PlusFilmrecensie

Weinig nieuws onder de zon in film over de cocakoning

Regisseur Fernando León de Aranoa en producenten suggereren dat er in Escobar een nieuwe visie op de opkomst en ondergang van de kartelbaas van Medellin word geschetst, maar het zal voor veel kijkers gesneden koek zijn.

null Beeld Escobar
Beeld Escobar

Over het leven en de misdaden van de Colombiaanse drugsbaron Pablo Escobar zijn heel wat boeken, films, documentaires en series verschenen.

Dat was voor de Spaanse regisseur Fernando León de Aranoa geen reden om er niet nog een film aan toe te voegen, waarbij hij het koningskoppel van de Iberische acteursadel voor de hoofdrollen strikte.

Loving Pablo wordt in Nederland uitgebracht met de nieuwe titel ESCOBAR, waarmee de distributeur in kapitalen benadrukt dat de cocakoning van Colombia centraal staat. Het moet ongetwijfeld voor volle zalen zorgen.

Gesneden koek
Het gesjoemel met de titel past wel bij de film, die ook op twee gedachten hinkt. León de Aranoa baseerde zijn scenario op het boek Loving Pablo, Hating Escobar, waarin Escobars maîtresse Virginia Vallejo beschrijft hoe ze als televisiereporter in de ban raakte van een sympathieke Robin Hood die een meedogenloos monster bleek te zijn.

De regisseur en de producenten suggereren dat er een nieuwe visie op de opkomst en ondergang van de kartelbaas van Medellin wordt geschetst, maar het zal voor veel kijkers gesneden koek zijn.

De filmmaker is ook niet consequent in zijn keuze. Penélope Cruz leidt de kijker aanvankelijk met commentaar rond in de wereld van de nieuwe rijken van Colombia ­anno 1981, maar haar perspectief maakt snel plaats voor een bredere schets van het reilen en zeilen in het door ­Escobar opgerichte kartel en in de exportkanalen naar Florida.

Gekunsteld
Alle gruwelen uit de talloze cocanarcofilms en ­-series komen daarbij alsnog aan bod en Javier Bardem kan schaamteloos pronken met een blote blubberbuik en een dodelijke oogopslag, die meer angst inboezemt dan de valse honden en kettingzagen waarmee zijn beulen slachtoffers te grazen nemen.

Bardem is een geweldenaar, vooral in deze rol: hij maakt de film eigenhandig tot een fascinerend schouwspel. Maar het is jammer dat hij en Cruz vrijwel uitsluitend ­Engels met een latinoaccent spreken, waardoor er een ­gekunsteld aspect aan hun sterke karakterschetsen van Escobar en Vallejo wordt toegevoegd.

Soms doen ze als omhooggevallen proleten terugdenken aan hun vroege Spaanse werk met regisseur Bigas ­Luna, die de twee in 1992 voor het eerst samenbracht in de kostelijke zedenschets Jamón, Jamón.

Tien jaar later schitterde Bardem als werkloze dokwerker in Los Lunes al Sol, waarmee Fernando León de Aranoa naar de Spaanse eredivisie promoveerde. Met het Engelstalige Loving ­Pablo moet de rest van de wereld veroverd worden, maar het niveau van de voorganger wordt niet gehaald.

Escobar (Loving Pablo)

Regie Fernando León de Aranoa
Met Javier Bardem, Penélope Cruz, Peter Sarsgaard, Julieth Restrepo
Te zien in Arena, Filmhallen, De Munt, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden