Column

Waarom hield ik van Philip Seymour Hoffman?

Theodor Holman

Waarom houd je van een toneelspeler? Waarom hield ik van Philip Seymour Hoffman? Hij was een genot om naar te kijken, zelfs in bijrollen. Maar wat deed hij om het een genot te laten zijn?

Ik memoreer twee scènes. De eerste komt uit 'The master' en zit redelijk in het begin. Een totaalshot: over een rivier vaart een boot waarop een feest aan de gang is. Het is nacht. Alleen het compartiment waar zich het feest afspeelt, is verlicht. Je ziet, heel in de verte, alleen de contouren van mensen. Eén contour is het duidelijkst; je blik wordt ernaartoe gezogen. Je voelt aan alles: dat is de man om wie het straks zal gaan. Hoe kan dat? In het shot daarop zie je Hoffman pas. Het is waar kunst magie wordt.

De andere scène, waarin dat ook gebeurt, komt uit 'Capote'. Hoffman speelt de schrijver, die een tamelijk gruwelijke moord onderzoekt op het platteland. De moordenaars worden gevonden en ter dood veroordeeld. Maar Capote heeft ondertussen een eigenzinnige relatie opgebouwd met één van de moordenaars.

Dan komt het moment waarop Capote, vlak voor de terechtstelling, voor de laatste keer de moordenaars bezoekt. Het is een scène die iets meer dan twee minuten duurt. Heel weinig tekst. Hoffman heeft last van vele gevoelens: schuldgevoel, liefde, schaamte, verdriet, mededogen, onmacht... En Hoffman speelt ze allemaal, met dat vreemde stemmetje dat Capote typeerde. Hij huilt in die scène, maar ook weer niet. Hij zegt: 'I did all I could.' Maar heeft hij dat gedaan?

Het is toverkunst. Hij kon oprecht zijn wat hij speelde. Het is een scène waarin de kunst van het acteren de grootste hoogte bereikt. Al die gevoelens die Capote heeft, draagt hij op jou over. Met een blik, een stem, een knikje met zijn hoofd, een onhandige beweging. Je voelt wat hij voelt, je denkt wat hij denkt, maar tegelijkertijd besef je dat je naar een film kijkt.

Ik had bij hem wat meisjes wel eens bij popsterren hebben: ze denken dat de ster alleen voor hen zingt. Hoe vaak heb ik niet gedacht dat Hoffman alleen voor mij speelde? Zelfs als hij slechte dialogen had - wat wel eens gebeurde in de eerste films waarin hij speelde - zag je zijn enorme talent. Wat een acteur! Je voelt aan alles: dat is de man om wie het straks zal gaan.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden