Plus

Wat nu voor We Are Here? 'Overal waar we komen, is politie'

De groep asielzoekers van We Are Here moet maandag de woningen in de Rudolf Dieselstraat ver­laten. Hoe staat het er nu voor? Vier vragen en antwoorden over de kwestie.

Buurtmanifestatie van We Are Here in Oost, waar de asielzoekers nu weg moeten Beeld Joris van Gennip

1. We Are Here heeft aangegeven geen gebruik te willen maken van de 24-uursopvang die de gemeente binnenkort opent. Waarom niet?
In het coalitieakkoord is afgesproken dat de vijfhonderd asielzoekers die worden opgevangen in de 24-uurs­opvang daar anderhalf jaar kunnen blijven. Daarna is het aan de burgemeester om te bepalen of ze eventueel langer mogen blijven.

We Are Here zegt blij te zijn met het initiatief voor de 24-uursopvang, maar vreest dat mensen na anderhalf jaar weer terug de straat op moeten of naar het detentiecentrum.

"Dat gebeurde eerder in de Vluchthaven in de Havenstraat," zegt woordvoerder Khalid ­Jone. "Toen was de termijn zes maanden. Wat je zag is dat de hulp pas na drie maanden op gang kwam. De termijn was te kort. We hopen dat de gemeente de dialoog met ons wil aangaan, want tot nu toe heeft nog niemand met ons gepraat."

2. Waarom hanteert de gemeente een termijn van anderhalf jaar?
Dat is onduidelijk, maar het lijkt erop dat de gemeente op die manier druk op de ketel wil houden. Het is zeer de vraag of het zin heeft om een termijn in te stellen.

De opvang in Amsterdam is geïnspireerd op het Gronings model, waarbij juist geen termijn wordt gehanteerd. "Je kunt niet altijd in ­termijnen denken," zegt John van Tilborg van Stichting Inlia, dat in Groningen verantwoordelijk is voor de opvang van ongedocumenteerden.

"Soms kun je mensen binnen een paar weken helpen, bij anderen duurt het jaren. Er zijn mensen die wel terug willen keren, maar daar niet de juiste papieren voor hebben. Als het land van herkomst die niet verstrekt, moet je daar via allerlei omwegen en ingewikkelde procedures aan zien te komen. Je kunt niet stellen dat dat altijd in anderhalf jaar tijd lukt."

3. Waarom worden de leden van We Are Here niet gedwongen om terug te gaan naar hun land van herkomst als ze uitgeprocedeerd zijn?
De afgelopen jaren is gebleken dat lang niet alle asielzoekers die als uitgeprocedeerd worden bestempeld, daadwerkelijk geen recht hebben op asiel. Sinds het ontstaan van We Are Here vijf jaar geleden, hebben meer dan honderd leden alsnog een verblijfsvergunning gekregen.

Bij Inlia in Groningen hebben 156 van de in totaal 635 ongedocumenteerden die de afgelopen drie jaar zijn opgevangen, alsnog asiel gekregen.

Met een beetje hulp van vrijwilligers en advocaten blijkt dat afgewezen asielzoekers vaak alsnog kunnen aantonen dat ze in hun eigen land gevaar ­lopen. Asieldossiers zijn bijvoorbeeld vaak alleen in het Nederlands beschikbaar. Asielzoekers weten daardoor vaak niet waarom ze worden ­afgewezen en of ze nieuw bewijs­materiaal moeten leveren.

Daar komt nog bij dat veel landen niet of nauwelijks meewerken aan de gedwongen terugkeer van ingezetenen. Marokko is zo'n land. Als een afgewezen Marokkaanse asielzoeker geen paspoort heeft, heeft de Nederlandse overheid een laissez passer ­nodig van Marokko om alsnog tot uitzetting te kunnen overgaan. Marokko verstrekt die niet of nauwelijks. De asielzoeker heeft geen recht op opvang, maar kan ook niet terugkeren.

4. Waar gaat We Are Here na maandag naartoe?
Ze gaan in ieder geval weg uit de ­Rudolf Dieselstraat, zoals de rechtbank heeft bepaald. Waar ze naartoe gaan is nog onduidelijk. Afgelopen weekeinde heeft de groep geprobeerd een pand te kraken op de Hoogte ­Kadijk, maar dat bleek bewoond.

Volgens woordvoerder Jone is het door de landelijke aandacht steeds lastiger om een nieuwe plek te vinden. "Overal waar we komen, is politie. De afgelopen jaren maakte niemand zich druk om ons, maar nu is alles wat we doen landelijk nieuws."

24 uursopvang asielzoekers is geen eindstation

Na jaren gebakkelei opent Amsterdam een 24 uursopvang voor 'uitgeprocedeerde' asielzoekers. Ze worden intensief begeleid bij het nadenken over hun toekomst - naar Gronings voorbeeld. Een kijkje in de opvang in Groningen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.