Plus

Verkiezing Miss Amsterdam: Geen badpak, maar uiterlijk telt wel degelijk

In de Stadsschouwburg ging het over de dromen van jonge Amsterdamse vrouwen, maar toch zeker ook over hun uiterlijk: Amsterdam heeft zijn Miss gekozen.

Ireda Nijboer wordt gekroond tot Miss Amsterdam. 'In Schagen noemden kinderen me witte negerin.' Beeld Amaury Miller
Ireda Nijboer wordt gekroond tot Miss Amsterdam. 'In Schagen noemden kinderen me witte negerin.'Beeld Amaury Miller

Zo luidruchtig als tijdens de verkiezing van Miss Amsterdam zondagavond is het in de stadsschouwburg niet vaak. Elke jurk, charmant beantwoorde vraag of sensuele zwaai van prachtige heupen wordt verwelkomd door gejoel uit de zaal. Daar zitten de entourages van de dames op het podium, Amsterdammers met wortels over de hele wereld.

Vooral de vriendinnen van de kandidaat-missen laten zich horen: hier wordt gevierd dat één van hen op het podium van de schouwburg staat, waar ze soms dagelijks langsfietsen, maar nooit binnen komen. "Het zijn een beetje hooligans," zegt de keurige moeder van één van de missen tijdens de pauze.

Avondjurk
De vrolijke en uitbundige Amsterdamse missverkiezing is niet te vergelijken met de strak geregisseerde shows als Miss World en Miss Universe. "Improviseer maar, schat," klinkt het uit de zaal als één van de missen het even niet meer weet. "Ik ben nog buiten adem, hoor," zegt een kandidaat. "We moeten zo hard voor jullie rennen." Kort na de huldiging gaan bij de verliezende finalisten de gympies alweer aan: morgen wacht gewoon studie of werk.

Is een missverkiezing nog wel van deze tijd? Dat heeft jurylid Frans van der Avert, directeur van Amsterdam Marketing, de stichting die de stad promoot en deze wedstrijd steunt, zich ook wel even afgevraagd.

"Maar dit is een missverkiezing zoals die alleen in Amsterdam kan bestaan. Die honderdtachtig nationaliteiten waar we het altijd over hebben, staan hier op het podium. Het gaat om de kracht van Amsterdamse vrouwen, die te zien krijgen wat mogelijk is. En ja, dan heb je zomaar ineens een avondjurk aan."

Volgens organisator Marjorie de Cunha, die de Miss Charmeverkiezing uit Amsterdam-Zuidoost omtoverde tot een wedstrijd waar een miss voor de hele stad wordt gekozen, is het meer dan een schoonheidswedstrijd alleen. "De wedstrijd is aangepast aan de behoeften van de jonge vrouw van nu. Daar past een badpakkenronde niet meer bij."

'Nogal anders'
De kandidaten worden allemaal twee maanden gecoacht door een succesvolle Amsterdamse vrouw. Maar vooruit, geeft De Cunha toe, een deel van de kandidaten is gescout op straat en ja: "Representativiteit is belangrijk."

Beauty, brains en maatschappelijke betrokkenheid staan op het affiche, kortom, maar in de show ligt de nadruk toch vooral op het uiterlijk. Daarvoor zijn de verhalen over 'jongeren als de wortels van de toekomst' en 'vrouwen een steuntje in de rug geven' wat te plichtmatig, na een groepsdans in strakke gouden jurken.

Maar het drukt de pret geenszins. De dames op het podium zijn onverholen trots hun verhaal te kunnen doen, zoals winnares Ireda Nijboer (26), die het even te kwaad krijgt als ze vertelt over haar jeugd in het Noord-Hollandse Schagen, waar ze als kind van een Nederlandse moeder en een Antilliaanse vader 'nogal anders' was. "Door die geschiedenis heb ik nu de kracht om Miss Amsterdam te zijn."

Veilig gevoel
Later, met de kroon bovenop haar blonde krullen en na alle felicitaties, vertelt ze meer: "In Schagen noemden de kinderen me witte negerin, echt heel racistisch. Ik vond het verschrikkelijk. Mijn moeder besloot daarom naar Zuidoost te verhuizen. Ik dacht even dat het daar hetzelfde zou zijn, omdat ik zo licht ben, maar ik kon eindelijk juist zijn wie ik ben. In Zuidoost heb ik een Antilliaanse buurvrouw en die noemt me haar dochter."

Dat gevoel wil ze als Miss Amsterdam teruggeven, vertelt ze. "Kinderen en gezinnen die stagneren, wil ik helpen. Ik wil hen het veilige gevoel geven dat ik kreeg toen ik naar Amsterdam kwam."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden