Column

Wat is eenzaamheid nog met al die robots?

null Beeld ANP
Beeld ANP

Op het vliegveld liep een reclamerobot rond. Je kon hem of haar vragen waar je heen moest, en dan werd het juiste antwoord gegeven.

Robots en robotica zijn in de mode. We moeten namelijk nu al antwoorden vinden op de vraag: wat gaat er uiteindelijk met ons gebeuren als robots slimmer worden dan wij?

Tja, ik heb dat wel eens aan mijn hond gevraagd, die een stuk dommer is dan ik, en die antwoordde met een wedervraag: 'Wie van ons, Theodor, heeft een fijner leven: jij of ik?'

Dus ik kan niet wachten tot die veel slimmere robot komt. Terwijl kinderen met de robot stoeiden, las ik een boek waarin het woord eenzaamheid zo vaak voorkwam dat ik besloot niet verder te lezen. Ik bedacht me dat door de robots, door internet en de computer het lijden aan eenzaamheid een kwaal is die aan het verdwijnen is.

In mijn mailbox zitten dagelijks aanbevelingen om mensen te ontmoeten. Er zijn apps, die nota bene door goede kennissen van mij worden gebruikt, om snel seks met ­iemand te hebben, of op z'n minst een leuke avond, en via Whatsapp krijg ik regelmatig verzoeken om naar een café te komen.

Maar stel dat ik geen vrienden heb, dan kan ik straks toch ruim toe met een robot? Of met twee robots? Een hoogleraar in de robotica verzekerde mij dat een robot met wie je seks kunt hebben alsof je het met een mens doet, technisch niet moeilijk is te fabriceren, en er zijn trouwens op het ogenblik robots die makkelijk een hoogstaande conversatie kunnen voeren van een uur of twee. Wat is eenzaamheid dan nog?

Ik heb in mijn leven enkele mensen gekend die zelfmoord hebben gepleegd. Van sommigen weet ik nog steeds de reden niet, maar anderen waren eenzaam; hun persoonlijkheid kon zich niet aanpassen aan wat het leven soms vroeg. Ze waren verstrikt geraakt in een web van eenzaamheid en meenden dat hun zelfgekozen dood voor iedereen een oplossing zou zijn. Die eenzaamheid zal mettertijd verdwijnen. Zoals ook ­melancholie is verdwenen. Eenzaamheid zal een vorm van romantiek worden, een zelfgekozen luxe emotie. De ander hoeft niet meer een mens van vlees en bloed te zijn.

Eenzaamheid zal uiteindelijk zelfs gezien worden als moreel verwerpelijk. Net als nu, eerlijk gezegd. Zullen we nu naar het café gaan, robot?

Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden