PlusKlein Parijs

Voor wie ruimte heeft: een waslijn is de makkelijkste CO2-besparing

Wat als een gezin zichzelf verplicht ­conform het klimaatakkoord van Parijs 80 procent minder CO2 uit te stoten? Verslaggever Bart van Zoelen gaat de ­uit­daging aan. Vandaag: kleding.

Bart van Zoelen
'Hergebruik kan de CO2-uitstoot voor onze ­kleding ver terugdringen' Beeld Lizette Schaap
'Hergebruik kan de CO2-uitstoot voor onze ­kleding ver terugdringen'Beeld Lizette Schaap

Het is alsof je een oranje of een roze schaap scheert. Zo vat Ellen Mensink samen wat ze doet met haar modemerk Loop.alife. Oude truien en spijkerbroeken, in te slechte staat voor een tweede leven in ontwikkelingslanden of de tweedehandskledingwinkels, worden aan stukken geknipt.

Op kleur gesorteerde pluisjes wol en katoen gaan opnieuw door het spinnewiel. En voilà, een nieuwe draad, klaar voor gebruik. Gekleurd en al.

Gerecyclede pluisjes
Verven of bleken, beide een enorm vervuilende tussenstap in de productie van nieuwe kleding, zijn dan niet meer nodig. Ook de schapen hebben hun werk al gedaan, zodat we ons de uitstoot van broeikasgas methaan voor de groei van nieuwe wol kunnen besparen. Mensink, ­terwijl ze haar vingers door de gerecyclede pluisjes haalt: "Dit schaap is al eens geschoren."

Hergebruik kan de CO2-uitstoot voor onze ­kleding ver terugdringen. Dat is nodig ook, als ik denk aan onze afgeladen kledingkasten en een wasmachine van 58 liter die elk week zes keer vol gaat. De uitstoot van tweedehandskleding is zelfs nihil.

Voor de kinderen doen we niet anders - veel van hun kleren krijgen we 'doorgeschoven' en als zij ze ontgroeid zijn, geven wij ze weer door aan neefjes of buurmeisjes. Maar hoe populair de zich daarop toeleggende onlinemarktplaatsen als United Wardrobe ook schijnen te worden, tweedehandsjes trekken ons nog niet erg.

Klimaatvriendelijk alternatief
En het houdt ergens op: verwassen, afgedragen, met gaten die zich zelfs met kniestukken niet laten dichten. Dus het is prettig te weten dat er nog een klimaatvriendelijk alternatief is. Aan de zomercollectie van Loop.alife is niet af te zien dat de vezels stammen uit oude broekspijpen, integendeel. En het is geen toekomstmuziek - omslagdoek, jurkje en mannenvest liggen gewoon klaar op de plank bij Mensink in Noord.

Tegelijk is het natuurlijk een antwoord op allerlei misstanden in de kledingindustrie, zoals beroerde arbeidsomstandigheden in Aziatische sweatshops en de overweldigende hoeveelheid water, verfstoffen, pesticiden en andere chemicaliën die worden gebruikt bij de productie van nieuwe katoen. Daartegen afgezet lijkt de schade die onze kleding veroorzaakt door extra broeikasgassen te overzien.

Gemiddeld komt slechts zo'n drie procent van de energie die vrijkomt door wat wij Nederlanders direct of indirect consumeren, voort uit kleding en schoenen.

Ecologische schade
Een andere manier om minder broeikas­gassen uit te stoten: let op de soort textiel. Dan blijkt dat wol de kroon spant als het gaat om de uitstoot van broeikasgassen, vooral door het methaan in de boeren en winden van schapen. Katoen richt dan weer meer ecologische schade aan door het intensieve gebruik van water en bestrijdingsmiddelen.

Ook iets wat we ons kunnen aantrekken: grote kledingketens grossieren in 'fast fashion' die in een mum van tijd verslijt of zo weer uit de mode is. Advies van voorlichtingsorganisatie Milieu Centraal: koop dan liever kwaliteit die langer meegaat. Daarmee is meteen duidelijk dat we duurder uit zijn, stukken duurder, helaas.

Een slagje zuiniger
Een groot deel van de CO2-uitstoot door kleding gaat zitten in het wassen. Bij het kopen van onze wasmachine hebben we goed op het energie­label gelet: A+++. Maar als we de gebruiks­aanwijzing goed lezen, kan het nog een slagje zuiniger. Op veertig graden wassen kost met onze wasmachine meer dan twee keer zo veel stroom als een was op dertig graden. En met de wasmiddelen van tegenwoordig is dertig graden vaak genoeg.

Ronduit gênant is het verbruik van onze droogtrommel - het tienvoudige van een wasbeurt op dertig graden! Het gaat dan ook om een oud bakbeest dat we nauwelijks nog gebruiken. Een nieuwe komt er niet in, besluiten we hierbij.

Voor wie ruimte heeft op zolder of in de tuin, is een waslijn wel de makkelijkste besparing van allemaal. Als we deze droogtrommel tweehonderd keer per jaar gebruiken, stoten we net zo veel CO2 uit als een passagier in een vliegtuig naar Rome.

Dit is het vijfde deel van een zesdelige serie. Volgende week: Parijs is nog ver. Lees ook de vorige delen.

Deel 1: Wat als een gezin zichzelf verplicht 80 procent minder CO2 uit te stoten?
Deel 2: Een cv-ketel is nergens voor nodig in een moderne woning
Deel 3: Vliegen kan dus echt niet meer
Deel 4: Erwten en bonen eten, wen er maar aan

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden