Plus

Waarom Xavi Simons, Noa Lang of Stefan de Vrij mogen blijven hopen op een hoofdstuk in het WK-boek

Virgil van Dijk is de aanvoerder van Oranje. Frenkie de Jong de architect. Cody Gakpo de nieuwe ster die snel omhoog schiet in de pikorde. Nu deel twee van dit WK is begonnen, hopen nog meer internationals op een rol in het verhaal. Welke wisselspelers kunnen nog gaan verrassen en hoe denkt Louis van Gaal?

Maarten Wijffels
Xavi Simons in duel met Steven Berghuis. Beeld Pro Shots / Marcel van Dorst
Xavi Simons in duel met Steven Berghuis.Beeld Pro Shots / Marcel van Dorst

“Zoek hem op… Buitenom passeren… Nú die voorzet! Jaaa!” De stem van Steven Berghuis galmt over het trainingsveld. Met staccato kreten coacht hij Steven Bergwijn. De twee Ajacieden zitten bij elkaar in een ploeg tijdens een training van de wisselspelers. Het is de dag na de 2-0 zege op Qatar waarmee Oranje zich heeft geplaatst voor de tweede ronde van het WK voetbal.

De eerste trainingen na WK-wedstrijden zijn de enige die helemaal open zijn voor de pers. Omdat er dan toch weinig te zien valt, is de gedachte. Toch zie je er een hoop. Een selectie bij een groot toernooi, is een levend organisme. En de wisselspelers hebben daarin hun eigen biotoop.

Een groep van veertien man leeft zich vandaag uit in een serie partijtjes. Zes tegen zes plus twee keepers. Ieder heeft zijn eigen verhaal.

Bergwijn viel tegen Qatar voor het eerst dit WK buiten de basis. Kenneth Taylor viel juist voor de eerste keer in en kreeg meteen lof van de bondscoach. Spelers als Luuk de Jong en Wout Weghorst zijn naast invalspitsen ook nog elkaars concurrenten. Xavi Simons is de lieveling van het televisiekijkende publiek, maar kreeg van Louis van Gaal nog geen minuten. En zo kun je doorgaan.

Huntelaar

Van Justin Bijlow tot Noa Lang en Stefan de Vrij: allemaal hopen ze nog een bijdrage te kunnen leveren aan het verhaal van dit toernooi. En waarom ook niet? Net als acht jaar geleden heeft Van Gaal zijn toernooiselectie zo samengesteld dat elke speler vooraf ja heeft kunnen zeggen tegen een rol. Nee kon ook en dan bleef je thuis. Zo weet iedereen exact waarvoor hij is geselecteerd.

Het beste voorbeeld is hoe Klaas-Jan Huntelaar zich bij het WK in 2014 in zijn rol van spits achter Robin van Persie, en zich in die rol vastbeet. En dat terwijl hij in 2012 bij het EK nog alles had gedaan om Van Persies basisplek te betwisten.

In de eerste ronde in Brazilië kreeg Huntelaar in 2014 geen minuut. Natuurlijk stak dat wel en knaagde in zijn binnenste de onvrede. En toen, ineens: de achtste finale, tegen Mexico kreeg Huntelaar een invalbeurt en benutte hij een penalty voor de winnende 2-1 in de laatste minuut. IJskoud knalde hij ’m binnen.

Nu zie je de worsteling bij Luuk de Jong. Aanvoerder van PSV, vorig jaar nog beslissend met goals bij Barcelona. Nu alleen pinchhitter voor als het écht moet. Ook hij kreeg nog geen minuut in de poulefase en zag intussen wel al Weghorst en Vincent Janssen invallen en (in het geval van Janssen) zelfs starten.

Natuurlijk steekt dat. Maar straks, ineens: achtste finale tegen de Verenigde Staten een invalbeurt en een kopgoal voor de winnende 2-1 in de laatste minuut? Het kan zomaar.

Al kijkend naar de training vraag je je ook af: wie is eigenlijk de leider van deze lijders? Dat is overduidelijk Steven Berghuis. Die laat zich veruit het meest gelden, coacht ook in het Engels, want dat is de taal van Jeremy Frimpong, de tweede rechtsback, achter Denzel Dumfries.

Simons

En dan is er nog ‘kleine Xavi’. Zoals gezegd: het publiek in Nederland had Xavi Simons al willen zien in Qatar. Onbevangen dribbelend in, bijvoorbeeld, de tweede helft tegen het gastland. Van Gaal leek vooraf ook op een invalbeurt te hinten, maar noemde dat later foutief geïnterpreteerd.

“Als ik iets zeg over dat een speler een goede stap heeft gezet, moet hij meteen in het Nederlands elftal. Zo werkt dat allemaal niet. Ik heb gezegd dat hij een stap maakt. Dat is leuk, ook voor hem. Dat hij het hoort of leest. Ik probeer iedere speler erbij te betrekken. Dat doe ik met Xavi Simons, maar ook met Kenneth Taylor. Die is nu drie keer ingevallen in zijn interlandcarrière en drie keer goed.”

Simons wordt in zo’n serie partijtjes niet gespaard. Matthijs de Ligt tackelt hem keihard van de bal. We zagen ook al een keer hoe Virgil van Dijk Simons opving. Alsof het ventje tegen een trampoline opliep. Hij stuiterde zo een meter terug.

Het is een kwestie van geduld en proberen niet teleurgesteld te raken. Bij dat WK in 2014 heeft Van Gaal uiteindelijk álle 23 geselecteerde selectiespelers, inclusief de drie keepers, kort of lang ingezet. Hij was de enige coach die dat toen deed. Jordy Clasie maakte zijn eerste minuten zelfs ‘gewoon’ in de halve finale tegen Argentinië.

Boem! Daar is Berghuis weer. Hij zet aan voor een sprint. Precies in de loop krijgt hij de bal mee en scoort. Gretig balt de leider van de lijders zijn vuist en slaat een kruisje. Hij heeft zich alvast laten zien op weg naar de clash met de VS.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden