Waar ligt de grens van deze wonderhengst?

Archieffoto van wonderhengst Okidoki en zijn Albert Zoer. Foto ANP

WINDSOR - De dressuursport heeft een grens overschreden. Naar een nieuw tijdperk. Tien jaar geleden betekende een jury-waardering van tachtig procent een absolute sensatie. Zaterdagavond, in de kür op muziek tijdens de EK in Windsor, doorbrak Edward Gal met zijn Moorlands Totilas weer een barrière.

Gal won zijn eerste individuele internationale titel met een score van 90,750 procent, een totaal dat nog nooit iemand kreeg. Achter hem zorgden Adelinde Cornelissen (Parzival, 87,350 procent) en Anky van Grunsven (Salinero, 87.250 procent) voor een 'clean sweep', zoals de Engelsen het noemen.

Van de mogelijke zeven medailles pakte de equipe van Sjef Janssen er zes, alleen het brons op de Grand Prix Special was voor de Britse Laura Bechtolsheimer.

Halverwege de jaren negentig was een totaal van tachtig procent opzienbarend. Een proef van mens en paard belonen met achten en soms een negen, dat was wel het absolute maximum. Afgelopen week liet de jury haar gêne varen. Ze gaf toe dat de Nederlandse combinatie op momenten de bovengrens heeft bereikt en beloonde, verdeeld over de drie proeven, hun 'kunststukjes' zo'n zestig keer met een tien.

Nederland steekt daarmee huizenhoog boven de rest uit. Dat moet ook Janssen als architect van dat succes erkennen. ''De hele wereld zoekt al jaren tevergeefs naar paarden die dat kunnen,'' zegt de coach. ''Maar ze zijn gewoon niet te vinden, anders liepen ze hier wel rond. Natuurlijk kan er onverwacht ergens een opduiken. In principe echter is het onze aanpak die onze paarden tot dit niveau heeft gebracht. En het aantal wordt steeds groter. Zolang de andere landen blijven doen wat ze nu doen, houden wij een voorsprong van jaren.''

De werkelijke waarde van 'de Nederlandse school' is moeilijk in te schatten. Cornelissen heeft er wel een mening over. ''De sprong van 76 procent naar meer dan tachtig heb ik alleen maar dankzij Sjef kunnen maken. Zonder hem zou me dat nooit of zeker niet zo snel zijn gelukt.''

Ruiter Gal is elke keer weer verbaasd en verrast door de prestaties van zijn negenjarige hengst. ''Man, ik sta gewoon te shaken,'' zei hij. ''Dit hou je toch niet voor mogelijk? Ik heb tot voor kort nooit geloofd dat een paard tot zoiets in staat is en hij bewijst het nu elke keer weer. Hij kan in principe gewoon alles. En dan moet ik er nog niet eens aan denken dat hij nog zo jong is. Waar houdt het een keer op?''

Voorlopig in Windsor, want voor Totilas is het seizoen afgelopen. Hij krijgt een maand rust, voordat de opbouw begint naar het volgende grote karwei, de WK van 2010.

Met Gal in het zadel. Want hoewel eigenaar Cees Visser de ene blanco cheque na de andere kan krijgen voor Totilas, blijft de afspraak met Gal staan: ''Zolang ik niet genoeg van hem heb, mag ik hem blijven rijden. Is dat mooi of niet?'' (GIEL HENDRIX)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden