Opinie

'Waar is het lesbische nachtleven?'

Na de sluiting van Vivelavie heeft Amsterdam nog maar één kroeg voor lesbiennes. Maaike Lange vraagt zich af waar ze haar buitenlandse vriendinnen mee naartoe moet nemen.

Beeld Kristel Steenbergen

Met een Braziliaanse Tinder-date sprak ik af in Saarein. Waar anders? Geamuseerd keek ze om zich heen. "Old school," merkte ze op. Ik verdedigde de bruine kroeg, Amsterdams enige café voor lesbiennes, met woorden als 'restant uit de roerige jaren zeventig' en 'feministenbolwerk'.

Ik gebruikte zelfs het woord 'iconisch'. Maar natuurlijk­ ­zagen we allebei, hoe sympathiek het café ook is, dat de swing eruit is - met uitzondering ­misschien van de rookruimte rondom de ­biljarttafel.

"Het café wordt vanzelf weer hip," probeerde ik nog, "als we lang genoeg wachten." Maar de Braziliaanse had haar glas leeg en wilde intussen wel weten wat het volgende station zou worden. Waar gingen we naartoe?

Na de sluiting van Vivelavie, onlangs na 37 jaar, telt Amsterdam maar één café speciaal voor lesbiennes. 't Mandje op de Zeedijk werd in 1927 opgezet door Bet van Beeren. Zij was openlijk gay, wat bijzonder was voor haar tijd, en op de motor scheurde ze door de stad met steeds een nieuwe verovering achterop. Maar haar café was vanaf de opening een gemengd café.

Bar Prik aan de Spuistraat dan. Daar kun je heus naartoe. 'Best gay and lesbian venue in Amsterdam', meldde Time Out Magazine, maar de overwegend mannelijke gasten kijken ­verstoord op als de Braziliaanse en ik ons met natte regenjas - ja sorry, het regende - door de menigte dringen.

We passeren Club Nyx. Een lange rij staat voor de deur, veel jongens en een handvol (jonge) vrouwen. Terug bij Saarein word ik gered: een jonge vrouw raadt ons een gayfeest aan in de Marktkantine, we kunnen meteen gaan, zij pakt haar mobiel, belt iemand en zet ons op de gastenlijst.

Het is een van de betere feesten in de stad en ik ben trots dat ik dit de Braziliaanse kan bieden. Dat we ook hier zowat de enige vrouwen zijn, maakt dan niks meer uit.

Gemengde feesten
"Een lesbokroeg is misschien niet meer nodig," zegt homovriend J. Zijn lesbische vriendinnen gaan vooral naar gemengde feesten, gayvriendelijk, en iedereen komt er. Hij heeft een punt.

Mijn goede vriendin R. is, sinds haar relatie is gestrand, weer regelmatig te vinden in De Trut. Op een avond gaan we samen en tellen het ­aantal vrouwen. Geen slechte score, hoor. Aan het begin van de avond tellen we er iets meer dan twintig. Rond één uur zakt het in, maar ­later komt er weer een nieuwe lichting binnen.

Nog steeds staat Amsterdam tot over de ­grenzen bekend als homostad. Homohoofdstad zijn we al lang niet meer en dat proberen we, ­geloof ik, ook niet meer te zijn.

Het stads­bestuur doet er in ieder geval niet speciaal meer zijn best voor. Die eer geven we aan andere ­steden. Maar hoe kan ik aan buitenlandse vrienden verkopen dat er maar één uitgaans­gelegenheid is voor ­lesbiennes?

Maaike Lange is freelance journalist.Beeld -

Cafés zijn minder hard nodig omdat vrouwen elkaar gemakkelijk kunnen vinden via Tinder of andere datingapps. Toch vindt sociologe ­Linda Duits dat cafés belangrijke ontmoetingsplekken zijn. "Het is de plek waar je als jonge lesbienne om je heen kunt kijken en kunt ­uitvinden hoe anderen het doen."

En wat te denken van oudere, alleenstaande en/of eenzame lesbiennes? Een café is een plek om waar je gelijkgestemden kunt treffen. De stad zou er bijna subsidie voor kunnen ­geven.

In Lissabon, ik was er toevallig afgelopen maand, is de lesbische scene levendig en ­underground, een beetje à la De Trut. De ­discotheken, gerund door lesbiennes, zijn ­eveneens populair bij homomannen en queers, de klandizie is 50/50.

Doordrinken
Goede vriendin R. gaat intussen naar women only-feesten in Amsterdam. Het loopt als een trein. Maar een café voor lesbiennes, waar je ­gewoon altijd terecht kunt, is welkom. Tinder-dates ­laten zich namelijk niet zo precies plannen.

Maar dan moeten we er wel met z'n ­allen naartoe gaan - en een beetje doordrinken. Goed voor ons en voor de stad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden