Wat ook prettig is: het is nergens te vol en je kunt je makkelijk over het terrein bewegen zonder in enorme opstoppingen terecht te komen. En voor wiens benen vermoeid raken, is er bij de W-stage een enorme tribune om even op uit te blazen. Het grasveld aan het water is daar ook zeer geschikt voor. De verleiding om een duik te nemen is groot. We doen het maar niet.

Veel Awakenings-fans waren na de overname door het Amerikaanse entertainmentbedrijf SFX bang dat het festival nog commerciëler zou worden. Die angst blijkt ongegrond. De muntprijs is nog hetzelfde, op de line-up is allesbehalve bezuinigd (daarover later meer) en waar op veel festivals een muntje moet worden betaald voor de toiletten, zijn die hier gewoon gratis. Zoals het hoort, maar als je bedenkt dat Awakenings daar in twee dagen tijd makkelijk anderhalve ton mee had kunnen verdienen, valt het te prijzen.

Wat deze festivaldag ook bijzonder aangenaam maakt, is dat er nergens rijen staan. Bij de wc's kun je meteen doorlopen en bij de bar heb je binnen een minuut een biertje. Gratis drinkwater, zoals verplicht is gesteld door de gemeente Amsterdam, is overal op het terrein aanwezig. Geen overbodige luxe met het warme weer.

Eten
Wie zich culinair wil laten verwennen, moet vooral wegblijven van Awakenings. Hier geen Rollende Keukens-achtige taferelen met biologische biefstuk of oesters. Het menu is simpel: broodjes kroket, patat, pizza en hamburgers. Bij een paar verdwaalde foodtrucks is nog een karige pasta (€8,10 voor een penne met een beetje pesto en rucola) of een pannenkoek te krijgen.

Muziek
Technoliefhebbers met keuzestress hebben het zwaar vandaag. De line-up biedt zo'n beetje al het moois uit de technoscene: Joris Voorn, Sven Väth, Adam Beyer, Jeff Mills, Speedy J, Chris Liebing - en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Dj's die op veel andere festivals als afsluiter staan, draaien hier overdag al het gras uit de grond. Het is niet voor niets dat technoliefhebbers uit de hele wereld voor dit feest naar Spaarnwoude komen.

Aan het begin van de middag reageert het publiek bij de mainstage nog afwachtend op de back to back-set van de Amsterdamse dj's Job Jobse en Tom Trago. Even verderop bij de half overdekte Area B krijgen Dense en Pika het publiek wel al vroeg los. Als de mc het publiek vraagt of ze er een beetje zin in hebben, gooit iedereen z'n armen in de lucht en joelt. Het is duidelijk: men heeft er zin in. Dat blijkt later ook wel op het zonnige grasveld bij Area W. Loco Dice laat het hele veld in euforie achter.

Toch knaagt er iets. Ondanks de grote namen wil het op het veld bij het mainstage niet echt loskomen. Ook Joseph Capriati krijgt pas tegen het einde van z'n set een paar armen de lucht in. Hoe anders is dat bij Speedy J in tent Y. Zoals een bezoeker het omschrijft: 'Het is echt rammend.' Het tempo ligt onvermoeibaar hoog - net als de temperatuur. Ook visueel is op Awakenings weer overal aan gedacht: de lasers en stroboscopen laten je zintuigen geen seconde met rust. Heerlijk.

En met welke act sluit de technoliefhebber met keuzestress de dag af? Met Pan-Pot, Len Faki, Richie Hawtin of toch Chris Liebing? Uw recensent koos voor de laatste en kreeg er geen spijt van.

Algemeen oordeel
Hoewel Awakenings weinig vernieuwend is, blijft het voor de technoliefhebber een absolute hemel. Je weet af en toe niet waar je het moet zoeken: de namen zijn groot, de lichtshows zijn geweldig en organisatorisch zit alles strak in elkaar. Awakenings staat voor geen rijen, geen overbodige opstoppingen en geen gedoe. Ook voelt het als een opluchting dat de Amerikaanse overname geen impact heeft gehad.

Als om 23.00 uur het vuurwerk bij de mainstage de lucht in knalt, overheerst het gevoel dat deze dag veel te snel voorbij ging. Gelukkig mogen we vandaag gewoon nog een keer.

Beeld Eva Plevier
Beeld Eva Plevier
Beeld Eva Plevier
Beeld Eva Plevier
Beeld Eva Plevier
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden