Plus Klein Parijs

Wat als een gezin zichzelf verplicht 80 procent minder CO2 uit te stoten?

Wat als een gezin zichzelf verplicht conform het klimaatakkoord van Parijs 80 procent minder CO2 uit te stoten? Bart van Zoelen probeert het. Vandaag: snelle besparingen.

Beeld Lizette Schaap

We zijn vieze slurpers. Een handige test op de website van voorlichtingsorganisatie Milieu Centraal laat ons geen andere conclusie.

Als we ons energieverbruik invoeren, de autokilometers die we maken, onze vakantietrips en ons eetpatroon, blijkt meteen dat onze CO2-uitstoot ruim boven het gemiddelde uitkomt. En wij maar denken dat we goed bezig zijn met onze kleine auto en ons nieuwe, energiezuinige huis.

Wij zijn Bart (38), Pleun (45), Bram (6) en Maren (3). Volgens de test van Milieu Centraal stoten wij per jaar liefst 27,5 ton van het broeikasgas kooldioxide (CO2) de lucht in. Meer dan het gemiddelde Nederlandse huishouden (22 ton). En zonder rare uitspattingen of verre vliegvakanties.

En dan te bedenken dat we de komende jaren nog veel meer moeten minderen. Dat is de afspraak die 195 landen in 2015 hebben gemaakt in het klimaatakkoord van Parijs. Om de opwarming van de aarde onder de 2 graden te houden, moeten we wereldwijd 80 tot 95 procent minder kooldioxide uitstoten in 2050.

Knappe koppen
Nu zal die taak heus niet alleen rusten op de schouders van huishoudens. Knappe koppen komen vast nog met innovaties die een slok op een borrel gaan schelen. Maar met zulke grote percentages is wel duidelijk dat wij allemaal de CO2-broekriem flink moeten aanhalen. En vooralsnog is 'Parijs' een ver-van-mijn-bedshow. Waar beginnen we in vredesnaam?

Dat is een vraag waar Gideon Goudsmit wel raad mee weet. Zijn huis wekt al 21 jaar meer energie op dan hij met zijn huishouden verbruikt. In Amstelveen bouwt hij een kantorencomplex met appartementen dat eveneens 'energiepositief' is. Maar dat zit 'm wat hem betreft niet alleen in grote ingrepen zoals zonnepanelen, isolatie of een warmtepomp. "Jullie hebben wifi?" vraagt hij meteen bij binnenkomst.

Blijkt dat ons draadloos netwerk dag en nacht stroom wegsabbelt. Voor de decoder van Ziggo geldt hetzelfde, zelfs al staat die stand-by. Schakel ze 's nachts uit, suggereert Goudsmit.

Niet handig, oordelen onze kleine grootgebruikers van tablets en andere beeldschermen. Wat willen we nou? Dat ze in het weekend eerst papa en mama wakker maken?

Weinig gaatjes
Goudsmit heeft ook een waterbesparende douchekop meegenomen. Met wel erg weinig gaatjes, is onze eerste indruk.

Maar geen klachten als we de douchekop eenmaal in gebruik nemen. En we gaan van 12 naar 5 liter per minuut. Een besparing van 200 euro per jaar, belooft Goudsmit.

Wifi en warme douche zijn tere punten in een jong gezin. Het vooruitzicht van een nieuwe tv wekt meer enthousiasme. Onze stokoude beeldbuis, een Aristona uit de vorige eeuw, vreet vier keer meer stroom dan vergelijkbaar een modern toestel. "Als je alles doorrekent, moet je hem vandaag nog de deur uit doen."

Zo gaat Goudsmit tot het gaatje. Tot in de details, de kleinste kostenposten, drukt hij onze elektriciteitsrekening met honderden kilo watt uren per jaar naar beneden. Niet dat het financieel per se aantrekkelijk is, zoals het voorbeeld van de tv laat zien. Een nieuwe, net zo grote led-tv kost al gauw 500 euro, onze trouwe beeldbuis doet het nog prima. Maar de kost gaat voor de baat uit, vindt Goudsmit. "Ik zeg altijd maar zo: duurzaam begint met duur."

Voorkomen is beter dan genezen. "Alle energie die we niet gebruiken, hoeven we ook niet op te wekken. Dus besparen is het goedkoopste."

Weg met de terugverdientijd
Goudsmit ziet ook geen enkele reden om slechts acht zonnepanelen op het dak te leggen, het aantal dat nodig is voor ons eigen stroomverbruik. Dan duurt het wel langer voordat we die investering terugverdienen, werpen we nog tegen.

Maar aan de 'terugverdientijd' heeft Goudsmit een broertje dood. "Als we tienduizend euro stukslaan aan een nieuwe badkamer heeft niemand het ooit over de terugverdientijd. Duizend euro voor een nieuwe tv, geen terugverdientijd. Maar als je zonnepanelen koopt die voor stukken minder CO2-uitstoot zorgen, gaat het opeens over de terugverdientijd!"

Alle nadruk op CO2 in plaats van harde euro's bevalt me wel. Een streng CO2-budget zal ons met de neus op de feiten drukken. De komende weken gaan we eens kijken of we ons huishouden in harmonie met 'Parijs' kunnen brengen. Wat doen we met ons huis, onze auto? En wat betekent het voor onze vakanties, onze kleding, ons eten en drinken?

Dat het een hele kluif wordt, staat wel vast. Joop Zoetemelk wist het al: Parijs is nog ver.

Dit is de eerste aflevering van een serie van zes die de komende weken op dinsdag in Het Parool verschijnt. Volgende week: de verwarming.

Bart van Zoelen, journalist Het Parool duurzaamheid en economie Beeld Linda Stulic
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden