Column

Voorbereid op een nieuwe oorlog

Ik ben opgevoed met oorlog zonder zelf ooit oorlog te hebben meegemaakt. Zo zit ik vol met overbodige kennis:

'Als je moet vluchten, koop dan eerst eersteklas kleren en vooral de allerbeste schoenen die er zijn.'

'Draag dure sieraden, die kun je altijd ruilen tegen iets.'

'Kijk altijd naar de grond als je langs de vijand loopt. En loop dan niet te hard en niet te langzaam.'

'Geef altijd vriendelijk het verkeerde antwoord. Vragen ze: hoe heet je, dan antwoord je met een lach: 'Veertien jaar, mijnheer.' Een vijand heeft vaker medelijden met domoren dan met slimmeriken.'

Moet ik deze kennis overdragen? Ik weet nu dat er achter elk advies een verhaal zit, dus misschien deugen die adviezen niet. Ik zie mezelf ook geen sieraden dragen zoals mijn moeder, die daarmee haar vrijheid een keer gekocht heeft.

Zit de kans erin dat er oorlog komt? Ik hoorde spreken over een nieuwe Koude Oorlog. Ik heb de oude Koude Oorlog ook beleefd, zonder hem te daadwerkelijk te ondergaan. Hoogtepunt: de Cubacrisis, oktober 1962.

In de kast onder de trap werden vele, vele conservenblikken met voedsel bewaard. Ik herinner me de nasi gorengmaaltijden van Suzi Wan: we hadden wel dertig blikken in huis. Maar ook veel blikken bruine bonen, en een paar van die grote blikken met augurken. In een speciale kartonnen doos zaten wel dertig batterijen, twee zaklantaarns, twee knijpkatten, een bijl en vijf pakken lucifers.

Er kon namelijk elk moment een atoomaanval komen, en dan was het goed om wat te eten te kunnen maken. En met een zaklantaarn kon je jezelf dan wat bijlichten. De Russen konden elk moment binnenvallen. Die waren moffen en jappen in het kwadraat.

Geloofden mijn ouders dat allemaal? Ik vrees van wel. Oorlog maakt je eerder angstiger dan verstandiger. Ik geloof niet dat er nu een nieuwe Koude Oorlog komt. Wat voor belang hebben de Russen daarbij? Maar ik hoor mijn vader nog beweren: 'Een oorlog kan binnen veertien dagen ontstaan. Zelfs zonder dat je het in de gaten hebt.'

Het is een opvoedingsrest, maar ik houd daar toch, ook uit een vorm van eerbied, rekening mee. Nee, ik hamster geen conserven, geen batterijen en geen lucifers. Ik lees de kranten en volg het nieuws met extra aandacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden