Vrouw herenigd met redder Yannick: 'Dankzij jou ben ik hier'

De vrouw die door Yannick Felter op kerstavond uit het ijskoude water van de Weespertrekvaart was gered, ontmoette gisteren eindelijk haar redder. 'Dankzij jou ben ik hier.'

Yannick en Elisabete gisteren in het stadsdeelkantoor van Zuidoost.Beeld Marc Driessen

Daags na het ongeluk had Elisabete (56) een bericht op Facebook geplaatst, in de hoop dat haar redder het zou lezen. Maar Yannick Felter heeft geen Facebook. En ondertussen bleef hij zich maar afvragen hoe het de vrouw vergaan was die hij eind december uit haar Twingo redde, zinkend in de Weespertrekvaart na een aanrijding met een andere auto.

Kopje-onder
Stadsdeel Zuidoost wist de twee gisteren op het stadsdeelkantoor te herenigen, na een artikel over de heldendaad van Felter in Het Parool. Het leverde een stapel warme woorden op, en twee stevige knuffels, elk goed voor zeker twintig seconden. 'Ik ben zo blij je face to face te zien, het is geweldig wat je gedaan hebt. Mag ik je een kusje geven?'

In de angstige minuten dat haar auto zonk, bleef Elisabete om hulp roepen, verlamd van angst. 'Ik kan wel zwemmen, maar als kind ben ik een keer bijna verdronken. Sindsdien ben ik bang voor water.' Felter zag de angst in haar ogen, toen hij haar via het raam uit de auto probeerde te trekken. 'Minutenlang dacht ik: ik overleef het niet. Maar je hield me vast, al ging je zelf kopje-onder. Dankzij jou ben ik hier.'

Elisabete blijft het liefst anoniem - 'Het gaat om Yannick, niet om mij' -, maar wel wil ze kwijt dat ze sinds het ongeluk concentratie- en nekklachten heeft en ook 'emotioneel' nog niet de oude is. 'Het heeft grote impact gehad op mijn leven.' Stadsdeelvoorzitter Tjeerd Herrema is onder de indruk van Felters daad. 'Niet iedereen springt in het water, gelet op de gevaren. Het is bijzonder dat jij het hoofd koel hebt gehouden om deze vrouw te redden.'

Andere bestuurder
Behalve Felter blijkt ook de bestuurder van de andere auto een reddingspoging te hebben gedaan. Felter: 'Ook dat moet gezegd worden.' Die andere bestuurder, Vanio Leisberg, belde eerder met de krant om zijn verhaal te vertellen. 'Na het ongeluk ben ik vrijwel onmiddellijk uitgestapt. Maar ik zag de auto niet. Toen ben ik gaan roepen en die vrouw reageerde op mijn stem. Ze begon om hulp te roepen en toen pas zag ik de auto in het water.'

'Terwijl sommige auto's stapvoets langsreden, ben ik me gaan uitkleden. Die andere man sprong in het water en ik zwom een meter achter hem aan. Hij begon aan de vrouw te trekken, ze hing half uit het raam, het lukte niet. Ik ben aan haar broek en riem mee gaan trekken en zo trokken we haar uit de auto. Toen zijn we teruggezwommen. Mijn lichaamstemperatuur was nog maar 32 graden.'

Verdient die aandacht
Leisberg wil toch duidelijk zeggen dat ook hij wel degelijk een handje heeft geholpen. 'Die man is een held, en hij verdient die aandacht ook. Maar ik kom er in zijn verhaal wel wat bekaaid vanaf.' Felter: 'Ik zag pas dat hij ook in het water lag toen ik al terug aan wal was. Ik was alleen maar druk bezig met die vrouw uit de auto te halen en ik zie ook helemaal niet voor me dat hij ook bij die auto was.'

Hij moest naar het ziekenhuis om te controleren of er geen vocht in zijn longen zat. 'Maar ik voelde me prima. De volgende dag was ik gewoon weer op mijn werk.' En hij is blij dat Elisabete het naar omstandigheden goed maakt. 'Ik leefde zeker een maand in onzekerheid. Het doet me goed haar weer te zien. '

Uit handen van Herrema kreeg Felter een bioscoopbon, een bos bloemen en het boekje Jong en veelbelovend, over jongeren in Zuidoost. Ook Elisabete gaf hem een pakje en een bos rode rozen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden