Plus

Voor AkzoNobel is het de week van de waarheid

Het is er op of eronder voor AkzoNobel. In zijn poging overnamepiraten en geldbeluste aandeelhouders af te schrikken, ontvouwt het bedrijf woensdag plannen om zichzelf op te knippen.

McLaren in het Engelse Woking spuit een paneel van een McLaren P1 met lak van Akzodochter SikkensBeeld Akzonobel

Akzo werkt naar eigen zeggen al maanden aan plannen om zijn verfactiviteiten en chemietak van elkaar los te knippen om zo de toekomst van beide activiteiten veilig te stellen.

Het scenario komt noodgedwongen naar buiten nadat Akzotopman Ton Büchner 2 maart voor een kennismakingsbijeenkomst met de nieuwe topman van rivaal PPG Industries een zaaltje op Schiphol binnenloopt en in plaats van een warme hand een volledig uitgewerkt overnameplan krijgt toegeschoven. Büchner laat het wijselijk onberoerd en vertrekt.

Een week later brengt Akzo naar buiten dat PPG nog geen 21 miljard euro voor het concern overheeft.

Dat het concern vele malen meer waard is, plus de enorme overlap van activiteiten, is voor Akzo reden direct nee te zeggen en niet het gesprek aan te gaan om de indruk te vermijden dat er te praten valt over een overname.

Waarom niet praten?
Omdat Akzo alleen kan verliezen. PPG mag nog zo hoog opgeven van de perfecte match van beide bedrijven, de overname heeft er alle schijn van dat de Amerikanen hun belangrijkste concurrent uit de markt willen kopen.

Zowel merken, laboratoria als activiteiten overlappen elkaar zodanig, dat een samengaan alleen maar op een bloedbad kan uitlopen. In Nederland - waar vijfduizend Akzomensen en duizend PPG-medewerkers veelal hetzelfde soort werk doen - maar ook in andere landen, waaronder Groot-Brittannië en de VS.

Volgens vakbond FNV volgt PPG steevast een 'uitknijpen-en-weggooienstrategie'. Minister Henk Kamp van economische zaken laat meermalen weten een overname niet in het belang te vinden van de Nederlandse economie.

Een combine moet bovendien voor miljarden euro's onderdelen afstoten om uit de klauwen van de mondiale monopoliepolitie te blijven, met nog meer onzekerheid voor de betrokken medewerkers - van Akzo én PPG - tot gevolg.

Einde verhaal?
Nee. Een van de nieuwste aandeelhouders van AkzoNobel, het Britse Elliot Advisors, speelt een opvallende rol. Elliott is naar eigen zeggen pas sinds december aandeelhouder van Akzo en voert pas drie weken na het eerste PPG-bod zijn belang op tot boven de grens van 3 procent, waarbij een deelneming gemeld moet worden bij beurstoezichthouder AFM.

Die melding valt samen met een fulminerend 'persbericht', waarin Elliott Akzo niet alleen maant met PPG te praten, maar het bedrijf meteen ook maar even de opdracht geeft er een beter bod uit te slepen.

Twee dagen later komt er plots een iets hoger bod van PPG, dat verder niets wegneemt van de bezwaren die van alle kanten tegen een overname zijn opgeworpen.

Het vermoeden dat PPG en Elliott samenspannen, wordt versterkt door een intern bedoelde mail van Gordon Singer - zoon van Elliottoprichter Paul Singer - die 11 april ook bij Akzo belandt: 'En ook Wiktor, zou je PPG moeten bellen en hen laten weten dat we een verzoek hebben gedaan voor een bijzondere aandeelhoudersvergadering bij Akzo. Dat is een goed moment voor PPG om te proberen aan te haken.'

Zo'n afspraak kan gemakkelijk de koers van het aandeel Akzo (en PPG) beïnvloeden, iets dat een aandeelhouder nooit mag doen omdat hij er zelf financieel baat bij kan hebben.

Akzo speelt de zaak door aan toezichthouder AFM, die subtiel laat weten nooit uitspraken te doen over lopende onderzoeken. Zowel PPG als Elliott ontkent samen te spannen, zonder de brisante mail ook maar te noemen.

Waarom dan opknippen?
Akzo gaat woensdag uitleggen wat opsplitsing oplevert, vooral voor aandeelhouders. De verzelfstandigde chemietak - goed voor een kleine vijf miljard euro omzet - kan via een verkoop of beursgang te gelde worden gemaakt. De opbrengst kan dan worden gebruikt om aandeelhouders te paaien met superdividend, de inkoop van eigen aandelen en overnames om de overblijvende verftak te versterken.

Nadeel is dat die strategie alleen op de langere termijn gunstig uitpakt voor aandeelhouders. Geldhaaien als Elliott zien liever de snelle opbrengst uit een verkoop - zonder zich te bekommeren om de gevolgen van hun inhaligheid voor medewerkers, historie en de Nederlandse economie. Zij zullen zich er niet door laten verleiden.

Elliott zet zijn rooftocht vrolijk voort: het eist nu het vertrek van president-commissaris Anthony Burgmans van Akzo - omdat het ondanks stoere woorden in die richting geen kans maakt om de Akzotop weg te krijgen. Het heeft net genoeg gelijkgestemde aandeelhouders mee weten te krijgen om een bijzondere aandeelhoudersvergadering aan te vragen.

Elliott heeft al vele malen eerder bewezen zo'n heksenjacht lang te kunnen volhouden. Akzo dreigt zo uit plat geldbejag vermalen te worden. Zelfs als het PPG en Elliott van zich af weet te houden, dan komt het concern zonder chemietak - en bakermat 'zout' - zwaar gehavend uit de strijd.

Zie ook: Amerikaanse topman stuurt open brief over AkzoNobel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden