Column

Waarom willen Trump en Clinton het? Het schort aan iets in hun leven

Theodor Holman
Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Ik kan me tot op zekere hoogte voorstellen dat je de belangrijkste man of vrouw van de wereld wenst te zijn, maar dan wel als je nog enigszins jong bent. Je kunt dan nog profijt hebben van je macht.

Maar Donald Trump is 70 en Hillary Clinton wordt eind deze maand 69 jaar. Waarom willen ze het dan? Zijn ze arm? Nou nee. Beiden kunnen aan tafel zitten met Dagobert Duck.

Zijn ze dan bovenmatig idealistisch gemotiveerd? Ze zeggen van wel, maar ze weten beiden dat idealisme wat ­betreft de binnenlandse politiek geen zin heeft, en wat ­betreft de buitenlandse politiek heb ik nog geen ideeën gehoord waarvan je zegt: 'Goh, daar hoor ik van op!' De een wil een muur, en de ander wil... Tja, ik zou echt niet meteen kunnen oplepelen wat Hillary wil.

Waarom dan toch op die leeftijd de begeerte naar macht? Krijgen ze een makkelijk leven? Ook niet. Krijgen ze eeuwige roem? Tja, misschien, maar wat is dat?

En die macht? Je kunt er makkelijker bommen mee gooien dan er vrede mee stichten. De enige conclusie die ik kan trekken, is: het schort aan iets in hun leven. Ze ervaren een tekort, dat met macht moet worden gevuld.

In de kranten wordt wel gesuggereerd dat Hillary het doet omdat ze wil laten zien dat ze beter is dan haar man, die haar vernederd heeft. En Trump wil laten zien dat hij beter is dan Obama, die hem vernederd heeft. Wat zouden dat dan armzalige redenen zijn.

En de debatten die ze voeren zijn ook niet van een hoge intellectuele klasse. Nou is het ook nog zo dat je van tevoren kon vermoeden dat alle stront die je in je leven hebt gemaakt - en wie kakt er geen stront - naar boven zal worden gehaald. Hoe je man vreemd is gegaan, hoe je zelf vreemd bent gegaan, hoe ziek je bent, hoe ziek je anderen hebt gemaakt - het kan niet pijnlijk genoeg zijn.

Het cliché luidt: Waar heb je zin in? Maar ik vraag het me echt af. Waar hebben ze zin in? Wat moet het goedmaken?

Ik zag beiden vannacht weer debatteren. Een misthoorn versus een drilboor. Voor de derde keer wist ik na afloop niet op wie ik zou stemmen. Op een van beiden stemmen kwam me voor als iets stoms, als iets immoreels.

Reageren? t.holman@parool.nl

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden