Vinyan ***

null Beeld

Regie: Fabrice du Welz
Met Emmanuelle Béart, Rufus Sewell, Julie Dreyfus, Petch Osathanugrah

Vier jaar geleden maakte de Waalse regisseur Fabrice du Welz een sterk debuut met Calvaire. De film gaf een absurdistisch verwrongen draai aan het Amerikaanse horrorfilmcliché over de botsing tussen beschaafde stedelingen en barbaarse plattelandsbewoners.

De hellevaart van een Belgische charmezanger was even gruwelijk als grappig, en dat kan over de opvolger Vinyan zeker niet gezegd worden.

Wie de horrorfilmgeschiedenis kent ziet vooral raakvlakken met de Italiaanse kannibalenfilms uit de jaren zeventig, waarin westerse expeditieleden in tropische oerwouden hun Waterloo vinden.

Het is opnieuw gewaagd dat Du Welz één van de meest verguisde subgenres uit de filmhistorie als uitgangspunt voor een kunstzinnig experiment benut. Dat de Belg nergens voor terugdeinst, blijkt meteen uit de openingsbeelden, die op een prachtig abstracte manier de Thaise tsunami verbeelden.

Na de vloedgolf kan een door Emmanuelle Béart en Rufus Sewell vertolkt echtpaar het verlies van hun zoontje niet accepteren, waarbij de overtuiging van de moeder hen tot een roekeloze zoektocht aanzet.

Wat begint in achterkamertjes van de bordelen van Bangkok, voert na bemiddeling door een Europese hulpverlener en een Thaise sjacheraar naar de jungle van Birma, waar het alleen maar slecht kan aflopen. Daarover bestaat vanaf het begin geen twijfel, maar Vinyan is dan ook geen film die het van een rechtlijnig verhaal moet hebben.

Du Welz wil een gevoel van ontreddering en obsessief verlangen overbrengen, maar slaagt daar maar half in.

De film maakt de mens gaandeweg dermate ondergeschikt aan de elementen en de woekerende jungle, dat het aandeel van cameraman Benoît Debie al het andere in de schaduw stelt.

Ook Debie is onbevreesd: hij treedt na de fraaie fotografie van Calvaire, Irréversible en Innocence met zijn junglewerk in het voetspoor van Vittorio Storaro en diens bijdrage aan Apocalypse now.

Aan ambitie en lef ontbreekt het de makers van Vinyan dus niet, maar de film blijft te veel steken in de vorm om het rouwproces van de ontriefde ouders invoelbaar te maken. (BART VAN DER PUT)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden