Plus

Voorzichtig begin Klimaatakkoord met minder uitstoot

Het dinsdagmiddag gepresenteerde Klimaatakkoord is een teleurstelling voor wie hoopte op een recept voor 49 procent minder CO2-uitstoot in 2030. Maar dit was niet de eindstrijd, hooguit de halve finale.

In 2030 wordt het grootste deel van de energie duurzaam opgewekt, door meer wind­molens op zee vooral Beeld ANP

Gas wordt duurder, maar dat wordt gecompenseerd met lagere belasting op groene stroom. In 2030 wordt het grootste deel van de elektriciteit duurzaam opgewekt, door meer wind­molens op zee vooral.

Onderzoek moet uitwijzen of industriële grootgebruikers van energie zich laten oppoken tot zuinigheid en duurzame alternatieven, door een flink prijskaartje te hangen aan CO2 bijvoorbeeld.

Het zijn zomaar wat uitkomsten van het dinsdagmiddag gepresenteerde Klimaatakkoord. Maar dat heeft geen pasklaar recept opgeleverd voor 49 procent minder CO2-uitstoot in 2030, zoals de opdracht was van minister Eric Wiebes aan een lange rij organisaties - van bedrijfsleven tot milieubeweging en van woningcorporaties tot energiebedrijven.

Zorgenkindje
Aan vijf tafels werd onderhandeld, met wisselend succes. Over elektriciteit en de miljoenen woningen die duurzame verwarming moeten krijgen zijn spijkers met koppen geslagen.

De gesprekken over landbouw en mobiliteit vlotten minder: de milieubeweging bleef het gevoel bekruipen dat niet mocht worden getornd aan onze immense veestapel en de auto, die andere heilige koe.

Het overleg over de industrie is het zorgenkindje; dat heeft alleen een soort groslijst met mogelijke maatregelen opgeleverd, terwijl de industrie het meeste te doen staat.

Daar lag de vraag wie opdraait voor de rekening dus ook het meest pontificaal op tafel. En die is fors: tegen 2030 kost de overgang op duurzame energie de samenleving 2 tot 3 miljard per jaar, berekende het Planbureau voor de Leefomgeving al.

De afgelopen weken bleek dat het niet zou lukken al voor de zomer tot een definitief Klimaatakkoord te komen. De finale is uitgesteld tot het najaar. De plannen worden doorge­rekend en de politiek buigt zich er rond Prinsjesdag over. Pas daarna moet blijken of alle groepen met verschillende belangen elkaar toch kunnen vinden - de eerste afspraken voor eind september staan al in de agenda's.

Investeringen
In het najaar moet blijken of ook afspraken te maken zijn over de in­dustrie. Die is niet voor één gat te vangen: besluiten over kostbare investeringen worden vaak genomen op hoofdkantoren in verre buitenlanden. De Nederlandse ambitie om sneller te gaan dan het EU-streven van 40 procent minder CO2 in 2030 moet niet het investeringsklimaat verzieken, vindt het bedrijfsleven.

Maar de halve finale is wel gewonnen: iedereen is aan tafel gebleven. Daar is ook wel degelijk het gevoel blijven hangen dat het bedrijfsleven verder is dan een paar jaar geleden, dat ook de industrie Parijs wil halen.

Omschakelen naar elektriciteit moet ook wel: traditioneel op aardgas ingestelde fabrieken hebben al te horen gekregen dat ze over vijf jaar geen Gronings gas meer krijgen.

Lees ook: Kosten Klimaatakkoord voor Amsterdam: jaarlijks 500 miljoen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden