Vicky Cristina Barcelona ****

null Beeld

Regie: Woody Allen
Met: Scarlett Johansson, Penelope Cruz, Rebecca Hall, Javier Bardem

Woody Allen (73) heeft zijn eigen oude dag in het gezicht uitgelachen met Vicky Cristina Barcelona, een lichte, geestige, sensuele film, die zich afspeelt onder de gouden zon van Barcelona.

Hij is afgereisd met een drietal prachtige actrices (Scarlett Johansson, Penelope Cruz en Rebbeca Hall) en een hombre (Javier Bardem) van jewelste en heeft dit overgoten met een raak script over liefde, kunst en de liefde voor kunst. En aangezien Woody Allen het noodlot treft dat hij alleen met Woody Allen wordt vergeleken: het is zijn beste film sinds Match point.

De show wordt bijna gestolen door de Catalaanse stad Barcelona, die er schitterend bijligt en bewijst dat Allen altijd een echte stadsfilmer is geweest, waarbij de stad niet alleen als decor, maar bijna als personage fungeert (denk aan het Manhattan van Manhattan of het Londen van Match point) en er bijligt als een fatale vrouw.

Maar het is Penelope Cruz die er met de film vandoor gaat. Haar uitbundige portrettering van een manische kunstenares voert ongetwijfeld recht op een Oscarnominatie af, de zoveelste voor een actrice in die grote familie van neurotische Allen-heldinnen.

Twee Amerikaanse vriendinnen brengen de zomer in in Barcelona door, waarbij Allens muze Scarlet Johansson ditmaal de rol van de vrijgevochten vrouw krijgt (een echo van haar rol in Match point) en Rebecca Hall de vrouw is met de verantwoorde toekomstplannen, inclusief verloofde. Deze plannen gaan echter de deur uit zodra ze de temperamentvolle Spaanse schilder Juan Antonio (Bardem) tegenkomen die van zijn Latin lover een soort jonge Picasso maakt. De scene waarin hij de twee vrouwen overrompelt en ze meesleept op een excursie met onfatsoelijke bedoelingen is niet alleen prachtig geschreven, maar het is moeilijk om een acteur te bedenken die met evenveel overtuiging weet te verleiden.

Er ontwikkelt zich al snel een complexe menage à trois, die nog een graadje ingewikkelder wordt als Penelope halverwege de film binnen komt wervelen, in een wolk van donker haar, sigarettenrook en Spaanse verwensingen. Ook zij nestelt zich aan de zijde van Juan en het spel zet zich voort, alleen nu gedeeltelijk in het Spaans, schitterende taal om het leven en de liefde te omhelzen en te vervloeken. Bardem en Cruz slagen er moeiteloos in om drama en komedie te verbinden. Denk paëlla, de kunst om de hele boel bij elkaar in één pan te gooien.

Waar gaat Vicky Cristina Barcelona uiteindelijk allemaal over, behalve over vrouwenhaar en zomers in Catalonië? Wie met verende pas naar buiten komt weet dat Allen, ver van huis, een film heeft gemaakt over liefde, sex, dood en de betekenis van het leven. Zoals hij nu al meer dan veertig films doet. (MARK MOORMAN)

Website

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden