Column

Wat is Van Der Laan een goede, aardige man

Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

'Godverdomme!" Ik kon niet anders dan vloeken na het nieuws over onze burgemeester, die meldde dat hij ernstig ziek is.

Vloeken - ik mocht het niet van mijn ouders - is aan een totaal onbekende, aan het luchtledige, laten weten dat je kwaad bent en dat je je onrechtvaardig behandeld voelt. De tragiek van de vloek is dat niemand het zich zal aantrekken.

Verdomme - als ziekte rechtvaardig was, hadden we geen artsen nodig.
Eberhard van der Laan ken ik niet eens zo goed. Maar ik ken hem wel al lang.

Ik zou over zijn tijd als bestuurder bij De Groene Amsterdammer kunnen vertellen, en over die keer dat ik hem - hij was toen minister - met Gijs Groenteman interviewde bij Fluisterende Olifanten, maar om dat te doen voel ik enige gêne; deze column moet geen in memoriam worden, maar de strekking van dit stukje zal dezelfde zijn: wat is Van der Laan een goede, aardige man.

Eigenlijk is dat misschien wel het enige, piepkleine voordeel van het feit dat we weten dat hij ernstig ziek is: je kunt hem je waardering laten blijken. Maar hoe doe je dat? Hoe doe je dit met het gewicht dat je er aan wilt geven?

Hoe ongelovig ik ook ben, ik moest toch denken aan de woorden uit het Bijbelboek Prediker die erop neerkomen dat wie zijn kennis vermeerdert, ook zijn smart vermeerdert.

Soms is er kennis die je niet wilt bezitten omdat je er verdrietig van wordt. Zelfs wanneer je iemand niet zo goed kent. Je wilt niet op de hoogte zijn van iemands toekomstige lijden.

Dat is ook een reden om te vloeken: je kunt iemands lijden niet verzachten. Hoewel: het besef dat onze burgemeester zo gewaardeerd wordt, het feit dat zo veel mensen vloekten toen ze van zijn ziekte hoorden, kan niet anders dan tot gevolg hebben dat hij zich bewust zal zijn z'n werk goed te doen. En dat troost.

Troost moet van anderen komen en als er zo veel willen troosten, zal dat de ziekte niet verjagen, maar wel het gemoed verwarmen.

'Al wat geen helen kan verdragen, moet men strelen,' schreef stadsdichter Joost van den Vondel. Je zou het een stadse wijsheid kunnen noemen.

Dus: sterkte, mijnheer Van der Laan. Sterkte, aardige burgervader. Er zijn genoeg zaken voor u om trots op te zijn.

En nu ga ik nog wat vloeken.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.n
l

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden