PlusPS

Vissen eenzaam? Het kan gewoon in de binnenstad

Vissen is geen zaak meer van eenzaam zitten wachten bij slootjes of vaarten tot ie een keer bijt, de moderne visserman kiest voor water in het hartje van de stad. 'Amsterdam is de absolute top voor vissers.'

Jordi Rakiman (23, rechts) en David van Maanen (27) aan het vissen in het IJBeeld Marc Driessen

Eén ding is zeker: ze staan niet langs het IJ om aan de hectiek te ontsnappen, een veelgehoord argument onder vissers. Integendeel. Jordi Rakiman (23) en David van Maanen (27) hebben zo ongeveer het drukste stukje Amsterdam gekozen om een hengeltje uit te gooien. Achter CS, precies daar waar de ponten af en aan varen en het een komen en gaan is van mensen en voertuigen.

Van Maanen kent de verhalen, natuurlijk. Vissen is zo heerlijk meditatief. Het is geen gezeik aan je kop, al is het dan maar een middagje. Geen moeten. Jij en de dobber en verder even helemaal niks. "Je chi zoeken? Ik geloof er best in, maar dat is niet de reden dat ik hier ga vissen. Ook wij vissen regelmatig buiten de stad, langs een rivier of vanaf een boot, maar vissen in Amsterdam is dynamisch."

Het is de reuring die de twee Leeuwarders naar Amsterdam heeft gevoerd. De reuring en de uitmuntende hoeveelheid vis in de Amsterdamse wateren. "Je kunt hier mooie vissen vangen," zegt Rakiman. "Amsterdam voldoet aan vrijwel alle voorwaarden om de fanatieke sportvisser blij te maken. Het is niet voor niets dat ik het afgelopen jaar een keer of 35 ben afgereisd. Parkeren aan de overkant en met het pontje lekker de stad in."

Jordi Rakiman (23, rechts) en Leonard Sonten (27) uit Wenen bij de Sint Antoniesluis/OudeschansBeeld Marc Driessen

Het is koud langs het IJ, deze middag. De stevige wind maakt dat de goed voorbereide heren 's morgens voor vertrek uit Friesland het thermo-ondergoed uit de kast hebben gepakt.

Koud dus, maar toch ziet het zwart van de vissers. Nogmaals: wie vermoedt dat dit een niet voor de hand liggende plek zou zijn, die vergist zich.

Stekelridder
De stadsvissers horen het vaker: ik wist niet dat dit zo'n interessante visstek was. Van Maanen: "Hier langs het IJ is het schitterend vissen, maar eigenlijk geldt dit voor de hele stad. Die bruggen, de woonboten, het water dat zo lekker in beweging is: het zijn allemaal potentieel interessante visplekken."

Maar dan nog, waarom juist hier, achter het station? Dat heeft voor een belangrijk deel te maken met de aanlandingsplaatsen van de ponten, zegt Rakiman. "De bodem is schoon. Dat komt doordat zo'n pont afremt bij het naderen van de steiger of flink gas geeft bij het wegvaren. Het zand stuift naar de zijkanten, waardoor het hier net even wat dieper is. En de bodem is ook hard. Hier kun je de befaamde stekelbaars vinden, de stekelridder."

Terwijl de pont naar het IJplein vertrekt, gooit Rakiman zijn hengel uit. "Dít is het moment," zegt hij. Nog geen tien seconden later heeft hij al beet: een snoekbaars van een centimeter of 35. Met een go-procamera op zijn borst wordt het allemaal vastgelegd voor zijn YouTubekanaal JLpikebusters, waar inmiddels al meer dan 420.000 keer naar gekeken is. Want sociale media spelen ook een rol bij de populariteit van het stadsvissen.

Dat je beet hebt, dat is hét moment waar het in streetfishing om te doen is. Rakiman spreekt over de kick op het moment dat de vis toehapt en de visser een harde tik op zijn hengel voelt. Vooral daarom maakt hij gebruik van lichtgewichtmateriaal. "Als je vist zoals wij dat doen, heb je een gevoelige hengel nodig."

Meters maken
Het is duidelijk: vissen is al lang niet meer alleen een excuus voor ouwe opaatjes om zich te onttrekken aan het huishoudelijke proces. De opmars die de populariteit van de vissport doormaakt onder jongeren manifesteert zich voor een belangrijk deel in stedelijke gebieden.

Wat maakt een stad zo aantrekkelijk voor vissers? Rakiman zegt dat het bij de huidige tijd past. "In beweging blijven. Lichtbepakt de stad in. In streetfishing moet je actief zijn. We gaan niet zitten wachten tot de vis toevallig langs je haak zwemt, je hebt het het best naar je zin als je actief op zoek gaat."

Sportvisserij

Sportvisserij Nederland is met ruim 562.000 leden op twee na de grootste sportbond van Nederland. De vissers zitten de tennisbond (582.000 leden) op de hielen. Van alle georganiseerde sporten in Nederland is voetbal onbetwist de grootste met meer dan 1,2 miljoen leden.

David van Maanen bij de Sint Antoniesluis/Oudeschans: 'Overal in de stad zijn interessante visplekken'Beeld Marc Driessen

Niet een hele middag op een vouwkrukje langs de waterkant zitten dus, maar echt in beweging zijn. Meters maken, zegt Van Maanen. "Je kamt een oppervlakte onder water uit. En als je dat gedaan hebt, ga je weer verder, zoek je een ander plekje op. Streetfishing is dus ook een kwestie van bewegen. Er zijn dagen dat ik zomaar veertien kilometer loop."

Dat is ook noodzaak, zeggen de ze: vissen zijn namelijk niet dom. Rakiman: "Behalve de snoek, die is echt niet slim. Maar veel andere vissen begrijpen nadat ze vijf keer zijn binnengehaald dat het geen goed idee is om weer in het aas te bijten. Je verplaatsen kan helpen deze dressuur te verbreken, maar bijvoorbeeld ook door veel verschillende soorten en kleuren aas te gebruiken. Dat maakt het interessanter."

Supergeil
De populariteit van streetfishing is onlosmakelijk verbonden met het feit dat Amsterdam een leuke stad is. Ook daarom komen de streetfishers van heinde en verre naar hier. Van Maanen en Rakiman uit Leeuwarden dus, maar ook in het buitenland is de viswaardigheid van Amsterdam doorgedrongen.

Oostenrijker Leonard Sonten (27) heeft voor een lang weekend streetfishing zelfs een reis op en neer uit Wenen over. "Ik kom hier twee tot drie keer per jaar. De laatste keer ving ik 65 vissen in 3 dagen."

Natuurlijk, Sonten studeerde enkele jaren in Nederland en komt óók voor een bezoek aan vrienden, en hij vergeet vooral ook de horeca niet. Maar vissen is zonder meer de belangrijkste reden geweest om in een Flixbus te stappen.

"Streetfishing is supergeil. En een goeie vangst is garantiert," zegt hij, wanneer hij begint met vissen. Voorafgegaan door 'Petri Heil'. Het blijkt een traditie in Duitstalige landen om de vissersgoden gunstig te stemmen.

Rondvaartboten
Die goden laten de vissers een stukje verderop, bij de brug over de Oudeschans, echter nogal in de steek. Normaal gesproken is het hier een zekerheidje voor stadse vissermannen, maar nu duurt het allemaal best lang. De vissers doen hier, tussen ­coffeeshop Bluebird en café De Sluys­wacht, hun best zo ver mogelijk onder de brug te komen met hun hengels.

David van Maanen: 'Schitterend vissen hier. Die bruggen, die woonboten, het water dat zo lekker in beweging is'Beeld Marc Driessen

Met een korte draaibeweging van de onderarm krijg je de visdraad een eind in de goede richting gezwaaid, maar nog handiger is het om gebruik te maken van de continu langsvarende rondvaartboten. De haak met het nepaas, een shad in visjargon, wordt 'neergelaten' op de achterkant van een passerende boot en halverwege, waar je normaal gesproken met je hengel nooit komt, te water gelaten. Van Maanen: "De schippers zijn er niet blij mee, maar wat kunnen ze eraan doen?"

Rondvaartboot of niet, de Oudeschans is het dus even niet deze middag. Rakiman worstelt geregeld met troep die hier op de bodem ligt, waar zijn haak steeds achter blijft haken. Hij snapt niet dat er niet wordt gebeten. "Die vissen liggen daar onder het water gewoon op ons te wachten. Chagrijnig? Ach nee hoor, het komt wel goed. De aanhouder wint."

Maar toch, domweg blijven staan waar je staat, is niet indachtig de actieve filosofie van het streetfishing: de vissers verkassen weer, nog dieper de stad in.

Teruggooien

Stadsvissers trekken massaal naar Amsterdam, vooral op zoek naar roofvissen als snoekbaars, baars en snoeken. Gevangen vissen worden onmiddellijk weer teruggegooid, wat in jargon 'catch and release' heet. David van Maanen: "Je zal wel moeten: er zijn zo veel vissers in Amsterdam dat de boel snel zou zijn leeggevist als iedereen zijn vangst mee naar huis zou nemen."

Het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid, zegt ook Jordi Rakiman. "Je zou vissen ook kunnen aanbieden aan restaurants. Snoekbaars doet 32 euro per kilo. Maar dat dóe je gewoon niet." En niet alles is even smakelijk, zegt Van Maanen. "Baars is niet te kanen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden