Column

'Vertel eens,' vroeg de psychiater, 'ravot jij wel genoeg?'

Theodor HolmanBeeld Wolff

Het was druk bij de jeugdpsychiater omdat in de wachtkamer allemaal jongetjes en meisjes zaten die behandeld moesten worden.

"Vertel eens," vroeg de psychiater aan een van zijn 10-­jarige jongenspatiënt, "ravot jij wel genoeg?"

"Jawel hoor. Mijn vriendjes en ik slaan regelmatig homo's in elkaar, we steken auto's in de fik en we breken elke nacht wel ergens in. We zijn dus echte jongens, denkt u niet?"

"Jawel... Maar klim je wel in bomen en zo?"

"Tuurlijk. Om de beurt moet iemand op de uitkijk staan. Die klimt dan in een boom."

"En stoeien jullie ook wel onderling?"

"Zeker, ik heb vorige week nog gevochten met een jongen die Roel heet en met een jongen die Mohammed heet. Ik ben benieuwd of hij nog met zijn linkeroog kan zien."

"Dus je overtreedt wel eens een grens?"

"Ik? Ja, hoor... Ik krijg thuis ruimte genoeg. Ik ben het probleem niet."

"Hoe bedoel je?"

"Nou, mijn ouders zijn het probleem. Dat zijn watjes."

"Watjes?"

"Ja. Stemmen D66 en GroenLinks, verdienen een ton per jaar, vinden Maarten van Rossem leuk en klagen dat hun grachtenpand steeds meer waard wordt."

"Normale mensen, lijkt me."

"Vindt u dat normaal? Ik niet. Deze mensen zijn een groter gevaar voor onze samenleving dan wij, kinderen. Deze ouderen zijn totaal de weg kwijt. Ze kunnen niet meer kritisch denken. De veertigers van nu beseffen niet hoe verwend ze zijn, dokter. Weet u, hun engagement, hun zogenaamde betrokkenheid, is een luxeartikel. Het is een middel om van hun schuldgevoel af te komen, want ze kunnen het niet aan dat zij het hier goed hebben en dus zijn ze links, omdat het zeggen dat je dat bent, niks kost."

"Denkt u dat er asielzoekers op onze gracht komen wonen? De huizenprijs is inmiddels 7000 euro per vierkante meter. Denkt u dat die asielzoekers het werk van mijn vader of mijn moeder bedreigen? Mijn ouders zouden moeten ravotten en in bomen moeten klimmen, maar die omhelzen bomen. De ouders van nu zijn een stelletje lafaards, dokter."

"En daarom krijgen ze ook laffe kinderen. En die moeten dan bij u komen, omdat ze last hebben van adhd of autisme, of allergie. De ouders van nu zijn de zwakste van na de Tweede Wereldoorlog. Het is toch erg dat een Sire-reclame moet oproepen ons te verwaarlozen."

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden