Plus

Wat bezielt al die autorijders toch?

Auto's in de stad staan steeds vaker stil. Afgelopen week werden ze continu ingehaald door alle andere verkeersdeelnemers. De auto heeft het zwaar in Amsterdam.

Het rempedaal speelt momenteel de hoofdrol in elke autorit door Amsterdam Beeld Marc Driessen

Wat bezielt al deze mensen? Meer dan vijftien minuten om van de Munt bij CS te komen. Niet tijdens extreme drukte, niet terwijl noodweer de stad teistert. Gewoon op donderdagmiddag. Zonnetje erbij en de spits moet eigenlijk nog beginnen.

Niets aan de hand, zo'n dag. En toch staat de stad vast. Doe je vier keer zo lang als je routeplanner voorspelt over een kippeneindje. Geklokt, onder meer: drie kwartier over CS-Van Goghmuseum.

Amsterdam heeft een groeiend bereikbaarheidsprobleem. De doorstroming stokt. Volledig. De binnenstad staat stil. Langzaam rijdend verkeer, als je geluk hebt. Maar geluk heb je meestal niet. Op de Nassaukade bijvoorbeeld, diezelfde donderdagmiddag. Net na drie uur, maar richting Leidseplein beweegt het maar mondjesmaat. Het is een paar meter rijden, stoppen. Rijden. Stoppen.

Wat bezielt al deze mensen? Waarom zitten ze niet in een tram of op een fiets? Waarom zijn ze, willens en wetens, daar mag je toch wel van uitgaan, ingestapt om per auto om het even welk gebied in de grachtengordel te bereiken? Nog even afgezien van het volgende probleem: parkeren.

Moeilijke week
Het zal een kwestie van perspectief zijn. Verslaggevers van Het Parool bewegen zich per fiets natuurlijk, een enkeling gebruikt het openbaar vervoer.

De binnenstad mijd je met de auto, het heeft geen zin, er valt nauwelijks een afspraak op te plannen, laat staan als je in geval van calamiteiten echt haast zou hebben. Dus als je dan eens, participerenderwijs, het centrum ingaat met de auto dan is het ook voor de ingevoerde verslaggever een verrassing en een bevestiging ineen. Dat het zó langzaam gaat. En realiseer je je weer: dus daarom verplaats je je per fiets.

Het was een moeilijke week voor Amsterdam. Maandag, het spetterde, mocht autoverkeer vanuit de IJtunnel niet meer rechtsaf de Prins Hendrikkade op. Om verdere congestie te voorkomen. Gevolg was dat automobilisten massaal rechtdoor reden om, waarschijnlijk via de grachten, alsnog de stad in westelijke richting te doorkruisen.

Het zou een moeilijke week blijven. Automobilisten in de stad, ze zijn best wat gewend, spraken over 'de overtreffende trap' en 'een nieuw hoogtepunt'.

Want november is filetechnisch altijd al die ingewikkeldste maand, het blijkt ieder jaar weer.

Maar nu valt die samen met ingrijpende werkzaamheden. Vooral op het Leidseplein, dat nu en ook de komende jaren voor veel hinder voor autoverkeer zal zorgen.

Snellere routes
Tegelijk zijn begin deze maand op en rond het Muntplein nieuwe verkeersmaatregelen genomen: het passeren van dit gebied is daardoor nu praktisch onmogelijk.

Idee is dat bestemmingsverkeer zijn weg moet kunnen blijven vinden, maar dat mensen die onderweg zijn naar elders een andere, snellere route zullen nemen, bijvoorbeeld over de Ring A10.

Kon dat niet handiger gecoördineerd? Amsterdam heeft toch een stadsregisseur, die er onder meer voor zorgt dat ingrijpend werk niet allemaal tegelijk plaatsvindt?

Wethouder Pieter Litjens (Verkeer) wilde er wel iets over zeggen, want er is, zo zegt hij, heel goed naar alle implicaties gekeken. "Het is inderdaad ongelukkig, maar het kon nu eenmaal niet anders."

Hinder in uitvoering

Rond het Muntplein is het beleid: hier is de auto simpelweg ongewenst verklaard. Op een aantal andere plekken wordt de doorstroming ernstig gehinderd door werkzaamheden.
- Leidseplein (afgerond in 2021)
- Zeeburgertunnel (regelmatig afgesloten voor onderhoud)
- Prins Hendrikkade (werk aan tram en gasleidingen tot eind 2016)
- Julianaplein (afgerond 2018)
- Vijzelstraat (werk aan straat en vernieuwing bruggen, tot 2021)
- Rokin (metrostation, tot 2017)
- De Ruijterkade (GVB, tot eind 2016)

De gevolgen van het nieuwe regime rond de Munt tekenen zich deze weken af. Binnen het gebied is het rustiger en hebben fietsers en voetgangers duidelijk meer bewegingsruimte. Daarbuiten lijkt het nog zoeken.

Op de Herengracht vanaf de Vijzelstraat bijvoorbeeld, weer afgelopen donderdag. Auto's moeten bij het Koningsplein verplicht naar links om terug de gracht op te draaien. Hier staat om even voor vier uur, een hoogst ongelukkig tijdstip, een grote vrachtauto muurvast: een personenauto parkeert half op de stoep, half op de weg.

Bijna een kwartier duurt het voordat er weer beweging komt in deze Amsterdamse gebeurtenis. Getoeter, een beetje, en een boel lijdzame ergernis.

Onvermijdelijk
Rij een middag met de auto door de stad en de vraag die je je steeds maar stelt is: wat bezielt al deze mensen? Natuurlijk, de vraag klinkt lekker makkelijk. Het gros komt vast van buiten en moet in de stad zijn. Of woont in de stad en keert na een werkdag terug naar huis.

Automobilisten hebben afspraken, ze moeten bevoorraden of gewoon op tijd zijn voor het avondeten.

Dat moet allemaal. Maar dan nog. Dit kan handiger. Ergens komt het onvermijdelijke moment dat mensen hun auto moeten laten staan. Niet in het centrum, maar daarbuiten. Als ze denken dat ze dat gegarandeerd meer tijd kost, dan vergissen ze zich.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden