Column

Waarom kunnen we niet wat aardiger zijn voor elkaar?

Theodor Holman
Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Uit tegendraadsheid ben ik gisteren - nieuwjaarsdag - in één klap ­volkomen van mening veranderd. Ik zag die aanslag in Istanboel en dacht: ach, die ­zielige IS-strijder.

Hij is het product van klassentegenstellingen; hij komt volkomen ­begrijpelijk in opstand tegen de kapitalistische hebzuchtmentaliteit die door de ­Verenigde Staten en Israël wordt gestimuleerd.

Wanneer komen we er nu eens achter dat het kapitalisme een vernietigende kracht is?

Ik keur het niet goed, wat hij heeft gedaan, maar zolang wij onze ogen blijven sluiten voor wat er in het Midden-Oosten gebeurt, ­zolang wij niet willen zien hoe Israël de Palestijnen knecht, gesteund door de VS, is het in feite ­logisch dat er nog meer van zulke aanslagen als in Istanboel zullen volgen.

Misschien wel hier. En dat hebben we dan voor een groot deel aan onszelf te danken.

Nederland, met z'n Wilders, is onderhand een fascistenland geworden waar moslims minderwaardig worden behandeld en keer op keer worden gediscrimineerd.

Hoe lang moeten wij zo'n kermisklant als Wilders nog dulden die onze rechtsstaat haat en keer op keer discriminerende opmerkingen over de Islam maakt? En niemand die hem een haarbreed in de weg legt; mijnheer krijgt alle ruimte.

Wilt u in een Nederland wonen waar Wilders aan de macht is? Je zal maar vluchteling zijn en horen dat je niet welkom bent. Het is allemaal te walgelijk voor woorden.

Ik schaam me. Ik schaam me dat ik Nederlander ben. Waarom kunnen we niet gewoon wat aardiger zijn voor elkaar? Het moet beginnen met naar elkaar luisteren! Maar we luisteren niet naar elkaar! Witte mannen maken hier de dienst uit en beseffen niet dat hun rol is uitgespeeld. Dat duurt niet lang meer.

Als er een aanslag wordt gepleegd in Amerika waar een paar mensen sterven, dan zendt de NOS voortdurend uit, maar aan zo'n aanslag in Istanboel wordt nauwelijks aandacht besteed.

Het heeft te maken met economisme. Of ik het woord nu goed gebruik, weet ik niet, maar ik voel aan dat het ermee te maken heeft. We leven tegenwoordig in een racistische witte bubbel en willen we daarvan af, dan ­zullen we moeten leren een ander perspectief op de wereld los te laten.

En dan zullen we toch echt empathischer moeten worden. Dan moeten we leren verbinden, leren solidair zijn met elkaar. Laat mij een brug zijn...

Een gelukkig 2017!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden