PlusInterview

Voorzitter Raad van Bestuur OLVG: ‘Van Oost naar West is een paar kilometer’

De fusie van het OLVG krijgt de komende jaren écht vorm. Grote afdelingen verhuizen van Oost naar West en vice versa. ‘We vragen echt veel van onze mensen.’

Maurice van den Bosch: ‘De Amsterdammer denkt heel graag mee.’  Beeld Ivo van der Bent
Maurice van den Bosch: ‘De Amsterdammer denkt heel graag mee.’Beeld Ivo van der Bent

In het OLVG worden jaarlijks circa zesduizend baby’s geboren. Dat is, omgerekend, meer dan twee derde van alle nieuwe Amsterdammertjes. Dat zijn duizelingwekkend veel baby’s. Zwangere buik gaat het OLVG in, baby komt het ziekenhuis uit. En dat zesduizend keer. Maar ook de andere aantallen zijn indrukwekkend. Er worden circa 23.000 operaties gedaan en er werken 6300 mensen. Aan Maurice van den Bosch (1974), voorzitter van de raad van bestuur van het OLVG, de schone taak om dit hele pakket veilig de toekomst in te sturen – met als gigantisch struikelblok een groot personeelstekort in de zorg en een toenemende vergrijzing. “Organisaties die denken: we kunnen het blijven doen zoals we het deden, die redden het niet.” Er moet dus heel veel veranderen bij het OLVG.

Van den Bosch – een rustige, bescheiden verschijning – staat in de lichtstraat van locatie Oost, en groet een medewerker die met een trolley met medische spullen passeert. Van huis uit is hij interventieradioloog, een vak dat hij nog steeds, in het beste geval één dag in de week, uitoefent. “Omdat ik van mijn vak houd, maar ook omdat ik het superbelangrijk vind dat ik weet wat op de werkvloer leeft.”

De ochtend van het interview bezocht hij om 7.30 uur het team van oncologie voor een ontbijt. Dat was niet zomaar. Voor oncologie is het een roerige dag. Het moet vandaag noodgedwongen de verpleegafdeling verhuizen naar West. Drie patiënten worden met een ambulance opgehaald en naar West gebracht, waar ze verder worden verpleegd. Reden: personeels­tekort. De roosters voor december waren niet meer rond te breien. “Het is dan niet meer veilig voor de patiënten en het team.”

De polikliniek en dagbehandeling blijven wel gewoon open, maar zo’n abrupte verandering hakt er toch in. “Over een paar jaar verhuist oncologie terug naar Oost en dan moet het hele team weer terugkomen.”

En dit is slechts het begin.

Er wordt tussen nu en 2025 nog heel veel geschoven tussen de twee locaties van het OLVG. Locatie West (het voormalige Sint Lucas Andreas Ziekenhuis) wordt voor de acute zorg. Met andere woorden: alles wat op leven en dood is, gaat naar West. Die locatie krijgt om die reden ook de grootste intensive care. Ook het complete Hartcentrum verhuist naar West. Dat is een enorme aanpassing. Ter illustratie: jaarlijks worden er in het OLVG 2500 dotterbehandelingen en 800 openhartoperaties gedaan. Het is de trots van OLVG Oost. Maar omdat OLVG West de acute zorg gaat doen, moet het Hartcentrum meeverhuizen.

De Amsterdammer zal misschien nog wel het meest merken aan de veranderingen op de spoedeisende hulp (SEH). Die blijft zowel in Oost en West. Maar de ambulances gaan meer en meer rijden op West. Locatie Oost aan het Oosterpark wordt vooral voor de inlopers: patiënten met pijn op de borst, intoxicaties, zieke kinderen en heftige buikpijn.

Medewerkers zeggen: de grootste spoedeisende hulp van het land wordt een ziekenhuis-light. Wat blijft er over van locatie Oost?

“De SEH van Oost is van oudsher de grootste van Nederland. Maar West is inmiddels net zo groot. Dat komt ook door de enorme toestroom van patiënten die na het faillissement niet meer in MC Slotervaart terechtkunnen. In Oost komt nu ook maar een klein deel met de ambulance binnen. Er komen toch andere problemen voorbij. Denk aan een toerist die tegen een lantaarnpaal is gefietst. Ook is drugs- en alcoholgebruik een groeiend probleem in de stad. Intoxicaties zijn op locatie Oost schering en inslag. Er ligt dus een belangrijke rol voor Oost als stadsziekenhuis. Ook alle operaties die je vooraf kunt plannen, worden straks in Oost gedaan. Urologische en gynaecologische operaties, maar ook buik- en darmoperaties. Tevens is het voor alle planbare operaties in de oogheelkunde, KNO en plastische chirurgie een prachtige plek.”

Voor de ‘inlopers’ heeft het OLVG Oost toch ook al een Huisartsenpost in het ziekenhuis?

“Klopt, maar er zit verschil tussen de zorg wij leveren. Als een patiënt een voet tussen de spaken heeft gehad, wil je dat wel graag in het ziekenhuis zien. Dat is geen huisartsenprobleem. Maar ook bijvoorbeeld intoxicatie bij bezoekers van dance-events. Daar heb je ook een SEH voor nodig. Juist in de binnenstad.”

Voor de bewoners van Oost is het niet geruststellend dat ze in 2025 met een hartaanval naar locatie West moeten.

“Die aanrijtijden moeten natuurlijk kloppen. Wat veel mensen niet weten: vanaf 2017 rijden de ambulances patiënten met een herseninfarct altijd naar West en nooit meer naar Oost. Wat blijkt: de gemiddelde door-to-needle-tijd voor herseninfarcten is korter geworden. De ambulancemedewerkers weten: we moeten naar West. En de bereikbaarheid is er beter. Uiteraard gaan dit soort verschuivingen in nauw overleg met de Ambulancedienst en de huisartsen. Maar tussen Oost en West zit maar een paar kilometer.”

Wat gebeurt er met het ouder-kindcentrum in Oost? Ziekenhuizen kunnen kinderen die acuut moeten worden opgenomen nu al amper kwijt.

“Al ligt het voor de hand om ook de spoedzorg voor baby’s in 2025 naar West te verhuizen, blijft de kinderafdeling in Oost voorlopig open. De krapte op de kinderafdeling is in de hele regio zo groot dat we die voorlopig ook niet kunnen samenvoegen. De komende jaren blijven er dus op beide locaties een ouder-kind­centrum.”

Het is een enorme verandering voor heel veel mensen. Is er ook verzet?

“Nou, ik zou het anders formuleren. Ik vind dat de Amsterdammer heel graag meedenkt. Ik hoef niet samen te vatten hoe sommige hart- en vaatchirurgen in Oost reageerden toen ik in 2017 voorstelde om het Hartcentrum te verhuizen. Maar dat is juist goed. Mensen moeten uitspreken wat ze vinden, want dan kom je tot de beste beslissingen.”

“En ik begrijp het ook. Medewerkers zijn terecht trots op wat ze hebben opgebouwd. Dan moet je naar een andere locatie, waar je met andere mensen moet werken dan wie jij jarenlang in je team had. We vragen best wel wat van de mensen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden