Vrouwen waren een zeldzaam verschijnsel in journalistencafé Hesp

Van bruin buurtcafé tot bijkantoor van journalisten, reclamemakers en bankjongens, bij Hesp kregen ze allemaal een borrel, of twee. Het café op de Weesperzijde bestaat 125 jaar.

Café De Posthoorn, nu Hesp, in het begin van de twintigste eeuw. Beeld Privécollectie

Vrouwen kwamen er niet of nauwelijks in het begin, toen Hesp nog een echt bruin buurtcafé was. Maar ook later, toen halverwege de jaren zestig de Volkskrant, Het Parool en een aantal reclamebureaus kantoren in de Wibautstraat betrokken en er vooral journalisten en reclamejongens naar het café aan de Weesperzijde kwamen, was het een mannenterritorium.

'Het zat hier dan vanaf drie uur 's middags vol, elke dag,' zegt eigenaar Han van Beek (63). 'Allemaal mannen, zwaar aan de jenever. We schonken destijds wel negentig liter per week. En als er dan een vrouw binnenkwam, draaiden al die nekken naar de deur.' Er was één dames-wc, voor de mannen waren er drie. 'Toen er eindelijk dames naar het café kwamen, stonden ze eindeloos te wachten voor die ene wc.'

Van Beek begon in 1972 als kelner en nam de zaak in 1991 over van de familie Hesp, die in 1890 het bedrijf Wijn en Cognachandel Hesp in de Roetersstraat waren begonnen. In 1897 verhuisde de zaak naar de Overamstelstraat, waar nu de zij-ingang zit. Schuin tegenover en ernaast werden nog wat panden gekocht en al snel was er een distilleerderij, een groothandel en een slijterij.

Van Beek: 'Ze brachten drank naar klanten overal in de stad, wel negenhonderd op een bepaald moment. Echt niet alleen grote partijen, als je een kratje bier in Zuid bestelde kwamen ze het ook brengen.'

Het café kwam pas later. De ruimte was aanvankelijk maar half zo groot, door het woonhuis wat op de helft begon. Officieel heette het café volgens Van Beek De Posthoorn. 'Maar eigenlijk zei iedereen altijd: 'we gaan naar Hesp.' Mensen zaten hier hele middagen te klaverjassen.'

Net als de rest van de buurt kon ook het café niet aan verandering ontkomen. Van Beek: 'Het was heel hiërarchisch, met rangen en standen. Toen ik hier net begon, sprak ik de bazen aan met 'meneer Hesp', maar dat wilden ze niet horen. Meneer Joop, meneer Ton en meneer Theüs was het. Dat zie je nu echt niet meer.'

Rode oortjes
Het publiek veranderde met de komst van de grote kantoren. De stamgasten uit de buurt bleven weliswaar komen, maar vooral de journalisten wisten het café goed te vinden. Van Beek: 'Hier werd de krant gemaakt. In de hoek stond een telefooncel en als er ergens in de stad brand was, werd hiernaartoe gebeld. Er wordt wel eens gevraagd of ik nog wat pikante verhalen heb uit die tijd. Nou, je zou er rode oortjes van krijgen, maar dat ga ik echt niet allemaal vertellen. Behalve dan dat het er behoorlijk verbaal aan toe kon gaan, met flinke discussies. Maar de volgende dag lag die krant er toch weer als een huis bij.'

Oscar Borghardt schreef in 1998 in een jubileumuitgave van het Amsterdams Stadsblad: '(Er) werd menig borrel gegeven en genomen. Een groep vaste 'plakkers' zorgde ervoor dat het uit de hand liep. Een enkeling reed vervolgens in de fuik van de politie, moest blazen en grof betalen.'

Opkomst van de bankjongens
De drukte nam wat af tijdens de crisis, toen reclamebureaus vertrokken en later ook de kranten verhuisden. Van Beek: 'Je moet je voorstellen, Amsterdam hield vroeger op bij de brug, maar begin jaren negentig kwamen daar de grote torens. Toen kwamen opeens de bankjongens in pak in grote groepen drinken.'

In het café getuigen oude dranklabels, oude bierreclames en muren vol foto's van de populariteit van de kroeg. Een blik op het moderne terras leert dat het nu vooral de jongere, wat yuppige buurtbewoners van Oost de kroeg bevolkt. ''s Zomers met mooi weer lijkt het hier meer op een strandtent, maar wel één waar ook de vrouwen inmiddels massaal aan het speciaalbier zitten.'

Café Hesp in 2012 Beeld Sanne Zurné
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden