Plus Filmrecensie

Von Triers The House That Jack Built blijkt teleurstellend plat

In de film The House That Jack Built van regisseur Lars von Trier wordt een seriemoordenaar gedurende twaalf jaar gevolgd, maar het te is vaak een behoorlijk saaie afdaling in de krochten van Von Triers psyche.

The house that Jack built Beeld -

Op zijn best is Lars von Trier een provocatief ­genie, op zijn slechtst de Johan Derksen onder de regisseurs. 'Kijk naar mij!' schreeuwt hij in zijn nieuwste, zeer gewelddadige film. 'Bent u beledigd, geshockeerd? Voelt u de behoefte mij op Twitter kapot te schrijven of te protesteren ­tegen mijn zogenaamde vrouwenhaat, mijn gore geest? Ja? Mooi!'

Dat zou allemaal geen bezwaar zijn als The House That Jack Built een goede film was. Maar het is een vaak behoorlijk saaie afdaling in de krochten van Von Triers psyche. We volgen seriemoordenaar Jack (Matt Dillon) gedurende twaalf jaar.

Moord na moord
Hij pleegt moord na moord, aanvankelijk nog enigszins beduusd (Uma Thurman moet flink wat moeite doen om hem kwaad te krijgen), maar allengs met steeds meer genoegen.

Jack speelt bijvoorbeeld een sadistisch spelletje met zijn niet al te snuggere vriendin. Aantrekken, ­afstoten, aantrekken, afstoten. Net als ze hoopt dat hij toch van haar houdt, snijdt Jack haar open en verwerkt een van haar borsten tot een kek portemonneetje.

De beschuldigingen van misogynie zijn niettemin opmerkelijk, want Jack vermoordt ook mannen. In een flashback zien we hoe hij als kind de poot van een jong eendje afknipt. Dat is een erg simpel psychologisch lijntje tussen kind en volwassene, zoals veel beelden en ideeën in deze film uiteindelijk teleurstellend plat blijken.

Psychopaat
Niet allemaal overigens. Wat moorden zijn voor Jack, zijn films voor Von Trier. Kunstwerken. En alle morele kritiek op deze film ten spijt, keurt de Deen het geweld niet goed. 'Do you expect me to praise you or applaud?' vraagt ene Verge (Bruno Ganz) in de voice-over aan Jack, terwijl hij zijn moordverhalen aanhoort. Dat gaat net zo goed over de carrière van Von Trier, die zichzelf tot op grote hoogte vergelijkt met Jack.

Hij is misschien wel net zo'n psychopaat, maar had het geluk een minder destructieve uitlaatklep te vinden. Minder destructief voor anderen althans, want als er íets uit deze film naar voren komt, is het totale zelfverachting.

The House That Jack Built 

Regie Lars von Trier
Met Matt Dillon, Bruno Ganz, Uma Thurman
Te zien in Eye, FC Hyena, Filmhallen, Kriterion, The ­Movies, De Uitkijk, City

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden