Amsterdamprijs

Voorzitter Wilmar de Visser: 'Splendor voorziet in een behoefte'

We stellen de genomineerden voor de grootste Amsterdamse cultuurprijs, de Amsterdamprijs voor de Kunst, aan u voor. Vandaag: Wilmar de Visser, voorzitter van muziekpodium Splendor.

Wilmar de Visser:
Wilmar de Visser: "In Splendor zijn heel wat dingen geïnitieerd die je nu ook op anderep lekken aantreft.'Beeld Mats van Soolingen

Op tafel ligt een heuse facts & figures-lijst. 'We zitten in een voortdenderende trein, maar zo'n lijstje hebben we nog nooit eerder gemaakt,' zegt Wilmar de Visser, Splendorvoorzitter en man van het eerste uur. Het werkt wel verhelderend, al die feitjes op een rijtje, zeker nu de muzikanten van Splendor in de running zijn voor de Stimuleringsprijs van het AFK. De Visser, contrabassist bij onder meer het Radio Filharmonisch Orkest: 'We hebben eigenlijk nog nooit een prijs gewonnen.' En de concurrentie is sterk. 'Akwasi en Nieuwe Helden. Die zijn allebei ook te gek.'

Bijna twee jaar geleden veranderde het oude badhuis in de Nieuwe Uilenburgerstraat in 'een droomplek voor musici, componisten en andere paradijsvogels', gedreven muzikanten met een niet al te ruime beurs om ergens een eigen studio/repetitieruimte te kunnen huren.

Laagdrempelig
Het badhuis moest een plek worden om 'onafhankelijk van overheid, politiek en andere machtige invloeden' mooie dingen te maken, concerten te organiseren, muzieklessen te geven, te experimenteren en - mocht dat nodig zijn - dag en nacht te kunnen repeteren. Ondertussen is er al heel wat gebeurd. Meer dan 460 concerten, 240 try-outs, presentaties en muzieklessen, ruim 2000 repetities door minstens 300 musici en de nodige cd-releases. De Visser: 'Hier zijn heel wat dingen geïnitieerd die je nu ook op andere plekken aantreft.' De Classic Karaoke bijvoorbeeld, waarbij amateurmusici met leden van het Concertgebouworkest speelden.

Laagdrempelig, want Splendor wil er zijn voor iedereen en elke muzieksoort: van klassiek tot jazz en zigeunerklanken. Onlangs nog zetten Hongaarse zigeunermuzikanten de al snel oververhitte zaal op z'n kop. 'Op het laatst kon iedereen iedereen ruiken.'

In de bar van Splendor schuiven Jörgen van Rijen, trombonist in het Concertgebouworkest, en zakelijk leider Norman van Dartel aan. Van Rijen: 'Alles kan hier snel. Wil ik volgende week een concert geven en is er een dagje leeg, dan speel ik gewoon. Die aanpak en snelheid zijn uniek.'

Nieuwe initiatieven
Onder het nuttigen van een biertje aan de bar worden ook nieuwe initiatieven geboren. Van Rijen: 'Zo hebben we hier een koperkwintet opgericht. Bevriende muzikanten kwamen ervoor uit het buitenland. We hebben hier opgetreden, er zijn opnamen gemaakt, er is een cd en volgend jaar gaan we misschien naar Japan.' Zo is het oude badhuis ineens een plek van vele muzikale dromen geworden. De mannen zijn er niet zo'n klein beetje trots op. 'We voorzien in een behoefte en worden er zelf ook gelukkiger van,' klinkt het. Niet in de laatste plaats omdat ook steeds meer jonge muzikanten de weg naar Splendor weten te vinden. De Visser: 'We zijn nog lang niet op ons eindstation.'

Geld om hun droom te realiseren kwam onder meer door obligaties die ze zelf uitgaven: 1000 euro per stuk. Voor één obligatie kreeg men een huisconcert van één Splendormusicus cadeau, bij vier stuks kwam er een kwartet. De Visser: 'Ons uitgangspunt was: u helpt ons aan onze droom, wat is de uwe?'

Geen gebakken lucht
Inmiddels groeit ook het aantal liefhebbers dat jaarlijks honderd euro doneert en daarmee toegang heeft tot alle concerten. 'We hebben hen in de afgelopen tijd steeds beter leren kennen. Ze vinden het leuk overal zo dichtbij te zijn. Tijdens de concerten, maar ook daarna. Dan treffen we elkaar aan de bar. Staan ze te drinken met iemand die ze de maand daarvoor misschien nog in het Concertgebouw hebben gehoord.' Van Dartel: 'Het zit vaak heel vol. Het publiek is ons keurmerk. We laten zien dat we doen wat we beloofd hebben, dat we geen gebakken lucht verkopen.'

Inmiddels is er interesse uit het buitenland. Zo wordt in Sydney serieus gedacht aan een soort Splendor Club. Ondertussen worden ook ervaringen uitgewisseld met de New Yorkse Poisson Rouge, een soortgelijk initiatief, en met Jochen Sandig, grondlegger van Radialsystem V uit Berlijn, een plek waar door de week veel commercieels gebeurd. 'Maar de weekeinden zijn voor de kunstenaars.'

En mocht Splendor de prijs in de wacht slepen? De Visser: 'Dan is het een prijs voor zo'n kleine duizend winnaars. Want het is ook ons publiek dat op die manier wordt onderscheiden.'

De uitreiking van de Amsterdamprijs is op 27/8 in het Compagnietheater.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden