COLUMN

Volgens een psychiater ben ik lichtelijk autistisch

Begin zeventiende eeuw had je hier een felle godsdienststrijd tussen de Rekkelijken, oftewel de remonstrantse Arminianen ('de mens heeft een vrije wil'), en de Preciezen, de contraremonstrantse Gomaristen ('alles is voorbeschikt').

Ik meende altijd dat ik rekkelijk was, maar in mijn rekkelijkheid ben ik vervelend precies.

Diep van binnen denk ik dat dit een taalprobleem is.

Ik wil graag aardig zijn. Ik ben voor alle vormen van vrijheid, laat duizend bloemen bloeien, make love not war en denk ook: if you can't be with the one you love, love the one you're with. Heeft iemand het over een jarenzeventighippie? It's me!

Mijn moraal is uit vriendelijkheid van de rekkelijke soort.

Maar zodra iemand een onderwerp ter discussie stelt waarin een beroep op de moraal wordt gedaan, weet ik nooit hoe ik daar precies over moet denken. Althans, ik weet het wel, maar het heeft niets te maken met de hippie in mij.

Ik word Gomarus.

Een actueel voorbeeld. De eigen bijdrage van vijf euro die illegalen moeten betalen voor een geneesmiddel.

'Jongens, wat onmenselijk. Die mensen zijn hier illegaal, hebben niets, kunnen niet werken en verdienen dus ook niets. En dan vragen wij ze vijf euro?'

Ik wil dat ook vinden, want ik wil menselijk zijn, maar dat lukt me niet.

Theodorus Gomarus denkt namelijk zo: 'Je bent hier illegaal. Dat is begrijpelijk, want je komt uit een land waar je schandalig bent behandeld. Maar dan nóg heb je zelf besloten hier te komen. Je bent hier op eigen risico. Dan moet je ook je eigen billen afvegen. Die vijf euro is niet veel. Je krijgt er zelfs de medicijnen voor die je nodig hebt.'

Die vijf euro's - dat vind ik er wel kwalijk aan - dienen eerder een pedagogisch doel dan dat ze een deel van de kosten van de apotheker dekken. Maar héél onmenselijk vind ik dat bedrag niet.

Het zit 'm in het woord illegaal. Als die illegalen bezoekers hadden geheten, zou ik er minder moeite mee hebben gehad. Maar ze bezoeken ons land niet. Ze willen er wonen en werken, maar dat kan van de wet niet zomaar. En daarom zijn ze illegaal.

Volgens een psychiater ben ik lichtelijk autistisch. Ik vier de vrije wil die ik niet heb.

Gomarus en Arminius leven samen in mijn borst.

 
Je bent hier op eigen risico. Dan moet je ook je eigen billen afvegen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.