IDFA 2013

Vermoedelijk één van de grote hits van IDFA 2013: Twenty feet from stardom

Het zal vermoedelijk één van de grote hits van Idfa 2013 worden: Twenty feet from stardom, over een paar van de beste zangeressen van wie u nog nooit heeft gehoord.

Darlene Love (l), één van de achtergrondzangeressen in de documentaire.Beeld IDFA

Regisseur Morgan Neville is net terug uit China, waar hij de Chinese tournee van cellist Yo-Yo Ma volgt. Neville (1967) maakt muziekdocumentaires, maar de klassieke muziek is nieuw terrein voor hem. Hij maakte documentaires over Johnny Cash, Ray Charles en Iggy Pop en in 2011 met Troubadours een ontroerend dubbelportret over Carole King en James Taylor. Hij voelt zich een geluksvogel, aangezien hij monumenten voor zijn muzikale helden mag oprichten.

Neville heeft nog nooit zo'n succes gekend als nu, met 'Twenty feet from stardom'. Het is een film over zangeressen die eigenlijk niemand kent; die - zoals de titel aangeeft - letterlijk een paar meter van het sterrendom vandaan zijn gebleven. 'Het is een lange wandeling naar de voorkant van een podium', zegt Bruce Springsteen, één van de sterren die weet hoe belangrijk de backing vocals zijn.

Formidabel
Darlene Love, een van de zangeressen uit 'Twenty feet from stardom', werd in 2011 erkend door de Rock and Roll Hall of Fame voor het fantastische werk dat ze met Phil Spector deed. 'Phil kept her in a box', zegt Neville nu over de geniale en psychopathische producer, die de formidabele stem van Love ook gebruikte voor andere acts, die alle credits kregen.

We leren ook Merry Clayton kennen, de vrouwenstem op 'Gimme shelter' van de Stones en 'Sweet home Alabama' van Lynyrd Skynyrd, Claudia Lennear, één van de Ikettes, en Lisa ­Fischer, die met de Stones toerde.

Stuk voor stuk zangeressen die vocaal elke act waar ze achter stonden konden wegblazen, maar die de korte afstand naar de roem niet konden overbruggen. Hoewel ze te horen zijn op de bekendste nummers uit de popgeschiedenis, konden ze vaak moeilijk de eindjes aan elkaar knopen en kwamen ze terecht in het schoonmaakwerk of voor de klas.

'Misschien slaat de film daarom zo aan', zegt Neville, 'Omdat het over ons allemaal gaat. We hebben allemaal dromen die niet uitkomen. Ik voel me verbonden met deze vrouwen. Documentairemakers zijn de achtergrondzangeressen van de filmwereld.'

Sterrendom
Wat heeft hij geleerd over het sterrendom? Het heeft kennelijk niet al te veel met talent te maken. 'Misschien zijn deze vrouwen wel te goed, te flexibel. Je kon ze overal voor inhuren, maar wat was hun eigen identiteit?' Een ster heeft een identiteit, talent is meegenomen.

Neville begon aan 'Twenty feet from stardom' vrijwel blanco. Met zijn uitgebreide kennis van de muziekwereld bleek hij vrijwel niets over deze formidabele, anonieme stemmen te weten. 'Een vriend van mij, een platenproducent, had bij een concert van Leonard Cohen gebiologeerd naar het koortje gestaard: wie zijn deze vrouwen?' Dat werd de leidraad voor Neville.

Het archiefmateriaal stelde hen voor uitdagingen. 'Je hebt prachtige concertopnamen waarvan je weet dat de zangeressen op het podium staan, maar de camera had alleen oog voor de ster. Dan zaten wij voor het scherm te roepen: Draai naar rechts! Daar staan ze!'

Het Amerikaanse succes van 'Twenty feet from stardom' heeft de carrières van de zangeressen een onverwachte wending gegeven. Ze zijn alsnog ontdekt en uit de schaduw gestapt.


'Twenty feet from stardom' draait op het IDFA, maar is vanaf volgende week ook in de bioscoop te zien.

 
Een ster heeft een identiteit, talent is meegenomen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden