Waar 50 shades van literatuur porno maakt, maakte zij van porno cinema.

Sylvia Kristel had allure. En allure heeft altijd iets eenzaams. Ik ontmoette haar op 17 december 2010 in de Openbare Bibliotheek van Amsterdam waar ik een radioprogramma presenteerde.

Ze was daar met Rick de Leeuw en ze zou met hem een lied zingen van Serge Gainsbourg: 'God trekt graag aan zijn Havanna.' Een prachtlied met een tekst waarop het woord 'dubbelzinnig' van toepassing is. Mijn interview met haar en het lied zijn nog op internet te vinden.

Sylvia was toen al ziek en ze leek, misschien daarom wel, weggelopen uit een gedicht van Baudelaire. ('Ze tart de Ontucht, lijkt de Dood zelfs uit te jouwen, / Monsters wier hand, die steeds wil graaien en wil klauwen,/ Nog eerbied heeft, ondanks hun destructief bedrijf,/ Voor de allure van haar recht en stevig lijf' - Allegorie, uit Les fleurs du mal)

Ik mocht haar meteen - en begreep, hoewel door haar getergd leven haar schoonheid te vermoeid was om nog zijn best te doen - waarom iemand als Hugo Claus als een blok voor haar was gevallen. Een femme fatale. Zo'n vrouw die je met een blik kon bestraffen en behagen.

Toen we na afloop van de uitzending even met elkaar spraken, bleek ze vol verhalen te zitten die ze eigenlijk nog kwijt moest. Over Parijs, over Gainsbourg, over diens dochter, en over Willem Frederik Hermans die ze ook goed had gekend.

Hermans schreef over haar als Age Bijkaart in Het Parool: 'Als sexster totaal oorspronkelijk en verrukkelijk nieuw, blijft ze toch, of juist daarom, de beste preutse tradities van ons vaderland trouw (...). Hoe bloot ze er ook bijliep, ik had voortdurend het gevoel dat ze een onzichtbaar Volendammer mutsje was blijven ophouden.'

We zouden elkaar snel weerzien, zei ze. Rick de Leeuw nam haar vervolgens mee de bibliotheek uit. Natuurlijk zag ik haar niet meer. En haar dood schokt me. Toevallig las ik gisteren enkele pagina's van de literaire pornoroman 50 shades of grey dat ik zo vervelend vond dat ik het snel moest wegleggen.

Het is geen literatuur. Destijds bekeek ik de Emmanuelle-films waarin La Kristel speelde. Porno - maar ik vond haar geen pornoster. Ze was een goed en onderschat actrice. Waar 50 shades van literatuur porno maakt, maakte zij van porno cinema.

Zij was een vrouw die een mooie biografie verdient.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden