We gaan plezier beleven aan premier Boris Johnson

PlusTheodor Holman

Als er iemand is voor wie ik een enorm zwak heb, dan is dat Boris Johnson.

Ik zou graag een schrijver zijn zoals hij, namelijk eentje die net doet of hij er belangrijke politieke zaken bij doet (minister van Buitenlandse Zaken of straks premier van Engeland), en was ik een politicus, dan ook graag één als Johnson, die naast het besturen van een geweldig land fantastische boeken schrijft alsof het hem geen moeite kost. (Alleen zijn twee romans heb ik niet gelezen.)

Ik volg hem al een tijd. Toen hij in 2005 hoofdredacteur van The Spectator werd, nam ik een abonnement op dat blad. Daarvoor had ik hem een paar keer gezien als presentator van het schitterende satirische Britse televisieprogramma Have I Got News For You. Hij heeft daar zelfs een Bafta-nominatie voor gehad.

In 2006 kwam zijn biografie uit van bijna 400 pagina’s dik, maar in feite moest zijn carrière toen nog beginnen. Overigens, nadien verschenen er nog zo’n drie boeken over hem. Mag ik u van A. Vasudevan: The Thinking Man’s Idiot: The Wit and Wisdom of Boris Johnson (New Holland Publishers, 2008) aanbevelen?

Een verrukkelijk geschrift.

Een jaar geleden las ik in vertaling Johnsons boek over Churchill, De Churchill Factor.

Een interessante studie omdat deze biografie een verkapte autobiografie van Johnson is. Bijna alle beschrijvingen van Churchill zijn op Boris van toepassing. Ook Churchill was een politieke deugniet, een humorist, een groot schrijver (heeft niet voor niets de Nobel­prijs voor literatuur gekregen) en had ook een tamelijk gestoorde jeugd ondanks of dankzij zijn welgestelde ouders. Churchill en Johnson zijn tevens Amerikaans staatsburger.

Churchill was eveneens meester in het ongelooflijk grof uit de hoek komen. En net als Churchill is Johnson een mysterie. Het excentrieke als harnas, zoals ook zijn scherpe humor ‘iets’ moet verbergen.

Maar wat? Een minderwaardigheidscomplex? Eerder het omgekeerde. Hoewel ik niet uitsluit dat hij existentieel onzeker is, lijkt hij sociaal slordig te zijn uit arrogantie. Zijn zwakke plek is zijn behaagzucht. Als hij de beste niet is, wil hij de leukste zijn.

Men zegt dat hij geen brexiteer is uit roeping maar uit opportunisme. Ik betwijfel dat.

Johnson wil Churchill – die in Engeland steeds vaker wordt gezien als een alcoholische oorlogsmisdadiger – naar de kroon steken, als een zoon die hunkert naar goedkeuring van zijn vader.

Als premier van Engeland gaan we plezier aan hem ­beleven.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden