Column

We kusten, het mislukte: ik gaf er drie en zij maar één

Eva HoekeBeeld Het Parool

In restaurant Fifteen was de fine fleur van Amsterdam uitgenodigd om de arme kindertjes in Afrika de helpende hand te bieden. Het idee was simpel: voor elke foto die de gasten die avond van hun eten zouden maken zou het restaurant een lunch doneren aan een arm kind in Zuid-Afrika. Doel: publiciteit. Einddoel: einde armoe.

Ik kwam alleen.

Alleen naar feestjes gaan is niet erg, alleen over een rode loper en langs een muurtje persfotografen moeten lopen wel: als ze je vragen te poseren voel je je opgelaten, als ze je niet vragen helemaal. Ik zat in de laatste groep. 'Wacht even', zei de hoofdredactrice van een modetijdschrift die ook niet was opgemerkt. 'Ik loop nog even terug, even mijn momentje pakken.'

Eenmaal aan tafel nam SBS6-presentator Hidde van Warmerdam, voor de gelegenheid gestoken in een strak, Reservoir Dogs-achtig pak, het woord, maar omdat Nederlanders nooit langer dan vijf minuten hun mond kunnen houden werd het pas weer stil toen het Zuid-Afrikaanse model Topaz Tallis het podium beklom, een vrouw met het soort ledematen die op camera's voor magie zorgen maar hier gebukt gingen onder een sluike muizigheid.

Topaz was het brein achter Feedies, ze bedacht het tijdens een van haar vele reizen. 'De arme kindjes groetten ons met zoveel plezier en charisma', zei ze terwijl op het scherm achter haar een filmpje te zien was van kindjes met heel veel plezier en charisma. 'Thank you so much for being here, thank you for being beautiful.'

Applaus uit de zaal. Hidde: 'Deze dame voedt 11.000 kinderen per dag. Per dág, dames en heren!'

Toen kwam het eerste gerecht, makreel met biet en appel. De presentatrice op rechts: 'Ik ben allergisch voor appels. Dan zet mijn keel op en stik ik.'

De journaliste op links: 'Mijn opdracht voor vanavond is om BN'ers te vragen naar hun favoriete Feedie-moment. Maar wat is dat, een Feedie-moment? Of ze wel eens foto's maken van hun eten? Of ze zelf een feeder zijn?'

'Vraag ze naar hun laatste avondmaal', opperde ik.

Niet lang daarna gingen de eersten naar buiten om te roken. Er werd gehoest, iemand maakte een grap over ebola. In de wc botste ik tegen Hanna Verboom op. We kusten, het mislukte: ik gaf er drie en zij maar één.

Terug aan tafel vertelde de beautyblogger over het hoe en wat van haar lange wimpers. 'Daarvoor moet je naar Agnieszka. Je schrikt je dood, ze is 200 kilo en heeft zulke handen, maar die wimpers krijgt ze erop. Ik kom net uit Bermuda, heb twee orkanen over me heen gehad en ze zitten nog steeds'. Ze wees naar haar wimpers. 'Twee weken! Ze is echt heel goed. Ik zit daar nooit met een normaal mens in de wachtkamer. Isa Hoes, Gerard Joling, Jessica Durlacher...'

Na het hoofdgerecht draaide DJ The Flexican. Op een monitor lazen we de namen van de sponsors en de internationale sterren die Feedies steunden, Liv Tyler, Salman Rushdie en Desmond Tutu. De journaliste kwam terug aan tafel en legde haar blocnote neer. 'Ze kiezen ineens allemaal draadjesvlees als laatste avondmaal. Geloof jij het?'


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden