Plus

Walsen als Sisi in de koepelkerk

Mannen in rok, vrouwen in klassiek lang: sinds lange tijd was er zaterdag weer een echt ouderwets bal in de binnenstad. Tussen de Weense wals en Friesenrock door was er tijd voor netwerken en flirten op hoog niveau.

Op het Tulpenbal zijn ook mensen welkom die niet van adel zijn, al moet je wel zijn uitgenodigd Beeld Dingena Mol

'Ook als je niet kunt dansen, moet je gaan als iemand je vraagt. Een-twee-drie. Een-twee-drie. Gewoon tellen, da's alles." In een weelderige turquoise jurk zwierde Annemieke Meefout-Polman zojuist nog over de dansvloer in de armen van haar man.

"Heerlijk! Alleen de Weense wals, dan draai je als een gek, ging ons niet goed af. We hebben maar onze eigen versie gemaakt, iets trager. Dat werkte wel."

Lange baljurken
Alleen de moderne muziekapparatuur verraadt dat het 2017 is tijdens het Tulpenbal, afgelopen zaterdag in de Koepelkerk aan het Kattengat in de binnenstad. De dames dragen lange baljurken, stuk voor stuk tot de enkel en sommige zelfs wijd uitlopend, genre Sissi.

Glinsterende juwelen, lange handschoenen. De heren in rokkostuum gestoken, strak gekapt haar, glimmend van de brillantine. Onderscheidingen, speldjes van eerdere bals en andere insignes prijken op het linker revers.

Het is voor het eerst in lange tijd dat er weer eens een echt bal in Amsterdam wordt gehouden. Grotere edities als het Wiener Bal en het Debutantenbal zijn doorgaans (in de buurt van) Den Haag. En er worden bals georganiseerd door de Nederlandse Adelsvereniging.

Rijke baltraditie
"Maar die zijn kleiner, 'onder ons' zo gezegd," zegt barones Hermance van Heeckeren, die als ervaren balganger de organisatie adviseerde. Bij het Tulpenbal zijn ook mensen welkom die niet van adel zijn, al kan niet iedereen een kaartje kopen. Daarvoor moet je eerst worden uitgenodigd.

"Het is goed dat er een groot internationaal bal als dit is, want in het calvinistische Nederland kennen we die traditie niet meer zo," zegt Van Heeckeren. In andere Europese landen is er nog wel een rijke baltraditie. Duitsland is koploper, de liefhebber kan daar elke maand wel naar een bal.

"Toen ik 25 was, begon ik de internationale bals af te lopen in de hoop een leuke vent te vinden. Ik ging naar Malta, Monaco, Parijs - uiteindelijk vond ik hem gewoon in Nederland, maar de connecties die ik toen maakte, heb ik nu nog steeds. Laatst kwam ik oude vrinden uit Italië tegen die ik twintig jaar geleden had leren kennen. Hoe leuk is dat?"

Ontmoetingsplek
Zo zien de meeste bezoekers ook het Tulpenbal: als een ontmoetingsplek voor gelijkgestemden. En vooruit, ook een beetje een huwelijksmarkt, al zijn daar de meningen op het bal over verdeeld. Helemáál niet, vinden sommigen. Maar zeg dat maar eens tegen jonkheer Johan van Weede. Hij staat met zijn 22 jaar voor de ingewikkelde opgave een vrouw te vinden die net als hij van adel én katholiek is.

"Dan kan je de tradities van beide families voortzetten en de familie-eer hooghouden." Hij hoopt dat dit bal en de bals die nog gaan komen uitkomst bieden. Want het vinden van zo'n echtgenote is niet eenvoudig, erkent hij. "Zoveel mensen van adel zijn er niet meer."

Clemens van Steijn (28) is de organisator van het bal en de activiteiten eromheen. In 2015 organiseerde hij het Tulpenbal voor het eerst, geïnspireerd door een bal dat hij bezocht in het Tsjechische Karlsbad.

Maar zo groot als nu, dat is nieuw. "Ik heb twee of drie weken nauwelijks geslapen. Maar ik ben heel tevreden. Het is druk, we hebben hier mensen van 22 nationaliteiten."

'Grote namen'
En ook zijn er 'grote namen' uit het balcircuit. Zo heet zijn eigen tafeldame Christine van Pruisen, een achterkleinkind van keizer Wilhelm II. Internationaal netwerken is een niet onbelangrijk bijeffect van het feest. Een stevige gastenlijst helpt dus het jonge bal op de kaart te zetten.

De dag ervoor heeft het gezelschap al geborreld en dansles gehad ('eintanzen') in de Industrieele Groote Club op de Dam. Overdag was er een rondvaart om vooral internationale gasten meer te bieden dan alleen het feest en om elkaar beter te leren kennen.

"Maar we willen er ook een modern tintje aan geven," zegt Van Steijn. En modern is? "Vrijdag na het dansen stond iedereen keihard mee te zingen met internationaal bekende liedjes die op de piano werden gespeeld. We wisselen oude dansen af met modernere, zoals de Friesenrock (een soort rock-'n-roll, in de jaren zeventig ontstaan in Duitsland)."

Na twaalf uur - als de ingewikkelde workshop quadrille dansen achter de rug is - zijn we weer een beetje terug in 2017: moderne muziek klinkt door de kerk, en er is patat met bitterballen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden