'We willen laten zien dat homo's meer kunnen zingen dan YMCA'

Vanavond treedt het Galakoor voor het eerst op, in de Dominicuskerk. Het enige klassieke homokoor in Nederland wil laten zien dat homo's meer kunnen zingen dan YMCA.

Carlijn Schepers
Galakoor Beeld Elmer van der Marel
GalakoorBeeld Elmer van der Marel

In de Dominicuskerk is het Galakoor (Gay and lesbian Amsterdam koor) bezig met de generale repetitie voor het concert van vanavond in de prachtig gerestaureerde katholieke kerk. Misschien niet de plek waar je een homokoor verwacht. 'Maar waar kun je Bachs Johannes Passion beter uitvoeren dan in een kerk? En daar hoef je niet gelovig voor te zijn,' zegt dirigent Yt Nicolai.

Volgens voorzitter Laurens Runderkamp vond de kerk het optreden van het homokoor geen probleem. 'Maar dit is Staphorst niet, waar ze ons zeker zouden weigeren. Belachelijk natuurlijk, want waarom zou een homoseksueel geen religieuze liederen mogen zingen in een kerk?'

Grohoko
Nicolai en Runderkamp zijn al jaren bevriend en maakten altijd grappen over het beginnen van een koor. Nicolai: 'Ik kom uit Twente en had het dan in het dialect over een gróhókó: een groot homokoor.' Hun grappen leidden in september tot de oprichting van het Galakoor, het eerste klassieke homokoor van Nederland.

Op het podium, onder het kruis met Jezus, zingen de dertig koorleden uit volle borst. Synchroon slaan ze de pagina's van hun partituur om. De meeste koorleden zijn homoseksueel, maar iedereen is welkom.

Meer dan YMCA
Volgens Nicolai hebben veel homokoren 'een hoog It's raining men-gehalte'. 'Daar is niets mis mee, maar wij kiezen voor klassieke muziek van hoge kwaliteit.' Runderkamp: 'We willen geen statement maken, maar laten zien dat homo's meer kunnen zingen dan YMCA. We willen het beeld van hossende homo's op boten nuanceren.'

Hoewel het om een generale repetitie gaat, is de sfeer ontspannen. Af en toe barst de groep in lachen uit. 'Gays have more fun,' zegt Runderkamp. 'En er is een sterk gevoel van verbondenheid, omdat we afgezien van de muziek onze geaardheid met elkaar gemeen hebben. We praten ook veel, zoals over onze coming out.'

Er wordt dan wel gelachen, maar het koor neemt zijn taak serieus. Vol overgave zingt het Bach. Nicolai staat voor de groep en maakt nog woestere gebaren dan je van een dirigent gewend bent. In de pauze komt de concertmeester naar haar toe: 'Ik had de tranen in mijn ogen staan tijdens het spelen.'

Eigen betekenis
Nicolai vertelt dat ze na de Johannes Passion ook werken wil uitvoeren van homoseksuele componisten, zoals Joost Kleppe. Volgens Runderkamp gaat de Johannes niet per se over homoseksualiteit, maar geeft iedereen er wel zijn eigen betekenis aan. 'Er zit een stuk in over Jezus die uitgelachen en bespuugd wordt. Ik denk dat velen van ons dat gevoel van vernedering wel eens hebben meegemaakt.'

'Dit koor is een veilige plek, waar nog steeds behoefte aan bestaat,' zegt Nicolai. Ook op de hogeschool waar ze lesgeeft, merkt ze dat negatiever over homoseksualiteit wordt gedacht. Zelf werd ze twee keer bij een koor geweigerd omdat ze lesbisch is. 'Walgelijk natuurlijk. Maar het gevoel dat ik het dan zelf wel zal doen, heeft altijd in me gezeten. Ziehier het resultaat.'

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden