Recensie

Vleminckx is met afstand de leukste plek om friet te halen (****)

Soms lijkt er zich in de Voetboogstraat een heus volksopstootje voor te doen, maar het blijkt bijna altijd te gaan om de lange rij bij frietbakker Vleminckx, die 'de lekkerste patat van de stad' bakt.

De eeuwige rij voor de frites van Vlemincx in de VoetboogstraatBeeld Sanne Zurné

Er zijn weinig zekerheden in het leven, maar één ervan is dat bij de frietkraam van Vleminckx in de Voetboogstraat altijd, maar dan ook áltijd, een rij staat. Geselende zonnestralen, striemende slagregens, Bijbelse hagelbuien, zwermen kikkers die uit de lucht komen vallen: niets weerhoudt de toerist en de Amsterdammer ervan zich in een rij te verdringen voor wat de beste friet van Amsterdam heet te zijn.

Op echt drukke dagen lijkt zich er soms een klein, gemoedelijk volksopstootje af te spelen en staat de rij tot om de hoek met de Heiligeweg. De entree van de Voetboogstraat is daarmee altijd op een knusse manier rommelig.

Knooppunt
De frietrij is een bekend, charmant knooppuntje in Amsterdam. Maar het is ook een bijzondere rij, omdat niemand zich er - in tegenstelling tot andere rijen - echt lijkt te ergeren. De schier eindeloze voorraad friet wordt vanachter het loketje (met daarboven in ontroerende
plakletters: 'Price not includes saus') in recordtempo aan de klanten geschept, en ondertussen wachten de klanten tevreden en verwachtingsvol, want ze hebben er veel over gehoord.

Vleminckx staat vermeld in reisgidsen en op sites als Tripadvisor, maar ook de gewone Amsterdammer komt er graag. Dat is vrij opvallend: er is in het centrum niet enorm veel horeca waar die twee zonder morren mengen, maar hier dus wel.

Gemoedelijk is ook hoe de rest van de Voetboogstraat de ongekende populariteit van de frietboer lijkt te accepteren. Mensen met zakken friet leunen tegen hun winkelpanden of zitten met monden vol mayonaise te eten op hun stenen trapjes, maar niemand lijkt ermee te zitten. Bij het tegenovergelegen café Havelaar is zelfs een krijtbord geplaatst: 'U mag uw friet bij ons eten als u wat te drinken bestelt'. Zo'n mededeling heeft iets coulants, liefs en bijna dorps. Een 'voor wat hoort wat'-­akkoordje waar iedereen beter van wordt.

Standbeeld
Na gedane zaken gooit iedereen de lege zak tevreden in een nabijgelegen rode kliko. Gemorste friet wordt haastig opgepikt door wat duiven. Charmant rommelig dus, maar rotzooi zie je nergens. Met een cartoonesk zwiepgeluid te midden van de meute uitglijden over een gemorste klodder joppiesaus is er dan ook niet bij.

Of het werkelijk de beste friet van Amsterdam is, wie zal het zeggen. Als je de vergeelde collages van recensies moet geloven wel, maar die dateren van tot aan 1984. De journaliste die de laatste recensie schreef, ligt overigens waarschijnlijk anno 2014 nog steeds in een zuurstoftank bij te komen van haar overweldigende patatervaring, want euforisch heeft ze het over 'geweldig!', 'buitengewoon!', 'verbijsterend!' en als kers op de taart hoe de mensen van Vleminckx een standbeeld op het Spui zouden moeten krijgen.

Wat zeker is, is dat de hoek Voetboogstraat/Heiligeweg met afstand de léukste plek is om friet te halen. Een plek waar je op een trapje kunt gaan zitten met een puntzak, je verbazen over de obscure sauzen die ze serveren (samuraisaus of hotshotsaus, anyone?) en ondertussen rustig een tevreden schuifelende rij frietminnenden kunt bekijken. Als dan de zon ook nog even doorbreekt, lijkt het leven heel even lieflijk en eenvoudig. Tot die zak op is natuurlijk: dan is de magie alweer verbroken.

Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden