Plus

Vijf kindervoorstellingen op de Parade getest: als er maar gelachen wordt

De Parade is er voor groot en klein. Maar hoe leuk is het kindertheater in de middag voor de kids? Een bezoekje waard? Het Parool testte vijf voorstellingen die in het geheel niet teleurstellend waren.

De band Nico is lekker ongepolijst.Beeld Gordon Meuleman

Een koning die het lachen afschaft, een rockster met een mayonaiseverslaving, een praktijkcollege kippenvel: met ruim vijftien jeugdvoorstellingen is er op De Parade voor de jongste bezoeker heel wat meer te beleven dan zweefmolenzweven of poffertjes eten.

Het Parool bezocht alvast vijf jeugdvoorstellingen op het festival. Conclusie: de KinderParade bestaat vooral uit vriendelijke, vrolijke voorstellingen.

Het publiek wordt meer vermaakt dan uitgedaagd. Als er maar gelachen wordt, lijkt de wat eentonige leidraad. Dat is jammer, want op die manier wordt een theaterbezoek gereduceerd tot een ritje in de zweefmolen, maar dan zonder dat je op enige manier uit je evenwicht wordt gebracht. Terwijl theater, en zeker ook jeugdtheater, zo veel meer kan zijn.

Wat niet wegneemt dat de bespelers van de KinderParade met aanstelijke energie de jonge festivalbezoeker enthousiast om de vinger winden.

Rol voor het publiek
Bijvoorbeeld in Koning van Katoren (voor 6 jaar en ouder), waarin theatercollectief De Nachtdieren ons in vrolijke sneltreinvaart door Jan Terlouws jeugdroman heen loodst. Die snelheid komt het stuk misschien niet altijd ten goede, maar het publiek wordt met de vele ontwikkelingen wel enorm goed gevoed.

De drie acteurs spelen alle personages. Dat doen ze zonder omslachtige kostuumwissels, maar simpelweg door goed spel. Als vertolkers van het volk van Katoren wordt het publiek volop ingezet om het avontuur tot een goed einde te brengen. De kinderen in de tent laten zich bepaald niet manipuleren door ministers met kwade zin, blijkt. Daar kunnen volwassenen nog wat van leren.

Ook in Lopen Twee Moppen Over Straat (voor 6 jaar en ouder) van toneelgroep Ernstige Saecken is een grote rol voor het publiek weggelegd. Het zelfgeschreven sprookje gaat over een middeleeuwse koning zonder gevoel voor humor. Hij dreigt iedereen die lacht onmiddellijk te onthoofden, en stelt twee kinderen uit het publiek aan om daar gedurende de voorstelling streng op toe te zien.

Dit is een voorstelling die écht grappig is, met zowel talige als fysieke vondsten. Bovendien mooi om te zien hoe de muziek zo'n prominente rol in het verhaal speelt.

Muziek en geluid zijn minstens zo essentieel in Pikefel (voor 5 jaar en ouder) van theatergroep MaxTak. Daar woont het publiek een auditieve ervaringsworkshop over kippenvel bij. In de kast staat een aantal dozen klaar: bijvoorbeeld een doos met gevaarlijke geluiden (een voorbij scheurende auto, een woest blaffende hond) of een doos met rotgeluiden (een afgebroken schoolkrijtje, een vork die over een bord krast, een tandartsboor).

Het samenspel tussen Thijs Steenkamp en Remco Sietsema is lekker slapstick, maar iets minder poep en scheten was de voorstelling wel ten goede gekomen.

Mayonaiseverslaving
Hebben veel groepen de neiging hun jonge publiek het wat te uitdrukkelijk naar hun zin te maken, het vrolijk-anarchistische groepje Zaal 3 met de band Niko maalt daar niet bepaald om. In Joepie, Yes, Oké! (voor 6 jaar en ouder) maakt een uitgerangeerde rockband met een onbetrouwbare frontman met een mayonaiseverslaving zich op voor een televisie-uitzending.

Met onverstaanbare liedjes en vuige toespelingen is het lekker ongepolijst. Ze schieten daar misschien een beetje in door - soms lijkt het alsof ze zichzelf interessanter vinden dan hun publiek - maar het is een welkome afwisseling als je het vergelijkt met het wat brave jeugdtheater eromheen.

Veel publieksinteractie, goede muziek, volop vermaak; dat is de positieve, voorlopige conclusie van deze steekproef jeugdtheater op De Parade. Even een kritische noot: de voorstellingen ontstijgen nauwelijks het verhaal dat ze vertellen, resoneren amper met de wereld buiten de theatertent. Ons jeugdtheater is echt een stuk verder dan De Parade doet vermoeden.

Vakmanschap
Een voorstelling die wél wat dieper gaat, is Eendje (voor 6 jaar en ouder), een zelfgeschreven poppentheatervoorstelling van Kim van Zeben. Van Zeben is een uitstekend poppenbespeler, en zet die kwaliteit niet alleen in voor de nodige hilariteit, maar durft expliciet verstilde scènes neer te zetten.

In de voorstelling zoekt een afgedankt eendje naar een nieuw huis. Het brengt haar onder meer bij een gemeenteloket, waar ze een heuse Burger Normaal Test moet ondergaan. Maar helaas, ze blijkt in geen enkel hokje te passen.

Met veel vakmanschap vertelt Van Zeben een belangrijk verhaal met een aantal evidente referenties naar deze tijd - verpakt in de allegorie van een ontheemd en eenzaam eendje. Eendje is een ode aan de outsider, een viering van het vreemde. En tegelijkertijd een schreeuw om vriendschap.

KinderParade, dagelijks op De Parade vanaf 14.00 uur (Martin Luther Kingpark, t/m 27 augustus)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden