Vrouwenarchief trekt in bij IISG

Om ruimte te maken voor het Internationaal Informatiecentrum en Archief voor de Vrouwenbeweging (IIAV) komt er een glazen verdieping bovenop het voormalige cacaopakhuis aan de Cruquiusweg waar het IISG al is gevestigd. Foto ANP/Ruud Taal Beeld
Om ruimte te maken voor het Internationaal Informatiecentrum en Archief voor de Vrouwenbeweging (IIAV) komt er een glazen verdieping bovenop het voormalige cacaopakhuis aan de Cruquiusweg waar het IISG al is gevestigd. Foto ANP/Ruud Taal

AMSTERDAM - Binnen twee jaar trekt het IIAV, het archief van de vrouwenbeweging, in bij het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG).

Om ruimte te maken voor het Internationaal Informatiecentrum en Archief voor de Vrouwenbeweging (IIAV) komt er een glazen verdieping bovenop het voormalige cacaopakhuis aan de Cruquiusweg waar het IISG al is gevestigd.

''We hebben voor de opbouw voor glas gekozen zodat het silhouet van het bestaande lichtgrijze gebouw duidelijk zichtbaar blijft,'' zegt Lex Heerma van Voss, adjunct-directeur van het IISG.

Aan het ontwerp wordt nog gewerkt, maar de bedoeling is dat volgend jaar begonnen wordt met de verbouwing. De benodigde negen miljoen euro komt van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW), de eigenaar van het pand. Het IIAV verhuist dan in 2011 naar het Oostelijk Havengebied.

Het IIAV zit nu nog in een deel van de voormalige Gerardus Majellakerk in de Indische Buurt, maar die wordt te krap, zegt directeur Saskia Wieringa. Haar archief moest daarom hoe dan ook op zoek naar een nieuw onderkomen en samengaan met het IISG is de meest logische keuze. Wieringa: ''Onze collecties vullen elkaar goed aan en we kunnen op het gebied van ICT veel samen doen. Het kost ons als kleine organisatie nu veel moeite, steeds actuele informatie te verstrekken.'' Het IIAV krijgt sinds enige tijd minder subsidie van de overheid.

Heerma van Voss ziet vooral inhoudelijke voordelen: ''Door collecties die ooit uit elkaar zijn gehaald weer bij elkaar te brengen, kunnen we betere service geven.''

Beide instituten kennen elkaar goed. Niet alleen huisden ze eerder jarenlang - tot 1981 - in één gebouw, allebei zijn in 1935 opgericht door het echtpaar Willemijn en Nicolaas Posthumus.

Wieringa wil de verhuisplannen aangrijpen om het IIAV van het enigszins stoffige imago te ontdoen en de naam vervangen door een die past bij het 'eigentijdse centrum voor erfgoedbeheer, wetenschap en empowerment' dat ze nastreeft. Doel blijft, een bijdrage te leveren aan gelijke machtsverhoudingen tussen mannen en vrouwen en het slechten van het glazen plafond. Dat medewerkers straks aan de Cruquiusweg uitgerekend een plafond van glas krijgen, neemt Wieringa maar voor lief. (JOOST ZONNEVELD)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden