Column

Wat zou ik graag Jan Terlouw willen volgen, maar hoe?

Theodor HolmanBeeld Wolff

We moeten ­elkaar weer gaan vertrouwen, zei Jan Terlouw ­onlangs in een speech. Ik werd warm van die boodschap.

Tijd voor zelfonderzoek. Wie wantrouw ik die ik moet gaan vertrouwen? Ik wantrouw de politiek. Dat is ontstaan in de tijd dat Terlouw nog politicus was. D66 bijvoorbeeld - de partij van Terlouw - zou ervoor ­zorgen dat er gekozen burgemeesters kwamen en referenda, want die zouden de democratie vernieuwen.

Dat D66 heeft verraad ­gepleegd.

Moet ik de politiek nu ­vertrouwen?

Als ik Terlouw mag adviseren: wantrouw politici. Wantrouwen is een snelle route naar de waarheid, zo die bestaat. Wantrouwen zorgt ervoor dat je minder snel wordt verneukt.

En als ik Terlouw nog een advies mag geven: richt uw mooie boodschap niet aan de mensen die u zo vriendelijk via de camera toesprak, maar richt hem aan de politici. Bijna elke politieke handeling getuigt ervan dat politici ons niet vertrouwen.

Als het gaat om een voltooid leven, denken ze dat wij onze ouders willen vermoorden. Als het gaat om vrijheid van meningsuiting, denken ze dat wij gaan oproepen tot geweld. Elke wet probeert ons te beperken en getuigt van wantrouwen. We mogen niet zus, we mogen niet zo, moeten dit en we ­moeten dat.

Een wet is beteugeld wantrouwen. Kiezers wantrouwen politici omdat politici de kiezers wantrouwen; alleen tegen de verkiezingen doen politici alsof ze van de kiezers houden. Doen alsof - dat is leidend in de politiek.

Doen alsof het ­beter is voor Nederland als we in de EU blijven. Doen alsof het goed is te bezuinigen als dat niet zo is. Doen alsof subsidies goed zijn, of niet goed zijn. Doen alsof het eigen ideaal het beste ideaal is. Waar men strijdt om idealen, wordt wantrouwen een goed wapen.

Wat zou ik graag woorden van Terlouw willen volgen, maar hoe? Moet ik onze politici zomaar vertrouwen? Of moet ik ze vertrouwen omdat wantrouwen opeens 'populistisch' is?

Ik ben niet zo welsprekend als Terlouw, maar laat mij recht in de camera zeggen: "Beste mensen. Onze mooie welvaart hebben we voor een deel te danken aan opstand, aan stakingen, aan mensen die de macht wantrouwden, aan mensen die zeiden: 'Hier klopt iets niet, hier deugt iets niet.' Wie vertrouwt wordt snel in de maling genomen."

Maar elkaar meer vertrouwen is natuurlijk heel mooi.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden