Plus Filmrecensie

Verwarring en dreiging in knap gemonteerde puzzelfilm Retrospekt

Zoals het na een ongeluk in het brein van hoofdpersonage Mette schuurt, zo schuurt het in Retrospekt ook tussen het sociale drama en de theatrale, bombastische geluidsband.

Levensechte personages in een absurde wereld: Lien Wildemeersch (l.) als Lee en Circé Lethem als Mette.

In de openingsbeelden van Retros­pekt zit de hoogzwangere Mette samen met haar echtgenoot Simon en dochtertje Harrie in een camper. Op de geluidsband is klavecimbelgetokkel vermengd met tromgeroffel. De drie rijden naar de Franse zon; Mette straalt en lacht. En toch zit er dreiging in de beelden - alsof zich ieder moment een vrachtwagen in de cockpit kan boren.

In 2009 debuteerde Esther Rots met Kan Door Huid Heen, waarin de luchtbel van het onbezorgde, stadse leven van dertiger Marieke abrupt wordt doorgeprikt als haar vriend het uitmaakt. Bijna tien jaar later is ze terug met Retrospekt, over een dertiger wier leven uit het lood raakt na een traumatische gebeurtenis.

Mette stapt uit de camper en loopt een kledingwinkel binnen. Daar komt ze tussenbeide als een vrouw in het pashokje naast haar bijna wordt gewurgd door haar opgefokte vriend, die de agressie vervolgens op haar richt.

Hierna springt Retrospekt heen en weer in de tijd ('in retrospect' wil zoveel zeggen als 'achteraf gezien'), waarbij niet altijd duidelijk is of de kijker de 'realiteit' te zien krijgt of Mettes blik daarop. En als haar blik verwrongen is, wat is daar dan de oorzaak van? En het gevolg?

Verwarring en dreiging
De werdegang van Mette (de Vlaamse actrice Circé Lethem), die consulent is bij een steunpunt huiselijk geweld, wordt vooral verbeeld in haar relatie tot Lee Miller (Lien Wildemeersch). Zij wordt door Mette in huis genomen om haar te beschermen tegen haar man met losse handjes en ontpopt zich als een manipulatief monster dat Mette en haar familie in gevaar brengt.

Het circulaire camerawerk van Lennert Hillege en de gedurfde, niet-chronologische montage dragen bij aan de verwarring en dreiging, net als het indringende sounddesign van Rots' partner Dan Geesin. Zijn liedjes fungeren dan weer als reien; hoogdravende entr'actes met (Engels gezongen) uitleg of commentaar: The closer you get / the more you are real / the more that I feel / the more pieces you find.

Het versplinterde, zintuiglijke Retrospekt, dat vorig najaar in wereldpremière ging op het festival van Toronto en ­vorige week te zien was op het festival van Berlijn, maakt het de kijker zeker niet makkelijk. Maar wie het puzzelen laat voor wat het is, ziet een prachtig psychologisch portret van een vrouw op zoek naar houvast.

Retrospekt

Regie Esther Rots
Met Circé Lethem, Lien Wildemeersch, Teun Luijkx
Te zien in Eye, Het Ketelhuis, Rialto

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden