Plus

Vrijdagavondpatiënten in het OLVG: ladderzat, agressief en niet in bed te houden

Dronken patiënten die op de Spoedeisende Hulp van het OLVG Oost belanden, veroorzaken vaak overlast: ze schreeuwen, kotsen, dreigen of spugen artsen en verpleegkundigen in het gezicht. Een vrijdagnacht in het OLVG.

Een dronken Fin wordt binnengereden. Beeld Rink Hof

21.30 uur: 'Ik weet je te vinden'­
De dienst van Esther, die achter de balie van de Spoedeisende Hulp de patiënten inschrijft, zit er bijna op. Ze heeft het relatief rustig gehad, maar dat kan ze niet zeggen van de avond ervoor. Toen was het bal.

"Een Engelsman kwam straalbezopen binnen en begon over te geven. Ik reikte hem een bakje aan, maar hij braakte op de grond, midden in de wachtkamer." De man lag knock-out, te zat om zijn braaksel op te ruimen.

Zijn metgezellen maakten het nog erger. Een van hen begon agressief op de balie te slaan. Toen de Brit was opgenomen, vertrok de aanhang in een taxi, om daarna drie keer terug te komen en verhaal te halen. "We waren er twee uur mee bezig," zegt Esther. "Juist dronken mensen maken het lastig. Alcohol is een veel groter probleem dan drugs."

Haar collega, een uit de kluiten gewassen beveiliger, zit vlak bij haar, achter kogelvrij glas. Er zijn meer voorzorgsmaatregelen genomen; zo heeft Esther de achternaam op haar badge af­geplakt. "Een keer stond een dronken man op de ramen te bonken."

"Hij was eruit gezet omdat hij tegen me tekeerging en me uitschold voor hoer. 'Ik weet je te vinden,' zei hij. Nou, ik ben niet snel bang, maar dat zat me toch niet lekker." De stoelen in de wachtkamer zitten vast­geschroefd aan de vloer en er zijn geen kopjes, maar plastic bekertjes. Er staat alleen een los kinderstoeltje. "Zelfs dat is weleens door de wachtruimte gegooid."

Een verpleegster heeft het ontvelde gezicht van een dronken vrouw behandeld. Beeld Rink Hof

22.00 uur: Dronkaard smijt asbak
Er zitten een paar mensen in de wachtkamer: een gezin, van wie de moeder ziek is, en een vrouw met haar twee volwassen dochters. De voorspelde alcoholpiek rond tienen - na de vrijdagmiddagborrel - blijft vanavond uit.

Esther wordt afgelost door collega Chantal, arts-in-opleiding - ook liever geen achternaam. Ze zit nog maar net op haar stoel of een meisje komt binnen met twee vriendinnen: ze heeft een snijwond boven haar oog. Een dronkaard had in een café een asbak tegen haar hoofd gegooid.

Niet lang daarna komt een meisje met haar vriend aanzetten. "Ik ben gaan paaldansen en viel op de grond," vertelt ze en ze wijst naar haar pijnlijke gezicht. Een man - ook een slok op - meldt zich met een geblesseerde hand. Hij sloeg met zijn hand tegen de muur, zegt hij. De baliemedewerkster noteert het allemaal netjes in de computer, al twijfelt ze weleens aan de juistheid van de verhalen.

Volgende bezoeker. Diagnose: ontstoken alvleesklier. Een 'normale' patiënt? "Nee hoor, dat komt van de drank," zegt Spoedeisende Hulparts Michiel Gorzeman, terwijl hij wat (nuchtere) patiënten behandelt. "We zien hem hier vaker."

De patiënten komen zelf de Eerste Hulppost binnenlopen of worden op een brancard gebracht. In een uur zijn er zo'n veertien patiënten naar de Eerste Hulp gekomen.

Van de tien mensen die Gorzeman heeft behandeld, was bij acht drank in het spel, zegt hij: "Vorige maand kregen we zo'n tweehonderd alcoholgerelateerde patiënten op de Eerste Hulp binnen. De achttien bedden zijn soms allemaal bezet met dronken mensen."

2.00 uur: Ontveld gezicht
Er komt een straalbezopen vrouw binnen. Haar gezicht is ontveld en zit onder het bloed. Ze is met de auto afgezet door twee vrouwen die haar op straat zagen liggen, maar ze beweert zelf dat zij is komen fietsen.

Ze wil liever weer vertrekken, ze schaamt zich. Ze kan echter niet meer op haar benen staan. De artsen van de Spoedeisende Hulp leggen haar in bed, waar ze al snel in slaap dommelt.

Als Gorzeman, die tussendoor een hartpatiënt in de shockkamer behandelt, even later naar het ontvelde gezicht wil kijken, kotst de vrouw de hele vloer onder. Een verpleegkundige gooit er snel een doek overheen: "We zien het liefst dat ze het zelf opruimen, maar dat gaat vaak niet."

3.20 uur: gebroken jukbeen
Twee ambulancemensen rijden een man op een brancard binnen. "Een drenkeling en een dronkeling," zegt de ambulanceverpleger. Het is een Fin die op de Wallen in het water is gevallen. Een omstander sprong hem achterna en trok hem uit de gracht.

De Fin wordt uit het drenkelingenpakket van de brandweer gehaald en in een bed gelegd. Hij valt in een diepe slaap. Buiten voor de ingang zit een meisje, tussen twee vriendinnen in, te kotsen. Die hijsen haar na enige tijd overeind en helpen het zwalkende meisje de wachtkamer in. "We kunnen haar toch niet achterlaten," vindt een vriendin. Het meisje krijgt een bed.

Gorzeman heeft inmiddels de röntgenfoto van het gezicht van de paaldanser bekeken. Op de foto is duidelijk te zien dat haar jukbeen is gebroken. Het meisje moet worden geopereerd.

Het gaat nu rap. Een meisje staat lijkbleek en met glazige ogen aan de balie. Haar vriend staat ook niet al te zeker op zijn benen. Het meisje heeft een fles rode wijn op en is binnenshuis gevallen. Haar voorhoofd is al op de huisartsenpost geplakt. Ze moet door naar de neuroloog omdat ze even buiten bewustzijn is geweest.

Verpleger Folkert en arts Gorzeman proberen de gebroken pols van de rastaman te gipsen. Beeld Rink Hof

3.50 uur: Engelengeduld
Ineens klinkt er een jammerend geluid vanuit de garage waar de ambulances binnenkomen. Het gekerm komt van een dronken man op de brancard.

"Hij is totaal lam en heeft met zijn hand op een ruit geslagen," zegt de ambulanceverpleger. Verpleegkundige Folkert ontfermt zich over de man, die een luidruchtige lastpak blijkt te zijn. De verpleger heeft zijn handen vol aan de rastaman, die elke keer probeert weg te komen. "O, die staat straks in een hoek te plassen of poepen. Dat gebeurt hier wel vaker."

Uit de röntgenfoto, die met moeite kon worden gemaakt, blijkt dat de man zijn pols heeft gebroken. "Laat maar. Ik moet naar huis, broeder," roept de man, die steeds van zijn bed af komt, maar met engelengeduld door Folkert wordt teruggelegd.

De bezopen Fin, die ernaast ligt, slaapt onverstoorbaar door. Een man met een gebroken voet zit intussen al een tijdje in de wachtkamer te wachten. Hij is topsporter en hoopt dat er snel naar zijn voet wordt gekeken.

4.30 uur: Emotioneel door alcohol
Er komt een jongen op een brancard binnen. Ook hier is alcohol in het spel. Hij is van zijn fiets gevallen en klaagt over hoofdpijn. De schrik is op zijn betraande gezicht te zien. Zijn vriendin staat er wat moedeloos bij.

"Ja, van de alcohol worden ze emotioneel," zegt een verpleegkundige die achter de computer in de behandelruimte zit. De bedden zijn tot nu toe allemaal bezet door dronken patiënten. "Dit is nog een rustige nacht. Normaal ligt hier het dubbele aantal mensen," zegt Gorzeman.

4.40 uur: Flinke worsteling
Een vrouw, midden twintig, is dronken van de fiets gevallen. Ze heeft een gat in haar elleboog. Haar vriendin begeleidt haar naar een bed naast de luidruchtige rastaman, bij wie Folkert en Gorzeman zijn pols in het gips zetten.

De man rolt half van het bed af en zwaait met zijn arm heen en weer. Het is een flinke worsteling. Folkert is al een uur continu met hem in de weer.

Arts Michiel Gorzeman bekijkt de foto van het gebroken jukbeen. Beeld Rink Hof

4.50 uur: Tijd voor koffie
De pols is klaar. De man kijkt naar zijn rode gips en bonkt met zijn hand op een zuil in de verpleegruimte. Hij lacht om het holle geluid. Dan zegt hij verbolgen: "Ik kan dit toch niet aan mijn moeder laten zien? Ze wordt zo boos op me. Haal dat ding eraf."

Hij loopt naar de werktafels van de verpleegkundigen en ziet de blikjes cola van het personeel. Op zijn allercharmantst: "Ik wil een cola hebben? Alsjeblieft?" De verpleegkundigen geven geen sjoege. "Je krijgt een kop koffie."

De jongen met het betraande gezicht krijgt een CT-scan en het kotsende meisje wordt door haar vriendinnen in een rolstoel gehesen en meegenomen naar huis. De Eerste Hulp heeft weinig voor haar kunnen doen. Ze had geen verwondingen.

"Een dure kater," merkt een van de verpleegkundigen op. Een bezoek aan de Eerste Hulp kan weliswaar bij de ziektekostenverzekering worden ingediend, maar het gaat wel van het eigen risico af. Kosten: 385 euro.

5.05 uur: Opgehaald
De rastaman belt na zijn koffie een vriend, die hem komt ophalen. "Ik ga je killen. Dit niet tegen mijn moeder zeggen, hoor," waarschuwt hij hem. Ze lopen samen de Spoedeisende Hulp af.

5.30 uur: Moment van stilte
De nacht zit er bijna op. Er is even een moment van stilte. Een verpleegster, luchtig: "Ja, het is hier soms net een dierentuin."

Vanwege de privacy is de identiteit van sommige patiënten veranderd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden