Plus

Vluchteling is het lange wachten zat

Moedeloosheid en depressiviteit groeien onder vluchtelingen in de Amsterdamse noodopvang. De procedure duurt eindeloos, de doorstroom stagneert.

Enkele vluchtelingen uit de noodopvang in de Havenstraat verblijven uit protest buiten. Beeld Rink Hof

1. Wat is er aan de hand in de Amsterdamse noodopvang?
Protesten, moedeloosheid, depressiviteit, irritaties, opstootjes, verveling en overmatig alcoholgebruik, blijkt uit een recent verslag van burgemeester Eberhard van der Laan. Tussen half februari en half maart waren er vijftien incidenten waarbij de politie is ingeschakeld.

Mieke Schulte, directeur Vluchtelingenwerk Amsterdam, noemt de situatie in de noodopvang 'zorgwekkend'. "Wij zien ook dat mensen down en wanhopig zijn."

2. Waar komt dit door?
Onder vluchtelingen heerst grote onvrede over de eindeloze asielprocedure, waarbij het onduidelijk is hoe lang die precies gaat duren. Een asielzoeker kan van de ene op de andere dag te horen krijgen dat het weken langer duurt voordat de asielprocedure aanvangt. Gemiddeld duurt de procedure vijftien maanden.

De doorstroom van vluchtelingen naar asielzoekerscentra stagneert, schrijft Van der Laan. Het Centraal Orgaan voor opvang Asielzoekers (COA) wilde graag dat alle bewoners van de noodopvang per 1 april zouden zijn doorgestroomd, maar dat is niet gelukt. In de vier noodopvangen in Amsterdam zitten nog bijna zevenhonderd vluchtelingen.

3. Hoe komt het dat de doorstroom stagneert?
Allereerst door de enorme instroom van vluchtelingen de afgelopen maanden. Hierdoor is de druk op de asielprocedure enorm toegenomen. Om de boel op gang te brengen, worden aanvragen van vluchtelingen uit veilige landen versneld afgehandeld.

Het loopt ook vast aan het eind van de keten. Vluchtelingen die in Nederland mogen blijven, de zogenoemde statushouders, moeten naar een woning. Het is aan de gemeenten om te zorgen voor voldoende plekken, maar die slagen daar niet in. "In de asielzoekerscentra worden zestienduizend bedden bezet gehouden door mensen die een status hebben. Dat is een van de belangrijkste problemen," zegt een woordvoerder van staatssecretaris Klaas Dijkhoff ­(veiligheid).

Dijkhoff wil dat gemeenten veel meer statushouders aan een woning gaan helpen.

4. Waarom lukt dat niet?
Omdat de woningmarkt ontzettend onder druk staat. Neem Amsterdam: de stad moet dit jaar 2400 statushouders aan een huis helpen, tweeënhalf keer zoveel als in 2015, toen de gemeente er al niet in slaagde 1345 erkende vluchtelingen te huisvesten. Statushouders komen in aanmerking voor een sociale huurwoning, waarvoor de wachtlijsten inmiddels ellenlang zijn.

Gemeenten proberen op een andere manier huizen voor vluchtelingen te regelen, bijvoorbeeld door kantoren om te bouwen of door nieuwe complexen aan te leggen, zoals in Riekerhaven. Maar dat neemt tijd in beslag.

5. Wat wordt in de noodopvang gedaan tegen de groeiende moedeloosheid?
Het COA, die het beheer heeft overgenomen van de gemeente, organiseert tal van activiteiten. Vrijwilligers geven taalles, er zijn dagelijks sportactiviteiten en af en toe gaan vluchtelingen naar een voorstelling, de bibliotheek of een diner. Kinderen gaan vanaf hun zesde naar school, ook voor de kleintjes is een vorm van educatie geregeld. "Iedereen doet ontzettend zijn best," zegt Schulte van Vluchtelingenwerk. "Maar door de ellenlange wachttijden krijgen mensen steeds minder zin om iets te doen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden