Plus

Voormalig hockeyinternational Ellen Hoog: 'Ik ben niet streng voor mezelf'

Sinds de verloren olympische hockeyfinale is Ellen Hoog (30) international af. Deze week ­verschijnt haar tweede boek over voeding: ­Grenzeloos gezond.

Ellen Hoog: 'Als ik nu bij Amsterdam een wedstrijd niet op mijn best speel, denk ik: kan gebeuren.'Beeld Marc Driessen

Toch wat wrang: de laatste bal die Ellen Hoog in het Nederlands damesteam sloeg, was een gemiste shoot-out in de verloren hockeyfinale van Rio tegen Groot-Brittannië. Met betraande ogen stond ze na afloop de NOS te woord. Bijtend op haar lip: "Het is goed klote."

Het liet haar nog kort twijfelen over het voortzetten van haar interlandloopbaan (232 interlands), maar eigenlijk was de knoop voor het toernooi al doorgehakt. "Uiteindelijk draait het niet om die laatste bal. Het gaat om alles daarvoor. En dat had ik niet willen missen."

Hoog hockeyt nog bij Amsterdam. Nog wel. De kans is groot dat ze na het lopende seizoen besluit haar stick helemaal op te bergen.

Daarmee valt een gat, dat nog vrij is om in te vullen. Vorig jaar begon Hoog daar al voorzichtig mee: in september bracht ze het boek In Perfecte Conditie uit, waarin ze haar beste sportoefeningen en favoriete gezonde gerechten deelt. Er werden maar liefst 35.000 exemplaren verkocht. Deze week komt deel twee uit: Grenzeloos Gezond, met gerechten die Hoog leerde kennen tijdens haar reizen met het Nederlands hockeyteam en eenvoudige work-outs die ook te doen zijn wanneer je bijvoorbeeld op een verlaten vliegveld vertraging hebt.

Hoe bevalt het leven als voormalig hockeyinternational?
"Eigenlijk alleen maar goed. Het is ook wel gek, natuurlijk. Het is twaalfenhalf jaar mijn leven geweest. Plus de jaren daarvoor, omdat je ernaar toewerkt. Als het Nederlands team in januari weer begint, zal ik het wel lastiger krijgen, maar het is de juiste beslissing geweest. Nu mogen anderen opstaan, ik kom wel met een spandoekje op de tribune zitten. Hockey stond altijd op nummer één, door andere dingen ging vaak een streep. Nu komen zo veel nieuwe dingen op mijn pad, dat ik eigenlijk drukker ben dan vóór de Olympische Spelen."

Waarmee?
"Van alles en nog wat. De eerste maanden na de Spelen heb ik vooral achter mijn laptop doorgebracht om het boek af te maken. Het duurde wel even voordat ik de juiste mindset had gevonden: de twee weken na het toernooi zaten vol met feestjes en huldigingen. Daarna zit je ineens thuis een boek te tikken. Dat was even omschakelen. Nu het af is, komen de interviews en ik heb onlangs met Hiddit een eigen voedingslijn gelanceerd met repen, eiwit­shakes, visolie en multivitamines."

Past hockey nog in je leven?
"Het is bij Amsterdam een stuk minder intens. Bij het Nederlands team zaten we steeds drie dagen intern, met acht tot tien trainingen per week. Ik ben fanatiek, wil elke wedstrijd goed spelen. Ik ging nooit naar feestjes - en als ik dan weleens ging, had ik toch een soort schuldgevoel. De keuze om te stoppen bij Oranje komt ook voort uit de druk die ik mezelf altijd opleg."

"Bij Amsterdam train ik nog vier avonden in de week, plus een wedstrijd op zondag. Als ik nu een wedstrijd niet op mijn best ben, merk ik dat ik denk: kan gebeuren. Bij het Nederlands team was ik dan meteen chagrijnig en ook ergens bang dat ik buiten de boot zou vallen."

Terwijl de kans daarop toch nooit heel groot was.
"Nee, maar toch dacht ik zo. Ook om mezelf scherp te houden en elke week weer beter te zijn. Dat is best vermoeiend. Ik merk nu dat ik relaxter ben en minder stress heb. Bij Amsterdam draait het erom dat we er straks staan als de play-offs beginnen - want natuurlijk wil ik landskampioen worden."

Je wilt in stijl afscheid nemen van het hockey?
"Het is nog niet helemaal zeker dat ik na dit seizoen stop, maar ik neig daar op dit moment wel naar. Ik denk dat ik het op deze manier niet veel langer dan een jaar volhoud. Ik wil honderd procent toegewijd zijn. En ik wil niet dat mensen uiteindelijk zeggen: die had een jaartje eerder moeten stoppen. Je weet nooit wanneer het moment komt dat je het niet meer kunt bijbenen. Daarom wil ik het graag voor zijn. Als ik zie dat het niet meer lukt, is dat alleen maar frustrerend. Ik wil van waarde zijn.

Als je stopt kun je de teugels eindelijk iets laten vieren, wat veel sporten en gezond eten betreft.
"Haha, ik heb niet het gevoel dat de teugels strak zijn aangetrokken. Natuurlijk helpt het vele sporten om fit te blijven, maar het is een combinatie met de juiste voeding. Nu ben ik tevreden met mijn lijf, maar in het begin van mijn carrière had ik wel een beetje een bolle kop. De omslag wat betreft voeding is bij mij in 2011 gekomen door een blessure. Toen merkte ik dat gezonde voeding niet alleen helpt om slank te blijven, het zorgt er ook voor dat je energie hebt en kunt presteren wanneer dat moet. En ik ben van plan gewoon te blijven sporten. Ik zie mezelf niet dik worden, of zo."

En dan verkies je toast met avocado boven een broodje pulled pork als je met je verloofde in New York bent, schrijf je.
"Ja, inderdaad. Daar heb ik het toen ook over gehad met hem. Laat je nou eens even gaan, zei hij. Maar het heeft niet zozeer te maken met laten gaan. Ik houd gewoon van gezonde voeding. Ik vind een salade vaak lekkerder dan een broodje pulled pork. En als ik zin heb in een pizza, neem ik een pizza. Ik ben niet streng voor mezelf."

Wat betekent dat in de praktijk?
"Ik leef niet op rauwe groentes, noten en zaden. Dan zou ik omvallen. Mijn teamgenoten hebben vaak met verbazing zitten kijken naar de bakken pasta die ik verstouw."

Is het eigenlijk lastig om als knappe jonge vrouw een boek over gezonde voeding uit te brengen? De scepsis groeit, dat werd laatst weer duidelijk door de ophef rond The Green Happiness.
"Toen ik net mijn tweede boek had aangekondigd, merkte ik het wel. Dat was een week nadat Zondag met Lubach gehakt had gemaakt van het Green Happinessdieet. Ik kreeg wat berichtjes op Twitter, maar verder niks vervelends. Misschien komt dat doordat ik een stuk minder uitgesproken ben. Ik eet bijvoorbeeld nauwelijks rood vlees, omdat ik het niet lekker vind. Het is ook niet heel gezond, maar ik zeg niet dat je bepaalde dingen niet mág eten. Er mag juist heel veel. Ik vind het vooral leuk om aan te geven hoe ik leefde tijdens mijn hockeycarrière."

Er staat een chocoladetaart met mascarpone-­frambozencrème in het boek.
"Ja, lekker toch? Ik vind het belangrijk om dat te communiceren. Dat ik niet à la The Green Happiness alleen maar aan de groenten zit. Ik houd veel te veel van sommige dingen om ze níet te eten. Ieder zijn ding natuurlijk, maar wat ik mensen wil laten zien is dat er manieren zijn om je energieker te voelen. En te laten zien hoe je je lijf beter kunt leren kennen. Wat heb je nodig voor een wedstrijd, een marathon of een andere inspanning? Wat eet je erna om weer te herstellen? Het is puur eigen ervaring."

Het boek is er nu. Ben je bezig met een maatschappelijke carrière?
"In januari komt er meer ruimte om echt concreet te gaan bekijken wat ik wil gaan doen, maar ik heb wel wat ideetjes. Vorig jaar heb ik voor RTL7 Nederlands ruigste gepresenteerd en dat smaakt wel naar meer. Ook daar voelde ik dat je onder druk moest presteren. Ik kan me voorstellen dat ik eens wil bekijken of presenteren iets voor me is. Alles ligt weer open."

Ellen Hoog: Grenzeloos gezond. Uitgeverij Carrera, €19,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden