PlusColumn

Wat ik mis in het offensief tegen de rat: het culinaire scenario

Patrick Meershoek Beeld Maarten Steenvoort
Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

Wat moeten we nu toch aan met de rat?

Het dier heeft het uitstekend naar zijn zin in de stad, als we afgaan op de explosieve groei van het aantal waarnemingen van bruine ratten die op klaarlichte dag doodgemoedereerd een straat oversteken of zomaar wat rondscharrelen in het plantsoen.

De rat staat sinds mensenheugenis symbool voor verloedering en verval, maar in het Amsterdam van nu lijkt het dier juist een symptoom van welvaart en voorspoed.

Overal in de stad is heerlijk geurend eten te vinden, niet alleen in de schappen van de wafelwinkels, maar ook in de honderden ondergrondse containers die voor de rat fungeren als afhaalrestaurant zonder sluitingstijd.

Het stadsbestuur heeft besloten dat er grenzen zijn aan de Amsterdamse liefde voor alles wat groeit en bloeit, en start de komende maand met een grootscheepse voorlichtingscampagne die het bewustzijn moet vergroten.

Niet bij de rat, maar bij de burger die met zijn slordige omgang met voedselresten eigenlijk elke vorm van ratten­bestrijding zinloos maakt.

Zeker in een stad die duurzaamheid hoog in het vaandel heeft staan en niets moet hebben van het gebruik van gif. De rat wordt daarom naar een val gelokt met Nutella en pindakaas, machtige wapens die voor het knaagdier net zo onweerstaanbaar zijn als voor de buitenlandse bezoeker.

Maar het blijft dweilen met de kraan open zolang het voedsel overal in de stad voor het op­rapen ligt. Vandaar dat ook is besloten tot het instellen van een voederverbod in delen van de stad.

Deze maatregel moet een einde maken aan het storten van grote hoeveelheden brood langs de waterkant voor snaterende eenden, keffende meerkoeten en krijsende meeuwen.

Of het voederverbod veel zoden aan de dijk zal zetten, waag ik te betwijfelen. Ik ken een paar van die fanatieke vogelvrouwtjes in de stad, en ik heb sterk de indruk dat een handhaver straks minstens uitgerust moet zijn met een stroomstootwapen en tiewraps om het voederen van het geliefde gevogelte te verhinderen.

Wat ik mis in het lenteoffensief tegen de rat is het culinaire scenario.

De ganzen van Schiphol worden verwerkt in kroketten, de damherten uit de Waterleidingduinen liggen in de vorm van gehakt bij de voedselbank.

Waarom vallen we de rat niet eigentijds aan met mes en vork? Welke rollende keuken zet als eerste gestoofd grachtkonijn met uitjes en zuur op het menu?

Interessant is dat de rat een delica­tesse is in Aziatische landen, en laten we uit die landen nu steeds meer toeristen over de vloer krijgen.

Zou het niet prachtig zijn als die mensen bij terugkeer van hun bezoek aan Amsterdam op verjaardagen vertellen: "Ik moest op de schouders van mijn vrouw klimmen om de Nachtwacht te kunnen zien en werd in de taxi bij het afrekenen onder schot gehouden door de chauffeur. Maar voor de geroosterde canal rabbit met pindasaus gaan we zeker nog eens terug."

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden