Column

Waarom verheerlijk ik kroketten?

Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

'Je moet afvallen, Theodor. Het moet nu echt! In plaats van slanker ben je dikker geworden. En ik kan je wel weer een hogere dosis bloeddrukverlagers voorschrijven, maar..."

Theodor kijkt of hij door de juf de klas is uitgestuurd wegens propjes gooien en zich bij de bovenmeester moet melden. "Ik ga nu echt mijn best doen," zeg ik. Toevallig ga ik net die avond bij een zeer goed restaurant eten, maar dat verzwijg ik.

"Het gaat om je leven, Theodor." De punten van mijn schoenen mogen weleens gepoetst, denk ik, en ik neem schuld­bewust afscheid. En het erge is, ik ben oprecht bang voor de dood. Waarom blijf ik te ongezond eten?

Waarom verheerlijk ik kroketten en is elke menukaart voor mij een gedicht? Terwijl ik koffie bestel en ik met twee vingers mijn polsslag test - ik heb een hartaanval-neurose - probeer ik belangrijke beslissingen te nemen, maar ik vraag toch twee suikerzakjes. Ready made.

Het heeft te maken met de vraag: wat is de zin van mijn leven? Er is geen God die mij beschermt, ik moet het allemaal zelf doen. Wat maakt voor mij het leven waardevol?

Voor te veel zaken ben ik al te oud. Mijn toekomst speelt zich af in een klein theater met niet al te veel publiek. De klok van mijn hart slaat te snel omdat ik bang ben, maar ook omdat ik niet wil missen wat ik misschien wel het zinvolste vind.

Eten. Lekker en goed eten. Het waardevolste leven is een goed gesprek met vrienden en vriendinnen rond een tafel waarop het fijnste eten en drinken staat. O, de drank... Ik laat mijn verhemelte strelen door de hoerigste wijnen. Ik loop in kleren van vijf euro, maar drink een amarone van 150.

"En moet de gemeenschap straks opdraaien als jij verlamd ergens ligt te kwijlen?" Nee, dat moet niet. Dan moet ik dood. Maar dit is - ja, graag slagroom bij m'n appeltaartje, ober - precies waarom het misgaat. Goed eten is goed ­leven. De mens is wat hij eet, zei de filosoof Feuerbach.

Ik ben troosteten en de maaltijden van Jonnie Boer, ik ben shoarma en de keuken van ­Ducasse. Bestaat er biefstuk van slechts water? En goede wijn van lucht? Hoe temper ik mijn bloeddruk? Moet ik een zinloos leven ­leiden om langer te lijden?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren?t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden