Column

Volkert van der Graaf wil een held van Het Kwaad blijven

Theodor Holman Beeld Wolff

Ik kan op Facebook ademloos kijken naar een oude opname van John Coltrane of Frank Zappa, maar het gebeurt ook wel dat ik een aantal geweldige sportmomenten aan me voorbij zie trekken. Ik zie dan helden die een talent hebben, uitzonderlijk zijn.

Ik vermoed dat in bijna ieders leven het moment komt dat je ook een held wilt zijn. Ik had dat rond de pubertijd. Ik wilde Bob Dylan zijn. Tot nu toe loopt die nog maar één Nobel­prijs op me voor.

Maar stel dat je helemaal niks kunt. Je wilt je toch onderscheiden, anders verlies je je status binnen de groep. Dan rest je nog maar één ding. Een taboe doorbreken, iets doen wat absoluut niet mag. De misdaad.

"Kom, laten we een vrouw verkrachten. Dat laten we dan rechtstreeks via Facebook aan de wereld zien."

Zo worden de helden van Het Kwaad geboren. Uitzonderlijk zijn in Het Slechte als consequentie van hun domheid.

Ik las ergens dat een van die verkrachters in Zweden inderdaad niet helemaal 'goed sjoege' is, maar dan nog verklaart dat niet waarom je je ­kijkers die verkrachting wilt laten zien. Hoe geestelijk gestoord je ook bent, je wilt toch dat men je ziet als beest, als machtig mens.

Ofschoon hij geen verkrachter is, maar wel een moordenaar, vermoed ik dat dit ook met Volkert van der Graaf aan de hand is. Hij vermoordde Pim Fortuyn en liet blijken dat hij meende dat hij hiermee een heldendaad verrichtte.

Hij zag zichzelf als een Jezus die door te moorden ons afhielp van wat in zijn ogen een veel groter kwaad was. Dat precies het omgekeerde gebeurde van wat hij wenste - niet hij, maar Fortuyn werd een held - zal hij tot zijn dood ontkennen; ook hij wil een held van Het Kwaad blijven en zal altijd zijn moord willen rechtvaardigen. Anders wordt hij ontmaskerd als de sukkel die hij is.

Daarom strijdt hij voort door proces na proces te beginnen tegen de overheid die in zijn ogen verraad heeft gepleegd door hem niet te eren als de grote Verlosser. Hij wil tel-kens weer bewijzen dat hij ­uiteindelijk de slimste is.

Maar hij is het niet.

En dat maakt hem nog steeds gevaarlijk. Zoals hij al bewezen heeft, is onze rechtstaat de zijne niet; hij wil met liefde onze rechtstaat ­verkrachten.

Hij probeerde het al eens met een moord.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden